Een sprookje

Vergeten doen we allemaal
maar als ik in mijn geheugen dwaal.
Dan denk ik , dat moet niet
die herinneringen met verdriet.
Maar ook gebeurtenissen in ons leven
die we weer willen beleven.
Er wordt lief en leed bij ons gebracht
zij komen heel vaak onverwacht.
Zet deze ervaringenop z'n plek
die ten alle tijde wordt opgewekt.
Liefde en leed zal er altijd zijn
als we ze vergeten maakt het je klein

Morgenstern

De ontschuld van een kind
is wat je bij ouderen niet meer vindt
      een kind is oprecht
dat is voor ons toch niet slecht.
Een kind moet leven in een wereldvan geluk
   maar wij maken die wereld stuk.
       een kind wil spelen
maar wij geven het bevelen.
  Een kind wil leren
maar wij doen het keren
   een kind wil eten
maar dat wordt veel vergeten.
Een kind is niet om te sterven
dat moeten wij niet bederven
een kind moet niet zuchten
maar soms moet het zijn huis ontvluchten.
Wat doen we op deze wereld de kinderen
voor vele kinderen zo'n onzeker bestaan
we zien soms beelden om te grienen
dat is toch niet wat ze verdienen.
   Kinderen klein en groot
  hebben soms grote nood
 als ik dat zie wordt ik rood.

Morgenstern

    Dag lief

Je bent als de natuur
het mooist op het vroege uur
   met de zonsopgang
als douwdruppels op je wang.
Je geluk lijk je uit te scheeuwen
dat mag blijven, al duurt het eeuwen
je bent nog in schemergebied
    je droomt en geniet.
Lanzaam kom je er uit vandaan
komt in je volle glorievoor me te staan
    ik weet waarom ik je koos
wat ik zie lijkkt een mooie roos .
Dan vormen je lippen een woord
het klinkt in mijn oren als een accoord
zachtjes zeg je tegen mij: ik hou van jou .
Kom in m'n armen en blijf me trouw .

Herman