Berichten van 23 januari 2006 tot 29 januari 2006

Over een paar jaar,had ik mijn zoon een belofte gedaan....
als hij een bepaald resultaat behaalde,dan zouden wij twee
zonder onze vrouw een reis maken....die hij mocht kiezen 
en natuurlijk volledig op mijn kosten...maar hij zou me in de
"watten"moeten leggen...en de taak van zijn "mama" moeten
overnemen...
    Ik dacht ..dat zal Oostenrijk of Spanje zijn voor een paar
dagen....maar amaai...hij had voor 20-dagen geresserveerd!!!
en dan nog maar eventjes naar de Dominicaanse
Republiek te maken...Dus belofte maakt schuld,want het
resultaat dat ik gesteld had...was door hem behaald....
    Met toch een beetje argwaan en ook een beetje angst
hoe alles zou aflopen vertrokken we ....Achteraf gezien hebben
we een uitzonderlijke en prachtige reis gehad...en van zijn
"bediening" heb ik niet kunnen klagen...aha..aha..

Zit mijn "jasje" goed..zit mijn "dasje"goed...want "Papa" gaat op stap...
zo zong Toon Hermans toch!!!!! wel "bibi" is ok even op "stap"...aha..aha.;

Na één dag had de zoon al "kontakt" gemaakt met de
plaatselijke bevolking...

Zoonlief is steeds een kindervriend geweest....ook als
"nonkel"wordt hij op de handen gedragen...

Zoonlief op zijn ééntje even de strandomgeving van de Dominicaanse
Republiek verkennen

Zoonlief met een vakantie-vriend zich goed amuserend op
het zonnige strand

Foto- strand op deze Dominicaanse Republiek

Even  met ons twee ons verwijderd van de toeristische omgeving,
alhoewel ze ons dat afgeraden hadden...

Wandelen in de straatjes van deze republiek is toch de moeite
om even mee te maken...we hadden met ons tweetjes het
kleine risico genomen desondanks ze ons dat afgeraden hadden..
Zolang men aan het strand bleef ,was er geen enkel probleem..
maar éénmaal in hun"privé territorium"liep men toch een beperkt
klein gevaar voor een overval...men wees ons op de grote armoede
die er heerste...ééns buiten de toeristische omgeving zag men daar
géén mens in de straat...let even op de kleine jongen..die verbaasd
ons voorbij snelde...want dat zag die" kleine rakker "zelden in zijn
straatje... men zag hem hardop denken...hoe durven deze twee
"bleekgezichten" hier komen!!! maar misschien was de verwittiging
een beetje overdreven,we hebben in elk geval geen probleem gehad,
immers op het strand hadden we alleen maar lieve lachende
"Dominicanen "ontmoet.