Berichten van 2 januari 2006 tot 8 januari 2006

De dagen zijn weer verleden tijd,dus tijd om een nieuw jaar binnen te stappen.
Wat zal ons dit weer brengen.. want het is allemaal narigheid wat je ziet... honger ellende... nee dat is niet zo vrolijk.

Maar denk dan maar aan mijzelf,want deze dagen waren een kwelling voor mij... de kinderen stonden me wel bij,maar als je man weg is ,dan is dat heel wat anders,en te weten dat hij nooit meer thuis komt,en die niet beseft dat er kerstmis is, oud en nieuw..

Hij leeft in zijn eigen wereldje en als alles maar op tijd komt... heeft nu ook last van zijn hart.. en ben met mijn docher nog geweest ,mager.. en doffe ogen, wist eerst niet wie we waren... dan is dat toch intriest zo te leven, ook voor de kinderen,maar ook voor mijzelf.

Een gesprek kun je niet voeren.... hij dommelt maar wat dus blijven we niet zo lang want hij vertelde wel dat hij zo moe was...
Ja dan ga je maar weer naar huis.... en wacht op de dingen die komen gaan... want ik ben bang dat de kanker op zijn stembanden en strottenhoofd weer terug komt... wat hij heeft nu geen stem meer en fluisterd en is slecht te verstaan..

Denk ,dat als u dit leest.. misschien ook iemand in d efam: heeft die zo is... dan weet u waar ik over praat... maar moet dit toch kwijt.. en schrijf het dan maar van mij af....

Ik moet nog op gang komen,want ben soms zo down,komt ook door dat trieste weer... en koud -nat- ik verlang zo naar de lente en dan zal het wel anders worden.... tot horens !!!!

Hierbij wil ik ieder die mijn log leest, een heel goed gezond en gelukkig 2006 toewensen.
En hoop uiteraard dat u ook een gezellige jaar wisseling hebt gehad....

Ben even stil geweest,maar daar had ik zo mijn reden voor... allereerst deze dagen.. Mijn man is niet meer thuis en is sinds Augustus vorig jaar opgenomen,en zal ook niet meer thuis komen.
Hij heeft een Temporale Frontale Dementie, moeilijk he??? maar hij weet niets meer... en leeft in zijn eigen wereld, ik heb hem heel lang verzord,maar aangezien mijn leeftijd was het niet meer te doen.
En ik zelf er onderdoor zou gaan...Ik heb heel veel mee gemaakt, maar hoop nu toch op een goede start, ben nog bij hem geweest met mijn dochter,en dacht dat hij ons wel kende....
Dit is heel erg.. maar zal er mee moeten leven,het is nu stil in huis... mijn Boomertje weg... ook daar zal ik aan moeten wennen.


Tweede kerstdag  waren mijn dochter en schoonzoon hier, dus had ik toch visite,en  met oud en nieuw dus de jaarwisseling was het plan dat mijn dochter mij op zou halen,maar het weer was hier zo slecht.. dat ik heb gezegd,doe maar niet...
Zodoende was ik met mijn Pako (papegaai) e... en heb er maar wat gemaakt en zo nu en dan een fikse huilbui...
Maar het vuurwerk was heel mooi dit jaar ,woon n.l. 10 hoog en is dit een heel vrij gezicht en was mooi.

Het is nu maandag morgen,en moet echt op gang komen.. veel zin heb ik niet, komt wel..
En speelt het weer ook mee,het is vandaag mist.grauw weer, niet koud.. maar geef mij maar een zonnetje....
Tot spoedig weer... groetjes