4 oktober

Ik loop op het strand
met mijn blote voeten in het zand
Ik kijk in de lucht
en zie vogels in hun vlucht
Ik kijk naar de duinen
en zie een verliefd paar tegen
elkaar leunen
Ik kijk over zee en denk
nam de wind me maar mee
Naar verre landen
met witte stranden
Ik denk over mijn leven
wat het mij heeft gegeven
Stil gaan mijn gedachte
het is niet gegaan zoals ik verwachte
dan slaat een koude golf me wakker
en denk wat ben ik een stakker
Ik kijk naar achter
mijn gedachten worden zachter
Daar lopen mijn kleinkinderen wat
een geluk voor mij kan het leven
niet meer stuk

Waarom voel ik mij treurig
ik heb geen blij gevoel wat is me remming
waarom ben ik niet vrolijk opgestaan
waar komt dit vandaan
waar komt dit vandaan
wat zijn dat voor donkeren wolken
die nu in mij kolken
is het de maatschappijwaarin ik moet leven
ik voel me jong en sterk maar toch ben ik
afgeschreven maar als je de 60bent overschreden
dan hoor je bij het verleden je werkzaam leven
is voor je gedaan de tijd van genieten komt eraan
wat is er aan de hand
we leven toch in een rijk land waarom hoor ik
steeds maar zeggen de heren in de politiek,
we zullen het uitleggen ze spreken hel en
verdoemenis maar ik weet dat er niet is
wij oudere zijn nog bij lange niet versleten
wij hebben onze taak aan de maatschappij
volbracht en willen verder leven in wat u van
ons verwacht ga niet over pensioenen zitten
zeuren het is voor ons de oude dag , laat
dit niet gebeuren ik heb mijn gevoel in
een reim gezet en nu opgelet
mijn treurig gevoel is voorbij
ik voel me weer vrolijk en vrij
Herman

Woorden zijn zo beweeglijk als het licht,
zo licht en los als wind en as,stof zonder
gewicht, geruis van vlucht en vorm,
van gaan en komen.
Woorden ? ze raken maar het
oppervlak, hun vaste grensen houden
ons gevangen, ze zeggen iets,de rest
blijft liggen blak.
Ontdoe de woorden van hun schil
en huid, dek ze met stilte,
Laat ze ademhalen,zwijg meer en zie,
alles wordt vol geluid, beweeg en
leeft en geeft vele signalen,
Woorden begrensen maar , zijn wind
en as,alleen de stilte kan alles beginnen
zij schept alles opnieuw zoals het was
en leer dat zwijgen ook kan zijn beminnen.

Geschreven door mijn halfbroer
Buysse Edward

Angst
Angst overspoelt me dag en nacht
dag in dag uit.
Angst voor de pijn de hevige pijn
dag in dag uit.
Angst om te mislukken in het
verdere leven
dag in dag uit.
Angst om mezelf te kwetsen
en andere te kwetsen ,
dag in dag uit .
Angst dat er geen oplossing zal komen
dag in dag uit.
Angst om vrienden te verliezen ,
en mezelf te verliezen
dag in dag uit.
Angst hoe de andere me bekijken
dag in dag uit.
Angst voor het verdere leven
dag in dag uit.
Angst om te leven te vechten
of te sterven
dag in dag uit .
Angst bepaald m'n verdere leven
dag in dag uit.

Christel

Geschreven door mijn dochter Christel
en gevonden in haar kast na haar overlijden



 

Woorden zijn zo beweeglijkals het licht,
zo licht en los als de wind ,in hoge bomen,
als wind en as, stof zonder gewicht,
geruis van vlucht en vorm,
van gaan en komen.
Woorden ? ze raken maar het oppervlak,
hun vaste grensen houden ons gevangen,
ze zeggen iets , de rest blijftliggen blak.
Ontdoe de woorden van hun schilen huid
Dek ze met stilte . Laat ze ademhalen ,
zwijg meer en zie , alles wordt vol geluid .
Beweeg en leeft en geeft vele signalen .
Woorden begrensen maar , zijn wind en as ,
alleen de stilte kan alles beginnen zij schept
alles opnieuw zoals het was en leert dat
zwijgen ook kan zijn beminnen 

Dit gedicht is geschreven door mijn halfbroer
    Edward Buysse