Onze eerste zwerfwagen!

We hadden direct de smaak te pakken en er werd een occasie bestelwagen aangekocht, een peugeot J 9 benzine en ingericht voor 5 personen. kinderen waren toen 2, 4 en 6 jaar. Zo'n bestelwagen is vrij klein maar aan deze hebben we echt de beste herinneringen. De inrichting was voor mij geen groot probleem daar mijn beroep meubelmaker was.

Je kon, als je ergens stond, de achterdeuren openen en het was alsof je buiten aan het picnikken was. Achter was er dus een dubbele zitbank waarvan er een bed kon gemaakt worden met daarboven een eenvoudige konstructie dan we konden laten zakken op halve hoogte waar de twee oudste op sliepen.
De jongste sliep op een plaat met matras, die kon neergeklapt worden over de wasbak en de kookplaat.
Na er eens te zijn afgevallen en hij gewoon doorsliep, hebben we er toch maar enkele veiligheids banden voorzien.

Wat we nooit vergeten:

We waren terug een paar dagen aan de bodensee geweest en namen de weg van Bregrenz naar Vooralberg en moesten zeer stijl bergop, de eerste keer met deze zwerfauto. Onderweg waren werken en het verkeer  moest op 1 rijvak. Dit werd geregeld met twee personen met een rode vlag. Vlak achter deze werken was er een parking met prachtig zicht op de besneeuwde bergen van Vooralberg, dus stoppen om foto's te maken.
Toen we wilden wegrijden wijgerde de wagen alle dienst. Starten deed ie wel maar aanslaan niet. Na wat zoeken had ik gevonden wat er scheelde, de benzine liep terug de tank in( we stonden met devoorkant naar boven) en dat probleem zat in de benzine opvoerpomp. Na de wagen met de neus naar onder verplaatst te hebben en wat zuigwerk aan de benzine leiding ( benzine smaakt niet lekker) te hebben verricht, konden we starten. Gezien de werken en de nodige filles (toen al) stond de weg, bergaf  langs de parking honderde meters vol met auto's. Langs onze kant was deze vrij maar er kwam juist een bus met rij auto's achteraan omhoog, dus wij snel voor deze bus gereden maar we waren nog maar juist weg of de motor haperde en viel stil op de weg. Alles geblokkeerd. De hele rij moest achteruit zodat we onze wagen terug de parking konden laten bollen. We zijn weggeraakt na wat sleutelen en hebben dan steeds met de neus, van de wagen, naar onder geparkeerd. We moesten dringend aan brood geraken en ik moest een garage opzoeken voor de benzine pomp. Wat wij (toen) nog niet wisten is dat zaterdags om 12 uur de siréne ging en alle winkels dicht waren in Oostenrijk.
Na zeer dure kiezer broodjes gekocht te hebben op een camping stopten weg op een parking naast een klein tankstation. Ik vragen of de man een compressor had om de benzine pomp eens goed zuiver te blazen, was zijn antwoord "ja", oef. Pomp zuiver gemaakt en terug gemonteerd, niets. Gaan vragen aan de station bediende of er nog een mogelijkheid was om op zaterdagnamiddag ergens zo'n benzinepomp te krijgen. En toen heb ik voor het eerst mijn engel bewaarder ontmoet.

Die man zij;" Dat heb ik liggen", en dook zijn klein magazijntje in en waarrempel een nieuwe benzine pomp van een peugeot J9 voor slechts 1600 Bfr.

Zo zie je maar. De reis is voortreffelijk verlopen en na enkele andere reizen hebben we onze zwerfauto verkocht aan een zeer goede prijs.

We schrijven 1980.