De laatste herfstzon....

Kon hij praten      
dan was het zeker...
          
schiet wat minder.....

ik ben met pensioen!  

KERSTMIS

Kom, zei hij, het is tijd, Moeten we gaan.

Hij nam Haar hand

Zij en Legde Haar ogen in de Zijne.                   

Samen gingen ze op weg.

Hij torste De Verwondering.

ZIJ droeg een wereld in Haar Schoot.

De tocht was lang en zwaar

En toen de tijd gekomen is

DAT Zij prijs Moest geven

Haar wat van oudsten was toevertrouwd,

Zij vonden nergens plaats.

Zij Werd bang, vouwde Haar handen

Haar buik en om Keek naar hem.

Woordeloos zei hij: 'Het komt wel goed -

ik zal voor je Zorgen ".

En zo Zij vonden een stal

nl Gedragen door de Winden der tijden,

omringd door alles wat was en wat is,

Zij brachten een zoon ter wereld.

De man Keek naar de vrouw                           

en de vrouw Keek naar de man

nl samen Keken ze naar het soort.

Ze wiegden het

In hun liefde en in Haar pijn,

ze had hem aan de wereld uitgeleverd.

Ze wiegden het soort in Haar pijn

en hebben het Jezus genoemd.

In liefde ontvangen,

met liefde Gedragen,

uit liefde gebaard.

Jezus Messias.