Héctor Lara Lahoz

           Kennis en wijsheid.

 

Een meester had een leerling die hem op een dag smeekte

de Naam van Macht van hem te mogen ontvangen.

 De meester beloofde dit verzoek in overweging te nemen en

gaf hem in de tussentijd de volgende opdracht.

De leerling moest een kom, afgedekt met een deksel,

 naar een heremiet brengen die op enige afstand woonde.

 De opdracht was om, voortdurend denkend aan God, de weg af te leggen en

 de kom in ongeopende toestand over te dragen aan de heremiet.

 Daarna moest hij wachten op eventueel commentaar.

De leerling had het vaste voornemen om stipt te gehoorzamen en

verheugde zich er al op ingewijd te worden in de kennis en geheimen.

Maar het uitvoeren van de opdracht viel niet mee.

Halverwege de tocht meende hij een geluid te horen vanuit de kom.

 Zijn nieuwsgierigheid was tot het uiterste geprikkeld, maar hij hield zich aan zijn opdracht en beheerste zich.

Even later leek het wel of zich iets in de kom bewoog.

De leerling kon opeens aan niets anders meer denken dan aan wat er toch in de kom zat.

Wat zou het toch kunnen zijn ?

 Misschien was het wel een schorpioen, misschien liep de heremiet straks gevaar.

 Hij voelde zich overrompeld door de drang om te weten wat er in

 de kom bewoog en vergat zijn vastberadenheid om te gehoorzamen.

Zichzelf wijsmakend dat hij uit plichtsbesef handelde,zette hij de kom neer

en tilde de deksel voorzichtig een klein stukje op om naar binnen te kijken.

Maar zodra hij dat deed, wrong een klein muisje zich door de zo ontstane opening en

glipte weg voordat de leerling hem kon tegenhouden.

De kom bleek verder leeg te zijn.

 Zonder iets van zijn fout te laten merken, voerde de leerling de rest van de opdracht uit.

Hij begroette de heremiet, overhandigde de inmiddels weer afgesloten kom en vroeg welk antwoord hij mee terug kon nemen.

Het antwoord, zei de heremiet indringend, is dat iemand die zich niet beheerst en geen geheim kan bewaren niet geschikt is

om de Naam van Macht te leren.

 

 

     Anderen moeten er op zitten kijken.

 

Vergeet niet dat je gezicht eigenlijk voor anderen bestemd is,

dat anderen ernaar moeten kijken.

Dat niets zo ellendig en deprimerend werkt als uren en dagen lang

een onvriendlijk gezicht te moeten zien.

 

Je gezicht is meer dan alleen een facade,

meer dan een uithangbord,

meer dan een visitekaartje.

Verzorg je gezicht niet alleen voor jezelf,

om jezelf voor de spiegel mooi te vinden,

maar vooral voor de anderen.

 

Je beste verzorging is het niet uitsmeren van allerlei

schoonheidscreme over je voorhoofd, neus en wangen.

of het epileren van je wenkbrauwen,

het aanplakken van wimpers,

of het aanbrengen van oogschaduw.

 

Verzorg je gezicht van binnenuit.

Leg licht en vrolijkheid in je ogen.

Ontspan je mond tot een glimlach.

Maak je gezicht tot een vriendelijk gezicht.

Dat kun je als je wat dieper in je eigen hart schoonmaak houdt.

 

Haal daar weg, al dat getob en gepieker en gecritiseer

over dingen die met je geluk niets te maken hebben.

Weg ook met dat triestig herkauwen

van je dagelijkse ergernissen.

 

Toon je beste, je vriendelijkste, je mooiste gezicht

en 't zal niet moeilijk zijn om van je te houden.

 

 

 

 

 

 

Deze tekst komt uit het boek: Menslief ik hou van jou

van Phil Bosmans