Pedofiele priester krijgt 7 jaar cel (Belga)
ANTWERPEN - De correctionele rechtbank van Antwerpen heeft de 47-jarige Bruno V., de vroegere pastoor van Nieuwmoer (Kalmthout), veroordeeld tot een effectieve celstraf van zeven jaar voor het bezit van kinderporno en het seksueel misbruik van vier minderjarigen.
Voor feiten met een vijfde slachtoffer werd hij vrijgesproken, zoals ook gevorderd werd door het openbaar ministerie.
De pastoor, die momenteel op non-actief staat, werd ook voor tien jaar uit zijn burgerrechten ontzet en mag gedurende twintig jaar op professioneel of vrijwillig gebied geen jongeren meer begeleiden of onderwijzen. Het openbaar ministerie had vijf jaar cel gevorderd en een ter beschikkingstelling van de regering gedurende tien jaar, maar op dat laatste ging de rechtbank niet in.
Oostenrijks onderzoekDe feiten kwamen vorig jaar aan het licht naar aanleiding van een Oostenrijks onderzoek naar de verspreiders en afnemers van kinderporno. De speurders waren op een Belgisch ip-adres gestoot dat getraceerd kon worden naar de kerkfabriek van Nieuwmoer. Bruno V. gaf toe dat hij al een vijftal jaar websites met kinderporno bezocht. Tijdens het bekijken van de beelden masturbeerde hij.
Op zijn computer werden duizenden foto's terug gevonden. De kinderen waren tussen 3 en 12 jaar oud. Op een van de foto's was zelfs een priester te zien die een jongetje met zijn vinger anaal penetreerde op een altaar. Andere foto's hadden een duidelijk sm-karakter.
SlachtoffersBruno V. beweerde op dat moment nog dat het bij het bekijken van foto's bleef en dat hij nooit toenadering had gezocht tot minderjarigen. Maar nadat de zaak was uitgelekt in de media meldde zich ook een eerste slachtoffer. De nu 28-jarige man was destijds misdienaar in Beerse en had van zijn 10 tot 16 jaar een seksuele relatie met de beklaagde, die daar onderpastoor was.
Ook een nu 20-jarige vrouw, die destijds misdienaar bij hem was in Essen, werd tussen haar 9 en 11 jaar geregeld verkracht. Hij beweerde tijdens het onderzoek evenwel dat zij het initiatief had genomen. Bruno V. had daarnaast een 12-jarige jongen en een 11-jarige meisje betast, toen hij hen had meegenomen op zijn boot. De aanranding van het meisje ontkende hij, maar werd wel bewezen bevonden.
De rechtbank noemde de feiten schandelijk en weerzinwekkend. De beklaagde maakte als pastoor misbruik van zijn gezag. Door het vertrouwen dat hij bij de ouders genoot, kon hij jarenlang ongestoord verder doen. De koster en enkele ouders die wel ongepast gedrag hadden opgemerkt, hadden de ogen gesloten, omdat ze te veel ontzag hadden voor de beklaagde.
Slachtoffer bedreigdBruno V. had het kindermisbruik tijdens het onderzoek verborgen trachten te houden. Hij dacht dat ze nooit iets tegen hem zouden vinden. Toen de feiten toch aan het licht waren gekomen, had hij een van zijn slachtoffers opgezocht en haar bedreigd.
Volgens de gerechtspsychiater kan de pastoor overtuigend liegen en legt hij een deel van de verantwoordelijkheid bij de slachtoffers. Hij beseft volgens hem niet welke schade hij bij de jongeren heeft aangericht en door zijn gebrek aan schuldinzicht is het gevaar op recidive groot. De man kwam volgens de rechtbank dan ook niet in aanmerking voor een straf met probatie-uitstel. Enkel een zware effectieve bestraffing was hier van toepassing.
Een slachtoffer en de vader van een tweede slachtoffer hadden zich burgerlijke partij gesteld. Bruno V. moet hen provisionele schadevergoedingen van respectievelijk 1.000 euro en 1 euro betalen. Het is nog niet duidelijk of de pastoor in beroep zal gaan tegen zijn veroordeling.
sdg, kld
1 reactie op dit bericht
Bestaat verkrachting wel?
Volgens mij bestaat verkrachting niet echt. Dat snap ik trouwens niet van de mannen. Als ze het bijvoorbeeld kunnen halen tegen je en ze hebben je dus in hun macht zijn ze te dom of weet ik veel wat om je uit te kleden. Dat is mijn ervaring. Sorry mevrouw de procureur. Een heel frapant voorbeeld is bijvoorbeeld dat in de periode dat ik met een ernstige surfarm zat. Ik kon die arm amper opheffen, maar ik was gewoon almachtig. Ik had het maar voor het zeggen en meneer lag aan mijn voeten als de nederigste slaaf op aarde. Misschien heeft intimidatie hier veel mee te maken. Op een gewone verkrachting zou 12 jaar staan. Is dat echt waar?
Moeten beide partners zich ook bewust zijn dat er een verkrachting heeft plaatsgevonden? Ik denk niet dat dat altijd het geval is, hoe zouden de "daders" dan ook van zich laten weten?
Ik heb dezelfde inhoud op straat staan lezen op de voorflap van een tijdschrift.
7/dag in België dus. Staat het erbij waar dat was en hoe laat en zo? Dat vind ik zeer belangrijk. Anders heeft het artikel geen zin.
Op een zondagnamiddag enkele jaren geleden ben ik in Sint-Hubert toevallig langs de gevangenis gepasseerd. Ik zag al die mannen uit hun venster hangen maar pas later toen er zo iemand naar de poort kwam toelopen om mij iets te vragen heeft een bewaker mij uitgelegd dat dit een gevangenis was en vroeg mij ook wat ik daar kwam doen. Later op de dag heb ik een lift naar huis gekregen. De chauffeur vertelde mij dat dit maar zeer lichte gevallen waren. Meer bijzonderheden ben ik niet te weten gekomen, maar misschien kan ik de ontbrekende info van U krijgen?
Gaat U daar soms ook voor Uw werk? Waarom ook niet, naar het schijnt zetten ze zelfs kinderen in de gevangenis.