??

                           Als mensen niet voor de toekomst zorgen ,
                      zullen ze weldra voor het heden moeten zorgen .

                
                                       Mensen struikelen niet over bergen ,
                                                   alleen over molshopen .

De Fuut
(Waarom zou vader Fuut zijn jongen Dragen?
Kijk, zoiets moet je aan de kenners vragen!)

De eerste Kenner Wijst op het gevaar
Van onverhoeds omhoogkomende Snoeken
Beducht voor die moordlustige bezoeken
Zegt hij, beschermt de Fuut zijn kinderschaar

De tweede Kenner schudt het hoofd - en zucht
Het hemelruim zit juist vol kinderrovers!
De ouders Fuut fungeren als klaar-overs
Uit doodsangst voor een aanval uit de lucht

De derde kenner houdt een resoluut
College over warmtecirculatie
De vierde heeft een Freud-interpretation
Maar niemand Vraagt het aan de kleine Fuut

Toch zou die kleine Fuut Een heel secuur
En Hoogst Verstandig antwoord Kunnen Geven
Wie weet er voor een kind een mooier leven
Dan op zijn vaders rug door de natuur!

Uit Vroege Vogels Vlinders van Ivo de Wijs

Bereidingswijze: Eend met whisky   

 
Koop een eend van ongeveer I, 5 a 2 kg.
Twee grote flessen Schotse whisky
Spekreepjes en een fles olijfolie
De eend larderen en de binnenkant inwrijven met peper en zout.
De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden.
Een longdrinkglas voor de helft vullen met whisky .
De whisky opdrinken tijdens het voorverwarmen van de oven.
De eend op een vuurvaste schotel leggen en een tweede glas whisky inschenken

Het tweede glas whisky opdrinken en de eend in de oven zetten
Na 20 minuten de oven op 200 graden zetten en 2 graven vubben met whisky.
De glaven opdrinken en de schelven van het eerste glay oprapen.
Nog een halve glav insjenken en opdlinke.
Na een halve uur de oven opedoen om de eend te sjekkn.
Blandwondesjalf in de badkarnel ganaale en op de bovenkant van de Linke rand doen.

Nog twee glaven whiskey insjenke.
De ove opedoen nadat et eerste glav leeg is en de sjotel vastpakke.
De blandwondesalf op de binnekant van de regte hand doen
Deend oprape.
Deend nog is oprape en met handdoek de bwandwondesalv van deend vegen.
De hande ontvette met visky en de dube zalv veer oprape.
Ut kapotte glazz opvege en deend terug in de hove doen.
De heend oprape en dove eers opedoen.
De tweede fjes biski opedoen en ovejeindzette.
Opstjaan van de floer en et vet spek ondre kas vege.
Nogis opstjaan van de floer en tochma blijve zitte.
De vjes op de gjond zette.

Uide vjes djinke wande glave sjijn ob of kabot.
Denove afsjette, de oge sljuite en omvalle

als het toch nog wat wordt
 eet  smakelijk
 
  

Ik ben een vrouw    

Ik ben een vrouw, en da's heus geen pech,

Heb geen last van agressie als ik rijd op de weg.

Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop.

en ruim mijn rotzooi achter me op.

Als ik iets zoek, vind ik het in 1 keer!

Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!

Van een griepje is bij mij niets te merken.

Ik neem een aspirine en ga gewoon werken.

Ik hou me bezig met echt belangrijke vragen.

In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!

Al is vrouw-zijn dan een enorme zegen,

Helaas houdt "De Man"onze ontwikkeling tegen!

Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie

Maar wie strijkt dan zijn overhemden en kookt zijn prakkie?

Dat is niet het ergste in dit geval

Wat echt irritant is bij mannen: hun gebral

Ze denken zelf de beste te zijn

Vooral spotten met vrouwen vinden ze fijn.

Uiteraard laten we ze in de waan

Want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan:

Mannen zijn eigenlijk nog kind

Dat spelen met auto's het einde vindt,

Die een potje gaat vechten als hun club verliest,

Computerspelletjes speelt en  knoeit als ie piest.

Nee, mannen willen de waarheid niet horen

Zonder een vrouw zijn ze verloren

De vraag

‘Ben je gelukkig geweest?’

Wat een vraag! De wind zou net gaan liggen,

een roos zou net gaan bloeien, mijn hart zou net gaan breken …

Ik schraapte mijn keel

om het duidelijk te zeggen

- het antwoord stond al jaren onomstotelijk vast –

en toen was er niemand meer

die het nog wilde weten,

en ik ging in het gras, ik had nog zoveel te doen,

zoveel te vergeten.

                                      Toon Tellegen              

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje heb je het niet veel te koud

Bleef je niet liever onder het kreupelhout

Want wij hebben nog de winterkleren aan

Kun je die sneeuw en wind wel doorstaan

Je brengt ons als eerste voorjaarsbode

Jouw bloemetjes komen zelfs tussen de graszode

Wij moeten oppassen om je niet te vertrappen

Maar we zullen omzichtig over je heen stappen

Jouw witte klokjes vertederen onze harten

Verlangen naar de lente speelt ons parten

Jij gaf de aanstoot tot dit warme gevoel

Sneeuwklokje was dit misschien jouw doel

                                                                                     Gerard Lenting 

Weerpraatje  

Wij mensen praten keer op keer

over ons Hollandse weer

Het is de conversatie met iedere relatie

bij bakker, groenteboer of slager

met Oma, achterneef of zwager

Is men jong of is men oud

't is te warm of 't is te koud!

En met laaghangende bewolking

nou, dan klaagt heel de bevolking!

Gaat dan dra de zon weer schijnen

zal de somberheid verdwijnen

En men hoort: "Buur, ik ga naar het strand!"

"Nou, ik niet hoor, ik verbrand"

"Ik vind het eigenlijk te heet,

moet je zien hoe ik zweet!"

"Het is te droog naar mijn gevoel,

't is overal een dorre boel"

Maar Oh, wat toch een zegen,

eindelijk eens wat regen!

"zeg, het is toch bar en boos,

het lijkt bijkans wel een hoos!"

"Ik word het eigenlijk spuugzat,

alle dagen even nat!"

"En wat ik er ook van vind,

er is te weinig wind"

"Het is zo stil, ik voel geen zucht...

er zit onweer in de lucht"

"....een donderslag.....NIET TE GELOVEN!...

....ik was net even boven!"

"Ik zag later voor de buis,

er verbrandde weer een huis"

"Oh, wat wordt het mistig zeg,

gevaarlijk bij de weg!"

"We hebben het niet voor 't kiezen,

maar van mij mag het wat vriezen!"

"Het vriest, wat is het bikkelglad,

'k viel haast op mijn gat!"

"Het sneeuwt, wat is dat mooi,

maar straks die vieze dooi!"

"Wat vorst, ik mag het lijden,

dan kan ik schaatsenrijden"

"Dat kan ik niet, schei uit!....

dan val ik altijd op mijn snuit!"

"Ik zei laatst tegen Tante Sjaan,

ik zie bar tegen de winter aan"

Ja, zo gaat het keer op keer,

steeds maar praatjes over het weer.

Maar weet je wat.....het is zo fijn.....

de optimist of saggarijn

doet niemand leed, geen centje pijn.

Wij worden allemaal onverdroten

met hetzelfde sopje overgoten!

                                                                                   bron onbekend 

De brief in het nachtkastje

In een Engels ziekenhuis stierf onlangs
een oude vrouw op de geriatrische afdeling.
Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd,
het kastje naast het bed opruimde,
vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde.
Maar wel lag er een vel papier in,
dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes
had volgeschreven. Er stond:
"Wat zie je zuster?
Wat zie je?
Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.
Een beetje onzeker, met starende ogen.
Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft,
als je met een hard stemmetje tegen haar zegt
"Ik wou dat je het nou maar eens probeerde."
Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.
Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.
Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.
Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen.
Denk je dat?
Zie je dat?
Doe dan je ogen eens open, zuster.
Je kijkt niet eens naar me.
Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit.
Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.
Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder,
met broers en zusters die van elkaar houden.
Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt op
als ik denk aan de belofte die ik deed.
Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen
die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.
Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot,
verbonden door banden die zullen blijven.
Veertig ben ik.
 Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.
Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.
Vijftig ben ik -
en weer spelen er kinderen op mijn schoot.
Dan komen de donkere dagen.
Mijn man is dood.
Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.
Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin.
Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.
Nu ben ik een oude vrouw
De tijd is wreed.
 Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.
Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.
En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.
Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.
Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief.
Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen,
en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.
Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."

Op zoek.
 
Ik ben nog steeds op zoek
naar iets waarin ik vrede vind
op zoek naar innerlijke bewustzijn
wat mij aan het leven bindt.
 
Ik heb nog niet gevonden
de rust waarnaar ik zoek
misschien staat het beschreven
in het nog onbeschreven boek.
 
Ik zoek nog naar het leven
van liefde en van rust
zonder zo opstandig te zijn
maar van het leven mij bewust.
 
De jaren gaan me veel te vlug
ik loop er bijna aan voorbij
'k ben daarom dus nog steeds op zoek
 naar de innerlijke rust in mij.

                          Alles wat geld kost is lang niet altijd kostbaar .
                                Alles wat écht is , kost niets .
                                Zon , leven ,liefde