Museum-Cairo

Ingang van het museum waar de gigantische oudheidkundige schatten
van dit land tentoongesteld zijn.
Is opgericht in 1858 door de Franse archeoloog Mariette.
In dit museum krijgt men een klein idee van  de ontelbare opgravingen die
de Farao's hebben nagelaten ....en men beweerd dat het grootste deel aan
schatten nog onder het zand in de woestijn zou liggen. 
Jaarlijks komen duizenden bezoekers uit alle landen in dit gebouw de vele
vondsten aanschouwen....spijtig mag er ook binnen weer niet gefotografeerd
worden....en moet elk fototoestel in bewaring gegeven worden.

De eerste kennismaking met de receptie van het hotel te Cairo.

Een aanrader is het hotel Mövenpick in Cairo...mooi

Na nog een paar dagen in het zuiden tempels en soedanese mensen
bezocht te hebben,werd het tijd om duizend kilometers(1000)noordwaards
de regio's van de Pyramides te gaan zien...dus daarvoor moest naar
Cairo gevlogen worden,want die liggen allen natuurlijk in de omgeving van
deze stad.Hier zijn de kontrasten enorm...enerzijds vele ..vele..;tempels en
verder in het staatbeeld overal en konstant gewapende soldaten...tanks en
vliegtuigen die aan het recente oorlogsverleden aanslagen doen denken..;

Een foto op de autobaan waar menige gewapende soldaten konstant
alert waren....

Foto

Foto

De officiele welkomstplaat van dit eiland....ik kon het
niet laten er een foto van te maken...wie weet heeft de
enige "kunstenaar" van het dorp er geen uren aan gewerkt
om het te  ontwerpen??aha.;aha..!!!

Een zicht van boven op de rotsen op de gebouwen van
dit eiland dat op amper honderd km(100km) van de Soedanese
grens ligt en méér dan duizendkm.van de hoofdstad Cairo.

 Op dit eiland kon onze gids het" regelen"om de plaatselijke school
 te bezoeken omdat hij mee aan de oprichting ervan had geholpen...
Deze school werd weliswaar van "hogerhand" gesteund,maar de
direktie moest wel zien hoe ze de "eindjes"aan elkaar knoopten...en
onze gids vroeg wel zeer beleefd of het mogelijk was een kleine
"sponsering" te steunen...waar wij allen graag na het bezoek aan die
 kleine en lieftallige kinderen met een groot hart aan voldeden.
De foto toond de ingang van de klassen.

De leraar van dit klasje was een goedlachse "meneer"die het zelf
eens prettig vond om zijn dagelijks "werk" te kunnen en mogen
tonen aan mensen die voor hem toch van ver weg zijn...Het is zelfs
zo...en dat heeft onze "gids"duidelijk gezegd...spreken deze ouderen
en jongeren zelfs geen Egyptisch !!!want eeuwen geleden zijn hun
Soedanese voorouders naar hier gëemigreerd en wonen heden nog
steeds op dit eiland alhoewel zij de Egyptische nationaliteit
 hebben.
Hier spreekt iedereen nog hun eigen soedanees dialekt...deze mensen
komen zelden van dit eiland ...wonen hier op amper honderd (100km)
van de Soedanese grens , heden is dit schooltje opgericht en zijn van
hogerhand verplicht in de eerste plaats de Egyptische taal aan te leren..
en als tweede taal het engels !!!
Maar zijn leergierig volgens hun leraar want ook zij worden van jongsaf
bewust gemaakt dat het voor hen belangrijk is...zoals wij onze kinderen
en kleinkinderen het steeds voorgehouden hebben.

Bij het binnenkomen van deze klas waren die pittige kinderen
echt verbaasd,want plots midden in de les kwamen daar enkele
"vreemdelingen"onaangekondigd hun verrassen met een bezoek..
De meester was uiteraard verwittigd en verwelkomde ons hartelijk..
Die typische schoolbankjes deed me terugdenken aan jaaaaaaren
vervlogen jaren....nostalgische gevoelens van lang geleden kwamen
bij mij boven....het was enig om een klas met een totaal andere
cultuur te mogen bezoeken.

Dit was het jongste klasje met echt guitige vrolijke kinderen...
en ik was verheugd dat ik nog even op zulk een klein schoolbankje
tussen die fantastische kinderen mocht plaatsnemen...en natuurlijk
ook zij vonden het énig dat zo een "grote bleekgezicht"even mee de
les kwam volgen..!!!van les was op dat moment niet veel spraak...
maar mee op de foto poseren was voor hun een zeldzame gebeurtenis.
Zij genoten er van ...maar ik allenszins nog méér..!!aha..aha...

 Een gezellig klasje om van te snoepen....met echt superlieve
kinderen.. die volgens hun leraar allen zeer goed hun best doen!!!!
Deze leerlingen  waren al een jaartje ouder...

Het  klasje heeft hier amper een viertal leerlingen ...hetgeen mij toch
een weinig verbaasde....

De binnenkoer van de vriendelijke gastheer .
Let op de wirwar van elektriciteitsdraden die gewoon langs de
muren zijn opgehangen...voor onze begrippen natuurlijk ondenkbaar
en gevaarlijk...maar ginds is het een andere wereld he!!!

De vrouwen op het Sohail-Island zijn praktisch allen gesluierd....
want zij hebben meestal nooit in hun leven dit eiland één keer
verlaten....fotograferen zonder volledig gesluierd te zijn is voor
hen taboe !!! maar de jongere vrouwen zijn toch al een beetje
gëemancipeert .
Met diverse "prularia" en zelf gemaakte "poppetjes" proberen
ze de bezoekers uiteraard iets te verkopen want dit is één van hun
grootste inkomsten !!!dus iets waar we onze kleinkinderen altijd
als we terug thuis komen proberen gelukkig mee te maken..;aha..aha...