Gedicht DAG PUPPY, DAG KIND !!!
In de warmte van mijn moeder werd ik gekoesterd en verwend. En omringd door broers en zusjes warmte, liefde, zo bekend. Mijn lieve mamma die mij knuffelt en voedt en mij al die zaken leren doet zoals spelen, bijten en stoeien. Ja, mamma liet mij groeien tot een heel lief hondenkind doch vooral tot een grote mensenvrind. Echter, negen weken mamma was maar even een nieuw vrouwtje komt er aan. Met wie ik de rest van mijn leven één zal zijn en mee zal gaan. Ach, mamma-hond, zo lief en zo wijs ik zal missen: je liefde, je geur. Nu is het afscheid: ik ga voorgoed op reis ik piep, ik ween, ik treur….. Want ja, ze komt mij halen mijn vouwtje is net zo onzeker als ik. Doch zonder ’t precies te verhalen zie ik enkel die lieve en verlangende blik. Van liefde en zo welkom zijn ja, dit is mijn nieuwe vrouwtje en zij is voor ‘mijn’! Ik gaf mamma een lik en een laatste snuffel mamma-Fox gaf mij een lieve knuffel. En wat mamma toen tegen mij zei blijft mij mijn hele leven bij. “Dag lieve puppy, dag lieve meid dit is een afscheid, het is voor altijd. Nu ga je weg, lieve griet doch je hebt iets prachtigs in het verschiet. Iemand, zo op jou wachten en fijn zal nu voortaan je mamma zijn. Negen weken heb ik voor je kunnen zorgen, ik heb je veel geleerd, maar na morgen, dan zal je met je vrouwtje de wereld verkennen, en mij zul je nooit meer zien en zelfs herkennen. “Dag lieve puppy, dag lieve meid’’, Dit is ons afscheid, het is voor altijd”…. Mamma-Foxterriër, je hebt de basis gelegd, en je hebt niets teveel gezegd! Want: In de warmte van mijn vrouwtje word ik gekoesterd en verwend. En omringd door al die liefde zoveel warmte, het bleef altijd bekend. Ik heb kunnen spelen, bijten en stoeien, ja, mijn vrouwtje heeft mij laten groeien. Van een negen-weken-oud-puppenkind tot een fantastische Foxterriër-vrind…
.

1 reactie op dit bericht
Zo mooi is nu Brabant.