Het relaas van de leerling die niet wegens wangedrag, maar enkel bij gebrek aan papieren teruggestuurd werd naar ons klaslokaal, maakte heel wat emoties los.
Vooral toen hij vertelde dat enkel het feit dat zijn vriend hem wou vergezellen het gebeuren enigszins aanvaardbaar had gemaakt, zorgde voor veel reacties.

Bij het oplossen van de raadsels hadden zij zelf nieuwe wegen moeten zoeken, onder druk moeten denken en meerdere keren ideeën moeten wijzigen om het resultaat te laten passen in het document.
Bovendien hadden zijzelf belangrijke beslissingen moeten nemen ( o.a. bij het opsporen en zoeken van de delen van het document ), waarbij zij zich als groep positief bevestigd hadden.

Wat zij ook als zeer stimulerend ervaren hadden, was de deelname en medewerking van “buitenstaanders” (?) aan het spel.
Eén van de leerlingen verwoordde het als volgt:
“…ik had vroeger niet geloofd dat zoveel volwassenen zo ernstig zouden willen deelnemen aan ons spel…”

Alhoewel het mislukken van de “apotheoseles” de leerlingen op een ongewone manier geconfronteerd had met het feit dat men niet altijd controle heeft over de verloop van dingen en dat toevalligheden soms voor oponthoud of zelfs mislukking kunnen zorgen, hadden zij toch ook ervaren dat men het doel kan bereiken mits men zich apart én gezamenlijk voor iets inzet.
M.a.w. niet opgeven, blijven volhouden…

Via kringgesprekken werd het project door de leerlingen zelf geëvalueerd.

Door de voortdurend wisselende, maar intense samenwerking van de leerlingen tijdens het project was er onderling een duidelijke groei van vertrouwen vast te stellen.
Een ander belangrijke feit was dat niet enkel de vlotte praters uiting gaven aan hun bedenkingen, maar dat ook de “stille” leerlingen, die zich vroeger vaak eenvoudig aansloten bij uitspraken van medeleerlingen, nu zelf spontaan met hun mening, gekruid met anekdotes, voor de pinnen kwamen. Uit hun relaas bleek bvb. dat zij ervaren hadden dat mensen beleefdheid en vriendelijkheid echt wel wisten te waarderen. Ook hun vermogen om vreemde talen ( o.a. Elfentaal, gebarentaal en Brailletaal ) een “plaats” te geven, hadden zij als verrijkend ervaren.
Hun taalvaardigheid qua communiceren, alsook hun zelfvertrouwen had een sprong voorwaarts genomen…

Opvallend was dat hun verregaande samenwerking tevens een positieve invloed had op sociaal-emotioneel gebied.
Sommigen hadden zichzelf moeten intomen, anderen vonden dat zij dingen gedurfd én gekund hadden. Maar zeker was dat zij zich uitermate betrokken voelden bij de goeie afloop van iedere opdracht, waar iedereen naar eigen beste vermogen zijn/haar rol had gespeeld.
Zij hadden ervaren dat iedereen wel kwaliteiten had die in de groep op een of andere manier gunstig benut kunnen worden om zo een “hoger” doel te bereiken...

Dit stond er in de brief van Morgaine:

Beste vrijdenkertjes,
Jullie zoektocht is ten einde, want de opdracht is volbracht.
Aanvaard onze dank.
De ketens van het onrecht zijn verbroken en de betovering van Ayla en Will is opgeheven…
De toekomst zal weer wijsheid, kracht en schoonheid in zich dragen.
“Vrede zij met U"
Morgaine




Graag wens ik iedereen een aangenaam weekend... Geniet ervan !

Vrijdag was ik al vroeg bij de bakker de bestelling gaan afhalen.
De man had er echt een kunstwerk van gemaakt: een grote chocoladetaart in dubbele hartvorm met als opschrift  “Elen sila lúmenn’ omentielvo”.  Het kon niet mooier zijn…

Op school waren er onmiddellijk een paar leerlingen van de 5des bereid om een handje toe te steken en zo werd in ons klaslokaal alles voorbereid om er een leuk verrassingsfeest van te maken.
Onze lantaarn kreeg een nieuw theelichtje en de cd-speler werd klaargezet.
Vrolijke servetten, picnicbordjes en vorkjes, alsook fruitsap en bekertjes werden uitgestald.
Her en der werden grote, vrolijk gekleurde papieren bloemen neergelegd en op het schrijn werd – in een kring van bloemen - een brief geplaatst. Toen dat alles klaar was, liet ik een van de leerlingen met kwistige hand blauwe glitterstof op de grond strooien…

Tijdens het 1^ste lesuur zou ik met de leerlingen van de 5des in de turnzaal meditatieoefeningen doen; dat vonden zij altijd fijn en zo bleef ons lokaal mooi op orde voor het feest.

En toen ging het mis…

Nog voor de aanvang van het 1^ste lesuur kwam één leerling van de 6des mij vertellen dat de anderen op uitstap gingen, dat hij als enige op school bleef en of hij nu al bij mij in de klas mocht komen…
Wat ???
Even kon ik niet geloven wat er gebeurde. Wat was er aan de hand ?
Bereidwillig wou de leerling nogmaals zijn uitleg doen, maar dan kwamen reeds de klasjuffen naar mij toe.
Zij vertelden mij dat er onverwacht een omruiling van lesuren gebeurd was wegens een wijziging bij een buitenschoolse activiteit en excuseerden zich omdat de directie er niet in geslaagd was om de bijzondere leerkrachten tijdig te verwittigen van deze onvoorziene wissel...
Pas toen zij mijn verbouwereerd gezicht zagen en mijn uitleg over de apotheose hoorden, realiseerden zij zich dat dit gebeuren een ongelooflijke streep onder ons fantasieproject zette…

Bij de aanvang van het 2^de lesuur kwamen onze tweelingheksjes op bezoek om samen met ons feest te vieren. Zij werden er ook even stil van toen zij de gang van zaken vernamen.
Toen zei Tabeteb dat dit wellicht de laatste en ultieme poging van Bett Weeter was om ons dwars te zitten.
En alhoewel ik haar bewonderde voor haar flexibel denken, had ik het er ontzettend moeilijk mee.
Tegen beter weten in stelde ik even later voor om toch maar voor ons vieren de taart aan te snijden. Zowel mijn heksjes als mijn ene leerling vonden dat niet gepast.
Zelfs toen ik zei dat de taart het weekend niet “gezond” zou overleven, vonden zij dat het niet kon.
Zij gingen enkel een drankje gebruiken en de taart…? Die mocht ik, wat hen betrof, naar eigen keuze aan minder bedeelden of vrijwilligers wegschenken.
Wat ik dan ook gedaan heb.

Maar ik voelde me er spijtig genoeg niet echt gelukkig mee…

Inderdaad hier zaten de leerlingen ( maar vooral ikzelf ) met een probleem.
Immers ik had de ijskristallen hun rol toebedeeld als toverspijs.
Die was later gewijzigd in een fruitbereiding: dus exit ijskristallen…
Dan maar een truc uit de kast gehaald.
Zou het niet kunnen dat de ijskristallen moeten gebruikt worden om de toverspijs te “bewaren”? Hmhm…
Aangezien geen van de leerlingen een ander voorstel had, werd deze oplossing dan maar aanvaard als zijnde de juiste.
Oef!

Wij hadden ons doel bereikt…
Het complete document ( volledig én naar wij dachten juist ingevuld ) en alle werkstukken ( die met volle inzet en soms ook met veel moeite vervaardigd waren ) werden uitgestald op onze schrijn.

Moge wijsheid en kracht leiden tot schoonheid…

Deze keer werd het licht niet gedoofd: het zou branden als een baken in de duisternis…

Op de dagenreeks van december en januari werden de verloren dagen teruggevonden en ingekleurd, tevens werden de maanstanden met pijlen in de juiste volgorde gezet.

Ectoplasma en amoebe, diafragma,middenrif en pupil, alsook E=MC² en atomen werden in de geëigende context geplaatst.

Symbolen kregen de correcte waarden en cijfers en kleuren de gepaste plaats.

De Elfenspreuk werd volledig “vertaald”. En het geheimschrift onthulde “ Hoe beter men begrijpt, hoe meer men liefheeft”.

De gevolgde sporen langs piramiden en in het regenwoud, alsook de bijzondere aanwijzingen gevonden in cultuurpatronen van de oorspronkelijke bewoners van Amerika en Australië hadden voldoende letters [ enederei / rohot / birje ] opgeleverd om samen de slogan “eenieder hoort erbij” te vormen.

De jonkvrouw en de uil, evenals de eenhoorn en de zonnebloem werden samengebracht in één wapenschild.

De silhouetten + W888888 werd omgezet tot “Ayla en Will wachten”.

De hartjesbekers stonden zeker symbool voor de liefdesspijs…

Maar de ijskristallen, waar moesten die een plaats krijgen?

En als het moest, zou er - voor de allerlaatste keer - nog maar eens tijdens de middagpauze verder gewerkt worden….

Zodra het licht aangestoken was, werd er direct van start gegaan.
Het document was uiterst zorgzaam opgekleefd, zodanig dat er zeker geen enkel detail over ’t hoofd gezien kon worden. Alle ingezamelde informatie werd gemakkelijk bereikbaar uitgestald, zo dat iedereen ze vlot kon raadplegen.
Systematisch werd er van links naar rechts gecontroleerd of alle gevonden oplossingen inderdaad pasten en er nergens nog iets ontbrak.

Oortjes, oogjes, mondje, handjes en voetjes werden terecht gelinkt aan kabouter Snip en alle ontbrekende woorden in het “graag-gedaan-lied” waren genoteerd.

Alle vissen in de zee en alle verschillende kinderen kwamen goed terecht onder de diversiteitsparaplu.

De elfjes werden verzameld rond het hart en de triptiek van de levensharmonie vond een plaats onder de notenbalk.

De verzameling cijfers en 7 letters stonden duidelijk in verband met de eeuwigdurende kalender en op de 3 wegwijzers aan het kruispunt waar de egel van Kaatje Cactusbloem stond na te denken, werden de kindvriendelijke veiligheidsregels genoteerd.

De cirkel van de armoede werd vervolledigd en alle ontbrekend woorden van het gedicht “Menslief” kregen hun juiste plaats.

2 Heksenhoeden met daarop 2 kleine l in grote G verwees duidelijk naar "tweelingheksen"...

Het belsignaal had nog maar pas geklonken toen Tatiana reeds aan de klasdeur klopte.
Donderdag had ik met mijn leerlingen afgesproken dat zij zelfstandig naar ons lokaal zouden komen, zodanig dat ons 2^de leerling-heksje Atainat en ikzelf alles al konden klaarzetten.
Alle ingrediënten en andere benodigdheden werden uitgestald.
Tevens stond de cassette- en cd-speler gebruiksklaar.

Zodra de leerlingen aangekomen waren en het licht weer ontstoken was, werden de gekozen lievelingsmuziekstukjes medegedeeld. Tijdens de bereiding van het verleidelijk recept zouden die fragmenten als achtergrondmuziek een ruggensteuntje zijn.

Dan werd er kennisgemaakt met Atainat.
Zij deelde de leerlingen mee dat ze samen een verleidelijk recept zouden klaarmaken. Op die manier zouden wij Ayla en Will, die bijna bevrijd waren, liefdevol ondersteunen.
Vooraf moesten eerst alle handen grondig proper gemaakt worden.
Intussentijd maakte Atainat iedereen er uitdrukkelijk op attent dat zij extra voorzichtig met de messen dienden om te gaan.
Ook zeer belangrijk was dat iedereen tijdens de bereiding aan vrolijke, vriendelijke, liefdevolle dingen zou denken .
Tevens werd er verwacht dat iedereen op z’n minst de melodie van de gekozen muziek zou mee neuriën.

En dan ging de betovering van start.
Terwijl de eerste lievelingsmuziek klonk, werden meloen, mango, appels, peren, kiwi’s, bananen, sinaasappels, enkele aardbeien, een trosje witte pitloze druifjes, een kleine ananas, een stuk sharon- en een stuk sterfruit schoongemaakt, en waar nodig klokhuis, pitten, zaadjes en schil verwijderd.
Alles werd in niet te kleine plakjes gesneden en alhoewel leerlingheks Atainat gevraagd had van zoveel mogelijk sap op te vangen, werd het toch wel een morsig gedoe.
Bovendien bleek zingen en snijden niet al te best te lukken.
Het gesneden fruit werd in de grote mengkom verzameld en door een leerling voorzichtig besprenkeld met uitgeperst citroensap ( om verkleuring te voorkomen en het smaakt ook frisser! )
Eens al het fruit versneden was, werd het voorzichtig gemengd door Atainat die er tevens een geheimzinnige vloeistof ( balsamicosiroop ) uit een glazen karafje aan toevoegde.
Deze fruitsalade zou nu nog 2u moeten “rusten” ( in de ijskast ).
Tijdens de middagpauze zouden alle deelnemers hun deel van de toverspijs komen verorberen…

Toen de leerlingen arriveerden klonk de muziek en stond de verleidelijke fruitsalade al klaar.
Iedereen passeerde met zijn / haar bordje en kreeg een flinke portie met bovenop een schep vloeibare room met honing gemengd.
Allen waren het erover eens dat hun zelfbereide, verleidelijke toverspijs uitstekend geslaagd was.

De meesten wilden graag nog eens proeven… Snoepertjes!

Aanvankelijk was het onze bedoeling Italiaans ijs te bereiden volgens het magisch recept van keukenheks Titiana.[ Zie “Witch in the kitchen – Titiana’s betoverende recepten – Titiana Hardy ]

Maar een goeie week alvorens mijn oud-leerlinge Tatiana moest “optreden”, verwittigde zij mij dat het recept niet bruikbaar was.

Niet uitvoerbaar? Inderdaad!

Als excuus kon ik enkel zeggen dat ik in alle drukte wellicht niet goed nagedacht en over het hoofd gezien had dat voor deze bereiding het toevoegen van alcohol onontbeerlijk was.
Het is immers enkel door toevoegen van alcohol dat men ijs zonder ijsmachine kan maken, want op die manier wordt er verhinderd dat het ijs zich in de diepvries tot ijskristallen vormt.

Wat een geluk dat mijn leerling-heks een ongelooflijke blunder voorkomen had…

Dat betekende echter wel dat er nog snel een ander “magisch recept” moest gevonden worden.
Gelukkiglijk vertelde een van mijn collega’s over een recept voor fruitsalade waar zij gegarandeerd succes mee had.
Bovendien moest er op het einde nog een speciale siroop aan toegevoegd worden. Dat zouden we als magische vloeistof kunnen gebruiken...

Deze siroop diende wel vooraf bereid te worden wegens koken en afkoelen…
Hier volgt het wat en hoe:
1 vanillestokje –2 dl witte balsamicoazijn –1 laurierblad – 5 eetlepels suiker.
Het vanillestokje opensnijden,
in kookpannetje de balsamicoazijn met het vanillestokje, het laurierblaad en de suiker aan de kook brengen en voor de helft laten inkoken onder regelmatig roeren,
het vanillestokje en het laurierblad verwijderen en de siroop laten afkoelen.
Ons magisch brouwsel was klaar...

De eerste resultaten werden behaald bij het puzzelen met de 4 kleuren en het zoeken naar de juiste cijfers en de waarde van de vreemde symbolen.
Zodra de groepsleden overtuigd waren van de juistheid van hun bevindingen, sloten ze zich dadelijk aan bij diegenen die nog zoekende waren.
Al snel werden ook de verloren nachten correct vastgelegd op de ter beschikking gestelde kalenders…
Nu nog verder nadenken over de stelling “Geloof begint waar kennis ophoudt” en argumenten pro of / en contra zoeken.
Dit bleek een zware dobber te worden.
Al tijdens het kringgesprek werd overeengekomen dat zij pas tot besluitvorming zouden overgaan als ook de “reizigers” hun mening hadden kunnen kenbaar maken.
Dit hield in dat zij ervan overtuigd waren dat ook die leerlingen bereid zouden zijn eens te meer hun speeltijd in te ruilen.

De teruggekeerde “reizigers” waren duidelijk in hun nopjes.
Uit hun relaas bleek dat ze aanvankelijk geen idee hadden op welke manier zij de resultaten van de opdrachten met elkaar in verband moesten brengen. Hoe zij ook draaiden of keerden zij kregen er kop noch staart aan.
Toen had juf D. hen enkele vingerwijzingen gegeven.
En plots vielen de oplossingen als puzzelstukjes in elkaar en leidden hen zowel tot respect voor andere culturen als tot ontwikkelingssamenwerking…

En ja, ook zij wilden graag hun filosofisch zegje doen en tijdens de middagpauze komen werken.

Opdrachten voor de “thuisblijvers”…

Opdracht NCM. A:

Morgan zegt:
“…in onze tijd, in onze ruimte zijn er per kalenderjaar 13 maanden van 27 dagen en tussen het oude en het nieuwe jaar ontbreken er 12 dagen…”.

Onze tijd nu wordt berekend volgens het astronomisch jaar (dit is de tijd die onze aarde nodig heeft om één keer rond de zon te draaien, nl. 12 maanden van 1 januari tot en met 31 december) of een zonnejaar.
Maar onze voorouders, de oude Germanen, rekenden in hun jaarkalender met maanmaanden.
De omloop van de maan wordt gerekend op 27 dagen (+7uur en 43 minuten).
In het zonnejaar vallen volgens hun berekeningen 13 maanmaanden van 27 dagen, zijnde 351 dagen tezamen.
Aan het zonnejaar ontbreken dus een aantal dagen, juist het tijdsverloop tussen de 2 voornaamste maanstanden.
Er was dus een periode “tussen de jaren”. Die ontbrekende dagen noemde men de “”Jul-tijd” of de verloren nachten.
Het nieuwe jaar startte met de eerste volle maan na de winterzonnewende.
-bereken het totale aantal dagen van een kalenderjaar in de tijd en de ruimte van Morgaine.
-situeer op onze huidige kalender aan de hand van de maanstanden de 13 maanmaanden en duid de ontbrekende dagen tussen de jaren aan.
( Start met tellen op de manier dat de oude Germanen het deden!)

Opdracht NCM. B:

Zoek de correcte invulling van de geheimzinnige cijferrechthoek, wetende dat
het cijfer 2 op de 1^ste rij en kolom zit,
dat elk cijfer slechts 1 keer mag gebruikt worden,
dat het cijfer 0 ontbreekt
en dat de som van iedere zijde en van de diagonalen steeds 15 moet zijn.
Gebruik jullie ingebouwde PC en kom te voorschijn met snelle, maar correcte resultaten.
Succes!

Opdracht NCM. C

Morgaine zegt:
“Geloof begint waar kennis ophoudt”.

Probeer deze verklaring uit te leggen. Geef argumenten pro en / of contra.

Opdracht NCM. D:

Ontcijfer de waarde van ieder symbool in dit mysterieuze vierkant als jullie weten dat
de 1^ste rij = W X X W =28
de 2^de rij = W W W W =24
de 3^de rij = Y Å X Y =42
de 4^de rij = Å Y W X =36

de 1^ste kolom = 34
de 2^de kolom = 36
de 3^de kolom = 28
de 4^de kolom = ?

Zet jullie kleine grijze celletjes aan het werk en dit raadsel wordt in een mum van tijd opgelost.
Succes!

Opdracht NCM. E:

Gebruik in het kleurvierkant
4 keer blauw,
4 keer geel,
4 keer groen
en 4 keer rood,
maar denk eraan dat iedere kleur in iedere rij en in iedere kolom slechts 1 X mag gebruikt worden.
Uiteraard mag je deze opdracht in de praktijk uittesten, m.a.w. het spelenderwijs met de 4 X 4 kleuren proberen.
Succes!

Diegenen die op stap wilden gaan, gaven snel hun voorkeur te kennen en vertrokken nadat zij gecontroleerd hadden of iedereen voorzien was van amulet, vrijgeleides en schrijfgerief.
De grote groep, die 5 deelopdrachten moest uitvoeren, besliste steeds nieuwe groepen te vormen al naar gelang er opdrachten opgelost raakten.
Later bleek dit een succesrijke idee…

Alhoewel de leerlingen vorige vrijdag tijdens de middagpauze meerdere raadsels opgelost hadden, bleven er toch nog een heleboel lege vlekken op het opnieuw samengestelde document.
Dat betekende dat zij zeker nog een aantal opdrachten tot een goed einde zouden moeten brengen om zo inzicht te krijgen in de bevrijdende oplossing van Morgaines probleem.

Donderdagmorgen stonden zij weer paraat om met goeie moed de nieuwe opdrachten aan te pakken.Het licht werd aangestoken en samen werden de opdrachten gelezen en kort besproken.

Dit stond er op hun opdrachtenblad:

Deze opdrachten vereisen dat jullie kleine grijze celletjes optimaal functioneren.
Bij één ervan is het zelfs nodig dat jullie weer je stoute schoenen aantrekken en op pad gaan…in onze tijd!
Beslis snel wie wat gaat doen… en begin eraan
“Vrede zij met U”

Opdracht BS. VI.: trek alvast jullie stoute schoenen aan…

Zoek tussen de gevonden oplossingen van de 6 raadsels die elementen die jullie zullen toelaten het enigma te ontcijferen.
Misschien komt uit totaal onverwachte hoek een onbaatzuchtige” geest” jullie op het laatste moment op het goede spoor helpen…
-neem schrijfgerief en dit blad.
-ga naar klaslokaal nr. 000
-denk aan de beleefdheidsregels!
-ergens in het klaslokaal vinden jullie de opdrachtbladen.
-zoek de oplossingen van de verschillende opdrachten; vergelijk de resultaten… ga volledig op in de sfeer van jullie zoektocht en maak dan de enige juiste keuze.

Indien jullie toch onverwachts hulp aangeboden krijgen, wees dankbaar voor deze gift en bied iets aan in ruil…

Het eindpunt van jullie zoektocht komt in zicht… Hoe dichter bij het doel, hoe groter het gevaar.
Zorg ervoor dat jullie alles wat gevonden werd veilig en wel in “de kluis” kunnen krijgen.
Succes!

Uit hun relaas bleek dat aanvankelijk alles van een leien dakje liep.
De leerlingen van het 4^de leerjaar hadden de 3 belangrijkste veiligheidsregels onmiddellijk kunnen opzeggen.
Die opdracht was snel en perfect uitgevoerd.

Maar de eeuwigdurende kalender maken, dat was andere koek…
Alhoewel de juf hen met raad en daad had bijgestaan, werd al snel duidelijk dat zij niet bepaald “knutselvingers” hadden.
Zij hadden echter met veel inzet én geduld gemeten, geknipt, gevouwen, geplakt…
Nog net binnen de tijd hadden zij hun kalenders kunnen afwerken.
Oef!

Zij waren dan ook zeer opgelucht toen zij vernamen dat het laatste ontbrekende deel van het document door hun maatjes gevonden was.

Tijdens de middagpauze zouden ze weer samen komen puzzelen en oplossingen zoeken...

En toen kwamen de tongen los.
Zodra zij in de kleuterklas verteld hadden wat er van hen verwacht werd, had de kleuterjuf er onmiddellijk mee ingestemd om samen met de kleuters te helpen: zij zouden een heleboel mooie juwelen met kralen maken.
Dat lukte vlot en weldra hadden zij verschillende halssnoeren, armbanden en ringetjes.

Plots had juf E. voorgesteld om een mooi juwelenkistje te maken, zodanig dat zij hun juwelen op een waardige manier konden opbergen.
Als zij zin en werklust hadden, konden zij dat zeker nog tijdig klaar krijgen;  maar dan moesten zij wel onmiddellijk in het berghok een geschikt kistje zoeken…

Dit voorstel zorgde voor wat onenigheid.
Een paar leerlingen vond dat eigenlijk onnodig. Immers als zij de versierselen zo meenamen naar de klas hadden zij nog tijd om op zoek te gaan naar het ontbrekende deel van het document.
De 3 anderen waren echter gewonnen voor het voorstel van de kleuterjuf en wilden graag zo’n juwelenkistje.
Bovendien bleek dat sommige kistjes al mooi beschilderd waren en enkel nog wat versiering nodig hadden.

Eén van de kistjes zat volgepropt met dik papier.
Papierproppen ??? Neen, het was het zo begeerde deel van het document.
Ongelooflijk…

Eigenlijk hadden de leerlingen nu niet veel zin meer om nog te knutselen en wilden ze liever terug naar de klas met hun “buit”.
Anderzijds vonden zij dat het eigenlijk dankzij het voorstel van de juf was dat zij het volledige document hadden en daarom zouden zij het kistje toch maar mooi versieren.

Als tegenprestatie hadden ze beloofd om tijdens de korte speeltijd spelletjes te spelen met de kleuters en tijdens de lange speeltijd de juf te helpen bij het klaarzetten van het knutselgerief.

Goed gedaan!

De eerste groep die resultaten binnen bracht, dacht dat zij de opdrachten correct opgelost had. Maar aangezien 3 van de 5 leerlingen de vorige dag deel uitmaakten van de groep die de flater met de elfjes begaan had, wilden zij nu op zeker spelen en direct controleren of hun resultaten ergens pasten in de gegevens van het document.

Dat bleek inderdaad het geval te zijn. Zij ontdekken de cirkel van de armoede en vonden een fragment van de tekst “Menslief ik hou van jou”.

Dus nu moesten zij enkel nog op zoek gaan naar het ontbrekende deel van het document

En weg waren ze…

Donderdag na schooltijd had ik het laatste deel van het document bezorgd aan de kleuterjuf.

Zij had bovendien een prachtig voorstel.
Aangezien de leerlingen in haar les juweeltjes met kralen zouden ineen knutselen, zou zij hen voorstellen van ook een mooi juwelenkistje te maken. Zij zou de leerlingen in haar voorraad van kistjes laten zoeken en daar zouden zij dan - hopelijk - hun ontdekking doen.

‘k Was heel benieuwd hoe dat zou aflopen…

Bovenstaand cijferschema overnemen ( NIET de rij met de dagen ) op geruit blad papier, maar ervoor zorgen dat er langs alle zijden een blanco rand komt van ongeveer 2cm.
Uit bristolpapier rond het cijferblad een omslag vouwen, zo heb je onmiddellijk de juiste maat en kan je direct controleren of het cijferblad vlot verschuifbaar is.
Het cijferblad verwijderen uit de omslag.
In de omslag een venster knippen met een lengte van 7 kolommen en een breedte van 6 rijen.
Cijferblad weer in omslag steken; na enig verschuiven, merk je dat je een maandkalenderblad voor je hebt.
Duid dan op de omslag de dagen aan.
Nu moet jij enkel nog het eerste cijfer van de maand op de juiste dag plaatsen.

Je eeuwigdurende kalender is nu klaar. Gebruiken maar…

Stilaan werd het al routine…
Het licht werd aangestoken en snel controleerde men of niemand vergeten was van amulet en vrijgeleides op zak te steken.

Dit stond er deze keer op de opdrachtbladen:

Ook om deze opdrachten uit te voeren, moeten jullie weer zelfstandig op zoektocht…terug naar het verleden!
Net als gisteren kiest iedere groep in onderling overleg één opdracht.
Vergeet jullie vrijgeleide én de gemaakte afspraken niet.
En maak van de gelegenheid gebruik om tegelijkertijd uit te kijken naar het ontbrekende deel van “het document”.
Denk echter aan de tijd…
“Vrede zij met U”

Opdracht BS.IV.A: Denk aan Bett Weeter en zijn mogelijke kompanen…
Zoek daarom nu onmiddellijk de 3 belangrijkste regels qua veiligheid in de omgang met onbekenden.
Wellicht herinneren de vrijdenkertjes van het 4^de leerjaar zich de “erewoorden van egeltje” nog…

Opdracht BS.IV.B: zoek uit op welke manier een “eeuwigdurende kalender” functioneert. En…maak er zelf een.
Steek jullie licht eens op bij de juf en de leerlingen van het 4^de leerjaar…
En zet dan jullie “beste handje” voor…

Breng de 3 veiligheidsregels en de “eeuwigdurende kalenders” verzorgd en veilig mee naar “de kluis”.

Opdracht BS.V.A: in de ban van de cirkel.
Welke cirkel? Wie zit er in die cirkel? Hoe blijft die cirkel bestaan?
Belangrijke vragen die door jullie beantwoord moeten worden.
Wellicht herinneren de vrijdenkertjes van het 5^de leerjaar zich nog een en ander en weten zij jullie snel de juiste informatie te geven…

Opdracht BS.V.B: zoek “Menslief”.
Misschien kunnen de kinderen jullie op het juiste pad zetten…
Informeer bij de kinderen of zij misschien een idee hebben wie of wat “Menslief” zou kunnen zijn en of zij weet hebben van een of andere cirkel. Zo ja, vraag of ze jullie in hun kennis willen laten delen.

Vergeet niet de cirkel en “Menslief” correct en veilig mee te brengen naar “de kluis”.

Opdracht BS.KT.: zoek uit hoe jullie in het bezit kunnen komen van “fantasie- en kleurrijke juweeltjes”.
Wie weet hoe dat afloopt?…
Wellicht willen de kleutertjes en juf E. jullie graag de hand reiken…
Vraag aan de juf en de kindjes of zij jullie willen helpen om in het bezit te komen van de gevraagde versierselen.
En ga er dan met al jullie verbeelding, creativiteit en goede smaak tegenaan.

Zorg dat jullie de “kleurige fantasiejuweeltjes” veilig en wel in “de kluis” krijgen.

-neem schrijfgerief en dit papier.
-neem ook knutselgerief (schaar, lijm,…) mee.
-ga naar klaslokaal nr. 0 / 00 / 000
-vraag en wellicht krijg je hulp.
-denk aan de beleefdheidsregels!

Als dank voor al de hulp die jullie eventueel zullen krijgen, bieden jullie natuurlijk iets in ruil aan, b.v. samen met de leerlingen een spel spelen tijdens de eerstkomende speeltijd of…
Vergeet ook de leerkracht niet (hulp, materiaal…! ).
Veel succes!

Blijkbaar hadden de leerlingen deze keer geen probleem met de samenstelling van de 3 groepen, want de tekst was nog maar net gelezen en kort besproken of ze waren alweer op stap…

Toen ik de gang instapte, stonden de meeste leerlingen reeds te wachten aan de klasdeur…
Gauw het licht aangestoken en al het gerief te voorschijn gehaald: de 2 delen van het document, de kladbladen, alle verzamelde documentatie en informatie en vooral de brief en de 3 begeleidende “blanco” bladen van Het Kleine Volkje…

En natuurlijk mijn strijkijzer. Want dat had ik nodig om de onzichtbare lettertjes weer zichtbaar te maken.
Zodra alles startklaar stond, werd er - voor de veiligheid - snel afgesproken in welke volgorde zij rondom mij zouden verzamelen om toe te kijken welke woorden er door de warmte tevoorschijn zouden “getoverd” worden…

Aanvankelijk lukte het niet zo goed, maar naarmate het strijkijzer en dus ook het blad warmer werd, verschenen de woordjes duidelijker. Weliswaar in een bedenkelijk bruin kleurtje, wat hier en daar wat gewaagde praat veroorzaakte. Gelukkiglijk bleef alles binnen de perken, zodanig dat niemand zijn / haar mond met zeep moest gaan wassen….

Bij nader toezien bleken de meeste oplossingen van Het Kleine Volkje ook terug te vinden in de info die de leerlingen al verzameld hadden.
Dat gaf hen het fijne gevoel dat zij zeker op het goede spoor zaten, want deze resultaten bevestigden immers hun vermoedens en het was net alsof zij van Het Kleine Volkje een zetje in de rug gekregen hadden.
Met vernieuwde ijver werd er gepuzzeld en gepast: er kwam duidelijk schot in de zaak en hun inzet bleef groot.

Desondanks bleven er op toch nog een heleboel lege vlekken op het samengevoegde document.

Maar morgen gingen zij weer op stap in het verleden: wie weet wat er dan stond te gebeuren…?