Het vreselijke bericht

Het is maandag,en wachtend op een telefoontje van het verpleegtehuis..... want er was weefsel opgestuurd....En daar ging te tel: geen goed bericht... kanker.. wat voor soort,was wel gezegd,maar drong niet tot mij door.
De arts vroeg mij om te opereren... ik dacht na en heb nee gezegd... reden.. hij is zo ziek.. en kent mij en de dochters niet meer,is op leeftijd... en zal aan de ziekte die hij heeft nooit beter worden ,zijn ook geen medicijnen voor.. een sluipende rot ziekte.. een Frontale temporale dementie, te weten dat ik mijn man 10 jaar heb verzorgd,zonder te weten wat er gaande was..hij wilde nooit naar een arts....en vond dat hij veranderde... nu weet ik het,maar kreeg ook kanker aan zijn stembanden en strottenhoofd. dit in 2001.. is bestraald 36 keer... maar is d ekanker gestopt,ondanks hij niet mocht roken toch twee pakjes per dag!!!!!
Nu zit het op zijn rug een dikke bult... ze dachten dat het een ontsteking was,maar ik dacht anders....
Nu komt de strijd er aan... wilde ook wel bestralen..notabene een man die niets meer weet... nee dat doe ik hem niet aan,heb het ook met de kinderen besproken en zeggen ook nee..
Vader is op en kan niet meer.. dan maar pijnbestrijding...
volgende week ga ik met mijn dochter heen voor een gesprek.... zie er wel tegen op,maar het moet ...
Dit kan zo niet verder.... verdriet alom...




















