Chod el Djerid

Rustplaats midden in het bekende zoutmeer bij het énige souvenier-winkeltje op deze praktisch 100-km.lange verbinding tussen Kibili en Tozeur. Let op de bruine zoutblokken die opgegraven worden uit de zout-zandige bodem van het meer...en aangeboden worden als souvenier... Ook op de achtergrond is er zelfs een speciaal gebouwtje voorzien voor de bezoekers..!!!!!

Een stopplaats om niet te vergeten tussen Kibili en Tozeur
in centraal Tunesië midden in het grootste zoutmeer van dit land
op een totaal verlaten plaats...waar ze hebben gezorgd ,
na hun normen ,voor een modern toilet...;!!!!aha..;aha...ongelooflijk
pittoresk en met grote verbazing énig om te ontdekken....alhoewel
ze er echt fier op waren in dit godsverlaten oord!!!!

Halfweg Kibili en Tozeur midden in het zoutmeer is er
de énige stopplaats om even de "benen" te strekken
om een "behoefte" te doen..;maar..!!!! deze gekende
plaats is best niet te gebruiken en absoluut niet confortabel...
daarom wordt er zelden gebruik van gemaakt...maar wel de
moeite om even een klein oponthoud te maken ,en in je reis
eens éénmaal een speciaal toilet te zien hetwelk je zelden of
nooit tegenkomt.....enig.;!!!en de moeite om te fotograferen nietwaar???

Op onze tocht verder...hier in deze toch wel speciale omgeving 
arriveren we op amper  enkele tientallen kilometers van de Algerijnse grens,
om de voor de Tunesiër belangrijke stad Tozeur te bezoeken.

Onze reis gaat verder dwars door het grootste zoutmeer
van het land.Een 90km lange asfaltweg is dwars door dit
meer aangelegd.
Chod el Cherid is het Arabische woord voor "zoutmeer",
Dit meer ligt onder dezeespiegel en ligt meestal droog,en
er wordt natuurlijk aan zoutwinning gedaan...bij een korte
en zeldzame stortregen  en gelijktijdig een grote hitte wordt
dit meer door het zoutgehalte een blinkende spiegel...met een
prachtige weerspiegeling van lucht en wolken...

Nog een fotootje van de vrouw in de zandvlakte van Douz om
verder Tunesië te  gaan verkennen.

Men onderscheid twee soorten kamelen....de baktische met 2bulten,
en de typische Tunesische dromodaris met één bult....
Wordt ongeveer 25jaar en drinken in één keer 130 l iter water.
De vrouwtjes geven per dag 20 liter melk,men beweerd dat haar
vlees zeer smakelijk is,....maar mag in Tunesië in geen enkel hotel
gecomsumeerd worden.De kameel wordt in de Arabische wereld
uiteraard erg gewaardeerd,zoals de koe in Indië.

Zo berijd je op de juiste manier een kameel...met je
benen en voeten boven op  zijn rug en nek.

Een rit door de woestijn maken op de rug van een kameel
is niet zo eenvoudig...u moet op dat "schommelend "dier uw
evenwicht houden..;en om dat dier goed te berijden moet je
normaal  een "kleermakerszit"aannemen..dat wil zeggen...
je benen en voeten in de "nek" van de kameel zetten...maar
als je dat doet zit u volledig "los".. en wees gerust..enkele tientallen
meters verder tuimel je er af !!!! dus wij westerlingen berijden het voor
alle veiligheid als een paard !!!!. niet zo elegant..maar gelachen wordt
er wel...!!!!!

Liever met paard en koetsje de woestijn intrekken zegde de
vrouw ,als op de rug van een kameel ,want opsteigen op de
rug van zulk dier is geen lachertje als je het niet kent....ik had
het ervaren..;aha..aha.;

Hier in het begin van de Sahara-woestijn waar nog nomaden
regelmatig de  markt bezoeken om hun koopwaar, ook hun
kamelen worden aangeboden om te kopen.
In Douz vindt ook jaarlijks in december de grote kamelenraces
plaats tijdens het voor hun overbekend Sahara-festival.

Wanneer men de woestijn intrekt  ziet men soms nog deze vervallen
overblijfselen.

Ook lusten de Tunesische jongeren een lekker taartje