Archief

Dat is lang geleden maar ik ben er nog hoor??? Het zat me allemaal tegen,en had geen fut om wat te schrijven...en ben ook ziek geweest, gaat nu weer goed.

Verlangt u ook zo naar het voorjaar??? ik wel, ben de koude al lang zat. En nu is het koud brrrrrr en praten ze nu al over de 11 steden tocht...
Dat schijnt nogal wat te zijn, maar vind het dapper van die mensen die dit doen,want dat is wel een hele opgave..
Maar ik gun ze het van harte ,en zijn ze nu ook al aan het schaatsen.. een leuk gezicht  als ik naar beneden kijk, is een groot water opervlakte met een bosje in het midden,dan staan er schijnwerpers en die branden en een koek en zopie,dat is zo'n kraampje waar je hete chocolade melk kunt drinken en wat eten..

Heel druk is het dan en  zo vanuit je warme huis te kijken ,voor mij tenminste wel.....
En het leukste is dat aan de voorkant ik de andere vijver zie ,waar ook word geschaatst.. maar zijn ze nu bezig aan het bouwen.. dus zal dit jaar wel niet doorgaan...

En als dat projekt klaar is .. hoop ik daar te gaan wonen ,maar heb wel gezegd zo hoog mogelijk,ach ben niet anders gewend ,en je hebt zo'n mooi uitzicht vind ik... en hoorde  die word 11 hoog..
Ik ga nu eens wat doen,moet ook gebeuren.... en zal niet meer zo lang wachten met schrijven.. groetjes  .....

De dagen zijn weer verleden tijd,dus tijd om een nieuw jaar binnen te stappen.
Wat zal ons dit weer brengen.. want het is allemaal narigheid wat je ziet... honger ellende... nee dat is niet zo vrolijk.

Maar denk dan maar aan mijzelf,want deze dagen waren een kwelling voor mij... de kinderen stonden me wel bij,maar als je man weg is ,dan is dat heel wat anders,en te weten dat hij nooit meer thuis komt,en die niet beseft dat er kerstmis is, oud en nieuw..

Hij leeft in zijn eigen wereldje en als alles maar op tijd komt... heeft nu ook last van zijn hart.. en ben met mijn docher nog geweest ,mager.. en doffe ogen, wist eerst niet wie we waren... dan is dat toch intriest zo te leven, ook voor de kinderen,maar ook voor mijzelf.

Een gesprek kun je niet voeren.... hij dommelt maar wat dus blijven we niet zo lang want hij vertelde wel dat hij zo moe was...
Ja dan ga je maar weer naar huis.... en wacht op de dingen die komen gaan... want ik ben bang dat de kanker op zijn stembanden en strottenhoofd weer terug komt... wat hij heeft nu geen stem meer en fluisterd en is slecht te verstaan..

Denk ,dat als u dit leest.. misschien ook iemand in d efam: heeft die zo is... dan weet u waar ik over praat... maar moet dit toch kwijt.. en schrijf het dan maar van mij af....

Ik moet nog op gang komen,want ben soms zo down,komt ook door dat trieste weer... en koud -nat- ik verlang zo naar de lente en dan zal het wel anders worden.... tot horens !!!!

Hierbij wil ik ieder die mijn log leest, een heel goed gezond en gelukkig 2006 toewensen.
En hoop uiteraard dat u ook een gezellige jaar wisseling hebt gehad....

Ben even stil geweest,maar daar had ik zo mijn reden voor... allereerst deze dagen.. Mijn man is niet meer thuis en is sinds Augustus vorig jaar opgenomen,en zal ook niet meer thuis komen.
Hij heeft een Temporale Frontale Dementie, moeilijk he??? maar hij weet niets meer... en leeft in zijn eigen wereld, ik heb hem heel lang verzord,maar aangezien mijn leeftijd was het niet meer te doen.
En ik zelf er onderdoor zou gaan...Ik heb heel veel mee gemaakt, maar hoop nu toch op een goede start, ben nog bij hem geweest met mijn dochter,en dacht dat hij ons wel kende....
Dit is heel erg.. maar zal er mee moeten leven,het is nu stil in huis... mijn Boomertje weg... ook daar zal ik aan moeten wennen.


Tweede kerstdag  waren mijn dochter en schoonzoon hier, dus had ik toch visite,en  met oud en nieuw dus de jaarwisseling was het plan dat mijn dochter mij op zou halen,maar het weer was hier zo slecht.. dat ik heb gezegd,doe maar niet...
Zodoende was ik met mijn Pako (papegaai) e... en heb er maar wat gemaakt en zo nu en dan een fikse huilbui...
Maar het vuurwerk was heel mooi dit jaar ,woon n.l. 10 hoog en is dit een heel vrij gezicht en was mooi.

Het is nu maandag morgen,en moet echt op gang komen.. veel zin heb ik niet, komt wel..
En speelt het weer ook mee,het is vandaag mist.grauw weer, niet koud.. maar geef mij maar een zonnetje....
Tot spoedig weer... groetjes

Kan gebeuren, sta je op, en denk wat krijggen we nu weer.. een dikke knie.
Nou dacht ik lekker zo met de kerst... dokter gebeld.. rusten  ,was het antwoord... ja en dat doe je dan maar.

Zou donderdag middag naar en kerst feest voor famliie , naar mijn man , maar wetend dat hij daar toch niet naar toe gaat  en hij niets meer weet, heb ik maar bericht dat ik  helaas niet kan komen,maar begin jan:  ga ik er met mijn dochter heen.
Het gaat slecht met hem... weet niets meer... zegt wel aldoor ik wil naar huis... en rookt zich werkelijk te pletter... en is zijn hart ook niet goed,maar ze laten hem maar gaan... intriest,maar ik moet ook aan mijzelf denken... en is dit met deze dagen toch erg moeilijk, maar hij is daar in goede handen ,weten met deze man om te gaan,en heeft het goed.

Maar lieve allemaal ,zal blij zijn als deze dagen voor biij zijn.En denk ook aan andere mensen ,die   ook niet meer in ons midden zijn,dit is moeilijk.
Maar laten we sterk zijn.. we moeten verder.

En wens ik ieder, die dit leest goede kerstdagen ,
En kom nog weer... hoe ik d ekerst heb beleefd... groetjes...