Een vrouwen-en kindervriend is niet meer.
Met hem verliezen we niet alleen een voortreffelijk mens, een vriend, maar een veel belovend wetenschapper.
Moeders van misbruikte kinderen
Een vrouwen-en kindervriend is niet meer.
Verkrachte vrouwen worden bestraft...
Ze zijn vaak twee keer slachtoffer: vrouwen uit Darfur die zijn verkracht. Hun familie wil daarna vaak niets meer met ze te maken hebben. Hulporganisaties weten niet goed wat te doen. Minister Koenders wil vrouwenrechten hoger op de agenda.
Verkrachters in het Soedanese Darfur gaan massaal vrijuit. Sterker nog: de slachtoffers worden dubbel gepakt. Echtgenoten verstoten hun verkrachte vrouwen. Broers en vaders mishandelen hen. De talloze hulpverleners houden zich amper bezig met bewustwording bij mannen.
„Het komt vaak voor dat een echtgenoot zijn vrouw mishandelt nadat ze verkracht is”, vertelt Fatima Khaltoum (31). Dagelijks heeft zij te maken met de ernstige sociale gevolgen van verkrachtingen in Darfur. Khaltoum is maatschappelijk werkster bij een lokale hulporganisatie in Soedan en werkt in vluchtelingenkamp Kalma (90.000 inwoners) in Zuid-Darfur, waar verkrachting aan de orde van de dag is. Een warm onthaal thuis zit er voor de slachtoffers niet in. „De vrouw laat het geweld van haar man over zich heen komen. Waar moet ze anders heen?”
Het blijft voor Soedanese mannen onverteerbaar wanneer hun vrouw verkracht is. Of dat nu gebeurt door de beruchte Janjaweed die de zwarte volkeren willen ’zuiveren’, of door mede-kampbewoners. Zo’n vrouw deugt niet meer. In de sharia, de islamitische strafwet, geldt een verkrachting als ’overspel totdat het tegendeel bewezen is’. Een vrouw heeft vier mannelijke getuigen nodig die verklaren dat het om verkrachting ging. In het geval van de Janjaweed zijn dat vaak de medeverkrachters, maar die gaan al jaren vrijuit. De enige andere mogelijkheid om een proces te starten is wanneer de dader het zelf toegeeft. „Dat heb ik in totaal één keer meegemaakt”, zegt Khaltoum droogjes.
De maatschappelijk werkster vertelt over een vrouw die door de beruchte Janjaweed in haar dorp was verkracht. „Haar man is van haar gescheiden en heeft Darfur verlaten. Ze was zwanger, maar haar familie weigerde haar en haar uit de verkrachting geboren kind te accepteren. In dit geval was er gelukkig een oplossing: een tante ontfermde zich over de vrouw en het kind.”
Het lijkt of de verkrachtingen steeds sadistischer worden. Uit verhalen blijkt dat de zesde dader in een groepsverkrachting de geslachtsdelen van zijn slachtoffer met een mes bewerkt. Op foto’s is te zien hoe de rug van een ander compleet is gevild.
Vaak zijn jonge meisjes het slachtoffer. En dat in een land waarin een ongetrouwde vrouw alleen als maagd kans maakt op een huwelijk. Vanessa van Schoor van Artsen zonder Grenzen vertelt over de diepe depressie waar meisjes na een verkrachting in terecht komen. „Soms zitten ze verstopt in hun huis en sterven daar de hongerdood. Alles beter dan een zinloos leven vol schaamte. Ze willen graag trouwen, maar daar maken ze nu nauwelijks kans meer op. Een andere vrouw, acht maanden zwanger, werd in haar buik geschopt toen zij buiten het kamp hout sprokkelde. Haar kind kwam met een vervormde enkel ter wereld.”
Verschillende hulpverleners in het gebied vertellen dat seksueel geweld en sociale acceptatie van slachtoffers voor hen weliswaar topprioriteit heeft, maar toch gebeurt er eigenlijk heel weinig aan. Er zijn wel initiatieven om te werken aan acceptatie van verkrachte vrouwen, zegt mensenrechtenexpert Sarah Martin van Artsen zonder Grenzen. „Maar niet genoeg. Seksueel geweld is een nieuw aandachtsgebied. Er zijn te weinig experts, vooral op het terrein van de mannenproblematiek. Seksueel geweld en de negatieve sociale gevolgen zijn natuurlijk ook een mannenprobleem. Het helpt heel weinig als een Westerse blanke vrouw aan Soedanese mannen uitleg geeft over seksueel geweld.”
Khaltoum verzorgt in de kampen trainingen over vrouwenrechten. Ze moet dan uitleggen dat een verkrachte vrouw geen schuld draagt maar slachtoffer van een misdrijf is. Op dergelijke informatie rust een enorm taboe. Om de autoriteiten te omzeilen moet zeer omzichtig gepraat worden. Het gebeurt dat voorlichters alleen wat opmerkingen tussen algemene hygiënische voorschriften kunnen strooien.
Het is Khaltoums taak om verkrachte vrouwen op langere termijn in de gaten te houden. Nadat de lichamelijke wonden zijn genezen, begeleidt Khaltoum slachtoffers die in isolatie en depressie terechtkomen. Ze probeert de familie er bij te betrekken. Soms accepteert die het slachtoffer uiteindelijk, soms niet. Wat dan? „Daarvoor hebben wij geen speciaal programma”, geeft zij toe. De frustratie in de kampen neemt toe, constateert Khaltoum. De mensen smachten naar een beetje veiligheid en een leefbare situatie. „Maar die is er niet. De kampen zijn niet veilig.”
„Het probleem is niet dat er te weinig voorlichting over seksueel geweld is”, vindt een medewerker Vluchtelingenhulp in Darfur, die anoniem wil blijven. „Het probleem is handhaving van de orde en de wet. Er valt geen vrede te handhaven in Darfur. Je kunt wel mooi praten met de mannen, maar eerst moet er wat gedaan worden tegen de volslagen straffeloosheid die er nu heerst.” De vluchtelingenwerker heeft weinig vertrouwen in de gezamenlijke vredesmissie van de VN en de Afrikaanse Unie. „Zonder toestemming van de Soedanese regering om de milities te ontwapenen kunnen ze weinig voor de bevolking betekenen. We hebben politie nodig, geen soldaten.”
De naam Fatima Khaltoum is om veiligheidsredenen gefingeerd

DEN HAAG - ‘Een tsunami aan deskundigen, waarin de rechters zijn verdronken’. Zo oordeelt rechtspsycholoog Hans Crombag over de rol die ruim 70 artsen, toxicologen en statistici speelden in het strafproces tegen de Haagse verpleegkundige Lucia de B. De veronderstelde seriemoordenaar zit al zes jaar vast, maar volgens hem is zij ten onrechte veroordeeld.
Maandag uitte een commissie kritiek op de rol van experts in deze zaak. In het onderzoeksrapport staat dat OM, rechters en advocaten ‘betrekkelijk willekeurig’ kozen voor bepaalde deskundigen en dat ‘geen structureel onderzoek’ is gedaan ‘naar de specifieke kwaliteiten van deze personen’. Dat gaat vaker mis, mede omdat er (nog) geen landelijk deskundigenregister is.
Getuige-deskundigen in de zaak-De B. gaven een oordeel over sterfgevallen op basis van onvolledige informatie. Ook dat gebeurde eerder, onder meer in de Puttense moordzaak, waarvoor onschuldigen jaren vast zaten.
Crombag: ‘Professoren moeten zwijgen als ze niet alles weten. Het OM en de rechters kunnen met hun verhaal aan de haal gaan.’
In de zaak-De B. kreeg een statisticus onjuiste gegevens van het OM. Daardoor ontstond het beeld dat het geen toeval kon zijn dat de verpleegkundige bij veel sterfgevallen was betrokken. ‘Die gedachte kan de prullenbak in’, constateerde haar advocaat tevreden.
De politie beschouwde De B. ten onrechte als enige verdachte, vindt de commissie. Er zou alsnog moeten worden onderzocht of het klopt dat in de periode voordat De B. op een bepaalde afdeling werkte, meer patiënten overleden. Dat zou sterk in haar voordeel pleiten.
Hier zit de kern van het probleem, vindt Crombag. ‘Dit is niet onderzocht omdat het OM bepaalt wat gebeurt en hoe het strafdossier wordt samengesteld. Advocaten moeten meer invloed krijgen.’
De commissie oordeelt niet over eventuele fouten van rechters. Die zijn wel gemaakt, vindt rechtspsycholoog Peter van Koppen. ‘Ze hebben selectief gewinkeld in meningen van deskundigen. Rechters gebruikten alleen het deel van verklaringen dat hun goed uitkwam. Zo kun je elke zaak rond krijgen.’
Harm Brouwer, voorzitter van het College van procureurs-generaal (OM) wijst erop dat de zaak-De B. al jaren oud is. Twee jaar geleden heeft het OM maatregelen genomen om dwalingen te voorkomen, na een rapport over de Schiedammer Parkmoordzaak, waarvoor een onschuldige in de cel zat.
Het OM vindt het te vroeg om te beoordelen of er fouten zijn gemaakt in de zaak De B. Dat oordeel is aan de procureur-generaal bij de Hoge Raad. De onafhankelijke adviseur van het hoogste rechtscollege beslist over enkele weken of hij vindt dat er sprake is van een novum, een nieuw feit dat heropening mogelijk maakt.
De sympathisanten en advocaten van De B. zien dit met vertrouwen tegemoet. Maar hoogleraar strafrecht Peter Tak betwijfelt of de Hoge Raad een novum kan vinden in het rapport. ‘Ik vrees het ergste’, zegt ook Van Koppen. ‘De Hoge Raad is heel formalistisch.’
Averbode oktober 2007 en ISG (Incest en Seksueel Geweld)
Boek : De Perfecte Misdaad, Incest tussen Misvatting en Werkelijkheid
Jongen verkracht door meisjes in Zweden
Hans Van ThemscheIedereen heeft er zijn zegje over, maar dit moet ik toch kwijt :
Federale Rechters uit drie Missouri departementen zeggen dat ze tevreden zijn over het oordeel omtrent notoire pedofiel Devlin, die een jongetje seksueel martelde en bij zich hield, maar andien ene tweede jonegtje wilde ontvoeren om het eerste kind medeplichtig te maken en hem nog meer aan zich te binden. Dit was de druppel te veel die de jonge Shawn deed rebelleren en als een volwaardige held ondanks zijn vijftien jaar, liep hij met het tweede jongetje weg nadat hij had gezegd, in geen geval zal je dit kind aandoen wat je mij hebt aangedaan.
Magistraten McCulloch en Robert Parks zeggen dat het jammer is dat Missouri de doodstraf niet meer heeft voor misdadigers van dat soort.
Vandaar dat ik het vreemd vind dat Hans Van Themsche niet een paar jaar vermindering heeft gekregen wegens zijn jonge leeftijd, zo verdorven kan hij toch niet zijn en dat weten ze nu op de dag vandaag trouwens toch nog niet, alhoewel hij het belgische maximum gekregen heeft.
Gegevens komen van The Associated Press
Incestueuze vader aangehouden in DoornikIn Doornik is een man uit die stad aangehouden wegens veelvuldige verkrachting van zijn dochter. De incestueuze feiten begonnen toen het meisje nog geen 12 was en duurden drie jaar lang. Dat is vernomen bij het parket van Doornik. De man die bekentenissen aflegde, werd opgesloten in de gevangenis van Doornik. (belga/dm)


Gepubliceerd: vandaag 06:09
Update: vandaag 10:23


Vader laat driejarig dochtertje achter in station
Een vader uit Nieuw-Zeeland heeft zijn dochtertje van drie in Australië achtergelaten in een station en is vervolgens alleen verder gevlogen naar de Verenigde Staten (VS). Het meisje werd zaterdag moederziel alleen aangetroffen in het station van Melbourne.
'We gaan ervan uit dat de vader naar de VS is gevlogen', aldus de autoriteiten. Waarom de man het kind achterliet, is onduidelijk. Voorlopig weet ook niemand of het meisje familie heeft in Melbourne.
Is Gerry niet de vader van Maddie?
Porno voor seksuele delinkwenten mag in Zweedse cel
Delaware, VS, begrijpe wie kan...
Incest
Nieuwe man...
de bezorgde moeders nlDeze site gaat in op de positie van gescheiden moeders en hun kinderen die in de knel zitten als gevolg van het in 1998 veranderde familierecht en de daaruit voortvloeiende omgangsregelingen.
Alle ex-partners, dus ook mannen die hun echtgenote of kinderen mishandelden, kunnen op dit moment al, ongeacht een eventuele strafrechtelijke veroordeling, na een scheiding een beroep doen op de omgangsregeling uit het familierecht.
Hun slachtoffers kunnen zelfs op straffe van dwangsommen verplicht worden hun kinderen aan hun ex-partner over te dragen.
In juni 2007 is bij de behandeling van de 'Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding' een amendement aangenomen van Jan de Wit van de SP over 'gelijkwaardig ouderschap'.
Deze 'gelijkwaardigheid' geldt ook voor vaders, die voor de scheiding niets aan kinderzorg hebben gedaan, tijdens de zwangerschap of kraamtijd vertrokken zijn, zich aan huiselijk geweld hebben schuldig gemaakt of dreigen met ontvoering. Ze kunnen met deze wet in de hand nog beter een op hún wensen toegesneden zorg- en contactregeling afdwingen.
De moeder kan door dit amendement gedwongen worden haar kind af te staan aan een vader waarvan het voor iedereen - behalve de rechterlijke macht - duidelijk is dat die beter geen contact met z'n ex-gezinsleden kan hebben.
Minister Hirsch Ballin meldde tijdens de behandeling in de Tweede Kamer vol trots dat op dit moment in ruim 90% van de gevallen een omgangsregeling wordt opgelegd en dat met deze aangescherpte wetgeving dat percentage hopelijk nog gaat stijgen.
Als je weet dat in één op de vijf gezinnen sprake is van huiselijk geweld, dan kan de conclusie alleen maar zijn dat de bestaande en de nieuwe wetgeving slecht gedrag belonen.
Wij, Bezorgde moeders, willen ook bij deze tweede poging van de vaderlobby om gefrustreerde wensen in wet om te zetten, aandacht vragen voor de gevallen waarbij 'gelijkwaardig ouderschap' ongelijkheid in de hand werkt en kinderrechten met voeten worden getreden.
Bezorgde moeders willen de leden van de Eerste Kamer overtuigen dat dit amendement voor een grote groep moeders en hun kinderen de problemen bij een scheiding nog onoverkomelijker maakt dan ze al waren.
Bezorgde moeders begrijpen niet dat, als scheiden onaantrekkelijker gemaakt moet worden, het alleen voor hen onaantrekkelijker gemaakt moet worden.
Bezorgde moeders willen tot slot allemaal het beste voor hun kinderen, of, als de wetgever dat niet toelaat, iets dat leefbaar is.
Ook jij kunt daarbij helpen!
Er is nu hulp in Nederland voor de moeders die hun kind willen beschermen
Deskundig in Familiezaken? Niet zeker...Het voorgaande artikel in het engels is zeer duidelijk, familiespecialisten kunnen de toekomst van een gezin verscheuren, ze hebben macht te over maar plakken hun eigen prijs als je moet vechten voor iets zo humaan als je eigen kinderen. Ze kunnen vaders elk kontakt ontzeggen en moeders reduceren tot week end moeders en daarom moeten mensen dan nog een hoge prijs betalen zodat je moet opgeven.
Toch zijn het ook maar mensen en kunnen onmogelijk na één of twee gesprekken weten wat er allemaal in een gezin gebeurt. Soms zijn de experten niet eens kinderpsychologen, en kinderen zwijgen lang, zoniet altijd of trekken hun woorden terug onder invloed van de vragen die deze zogezegd experten stellen. Zo wordt het kind niet geholpen, en verliest naar alle waarschijnlijkheid ook nog het vertrouwde kontakt met de ouder aan wie het beetje bij beetje de waarheid durfde zeggen.
Ingekort en vertaald engels artikel van reporter Claudia Rowe, P.I. Reporter
Laat ons hopen dat het niet waar is en dat de ouders van Maddy niet schuldig zijnThe traces of blood
The story The Portuguese daily Diario de Noticias ran reports on Monday that sniffer dogs from Leicestershire Constabulary found blood on the wall of the McCanns' apartment at the head height of a child Madeleine's size.
The paper said sniffer dogs which were "looking for DNA [evidence], not blood" were at the same point in the apartment where a previous dog had "sensed death". There were signs of an attempt to wipe the blood away. The revelations were seized upon by some British newspapers.
Significance Anything between crucial and irrelevant. The trace of blood may have nothing to do with the McCanns. The apartment has been let to hundreds of holidaymakers over the years. An attempt to wipe blood off the wall could have been a holidaymaker cleaning up after an accident.
Police sources in Portugal have been unwilling to offer insights into the validity of the story though it is understood that it was given to two respected Portuguese journalists by police in Lisbon, rather than the Algarve.
Maddie died in the flat
The story Diario de Noticias reported: "This evidence [the traces of blood] locates Madeleine's death inside the apartment, but the investigators are still not certain it was murder, despite the fact that forensic experts have revealed that somebody did try to erase the blood traces. The theory most favoured by detectives to explain Maddie's death - now taken as almost certain - is that it involved an accident." The paper said officers believe Madeleine died from "negligence or murder".
It asserted yesterday that intercepted emails and telephone conversations between the McCanns and their friends showed they had information about their daughter's death. Diario alleged that these intercepted phone calls and emails have influenced the police's new theory that Madeleine died in the apartment.
The paper has often been vehemently "anti-McCann", claiming within days of her disappearance that her parents may be culpable.
Significance The claims have led to lurid, emotive headlines such as "Murdered in her apartment". But Portuguese police have insisted that the McCanns are not suspects and that they would be reinterviewed only as part of a second review of all evidence in the case. The allegations pushed the McCanns to make a televised appearance denying their involvement. From the start the Portuguese press has questioned the theory that Madeleine was abducted. The lack of leads appears to have led journalists to return to their suspicions she was murdered. But no evidence has been produced to support this contention.
Friends under suspicion
The story Another paper, 24 Horas, claimed on Tuesday that members of the party who were on holiday with the McCanns when Madeleine vanished, are "under surveillance" in the UK. Diario has also suggested police concerns about inconsistencies between the statements given by the McCanns, three other couples and a single woman who were part of the contingent at Praia da Luz.
The couples are Russell O'Brien (pictured on the front page) and Jane Tanner, both aged 36, from Exeter, Fiona Payne, 34, and her husband, David, from Leicester, and Rachel Oldfield, 36, and her husband, Matthew, from London.
Hitting out at the press speculation for the first time yesterday, Mrs Oldfield said in London: "I think there are some leaks coming from the police because a lot of what I have read recently has been completely untrue.
"It is very hurtful and it is all rather ludicrous. But it is difficult to defend ourselves because the investigation and everything in it is confidential."
Significance As with the casting of suspicion on the McCanns, the assertions being made, particularly in the Portuguese press, are entirely based on unverifiable leaks, ostensibly from the Portuguese police.
The police leaks
The story From the outset, the local police in Praia da Luz, whose working methods are less media-friendly, have been accused by the British press of mismanaging the investigation. They have been accused, among other things, of failing to preserve the crime scene and failure to conduct comprehensive searches of the area quickly enough.
This week unnamed sources "close to the investigation" have provided stories for Portuguese papers, which have been followed up by British journalists. On Saturday, amid intense media interest, it will be 100 days since Madeleine's disappearance.
Significance Are local police trying to set their own agenda?
One respected Portugal-based observer says that the story may have been leaked to the newspapers in an attempt to enable police to gauge the reaction of those, still in Portugal, who they might consider suspects.
A more cynical interpretation is that Portuguese police want to create the impression that their investigation has momentum at a time when British journalists are returning to Portugal to report on the 100-day mark. "It is perhaps no coincidence that as soon as six or seven journalists arrive from Britain that things start to happen," he said.
The sighting
The story A speech therapist last week reported to Belgian police that she was "100 per cent certain" of sighting Madeleine after seeing a couple and a girl at the De Pauze restaurant, a service station in the border town of Tongeren, 80 miles from Brussels. The witness called police from the restaurant but, when she returned to the table, the two adults and the young girl had left - possibly in a black Volvo with Belgian number plates.
Initially this seemed more promising than many other such sightings since Belgian police saw fit to issue a rudimentary computer-generated image of the unshaven Flemish-speaker, said to be in his 40s. The woman, aged about 25, spoke with a southern English accent. The child with them wore a pink dress and was drinking a bottle of strawberry-flavoured Fristi milk drink through a straw. A local detective said he was suspicious about the couple's failure to respond to requests to come forward and DNA tests were subsequently carried out on the milkshake bottle.
Significance So far, none. DNA tests yesterday on the milk drink bottle and straw used by the girl showed no match with Madeleine
"[This] doesn't mean that the presence of Maddie is excluded," Belgian police said yesterday.
The suspect
The story The Portuguese and British police last week made no attempt to hide the latest search of the home of the British expatriate Robert Murat, the only named suspect in the case. Ten detectives, including two from Britain, sealed offhis home, yards from where Madeleine was snatched.
They brought in industrial chainsaws from 7am, to fell trees and clear branches at the rear of the property, and deployed forensic teams. Murat, accompanied by his lawyer, was visibly distraught and confronted police.
Sources in Portugal suggested the involvement of British criminal profilers had prompted the search after they concluded an initial search was inadequate. But the latest search, involving two British cocker spaniel sniffer dogs and scanning equipment, ended as bizarrely as it had begun. Although they were expected to continue work for a week, officers packed up within 24 hours.
Significance Mr Murat remains at large, protesting his innocence, and there are now hints from the police that he is about to be cleared of any involvement.
The dead paedophile
The story Swiss police reveal that Urs Hans Von Aesch killed himself in a Swiss forest near the belongings of Ylenia Lenhard, who remains missing. Earlier, he shot and injured a man in the same forest. Aesch was thought to have been close to Praia da Luz when Madeleine disappeared.
De Wreedheden overstijgen de verkrachtingen in CongoWreedheden die in de Congolese provincie Zuid-Kivu tegenover vrouwen worden begaan, gaan veel verder dan verkrachting en aanranding. Ze omvatten slavernij, gedwongen incest en kannibalisme. Een mensenrechtenexpert van de Verenigde Naties, Yakin Erturk, heeft dit maandag gezegd.
Erturk noemde de situatie in Zuid-Kivu de ergste die zij in haar vier jaar als VN-onderzoeker heeft meegemaakt. Erturk rondde vorige week een onderzoek van elf dagen in de regio af. Zij noemde als voornaamste schuldigen rebellen uit Rwanda die na de genocide in 1994 naar Congo zijn gevlucht.
"De wreedheden die door deze gewapende groeperingen worden begaan zijn van onvoorstelbare beestachtigheid en gaan veel verder dan verkrachting", zei Erturk. "Vrouwen worden met geweld groepsgewijs verkracht, veelal in aanwezigheid van hun gezinnen en gemeenschappen. In veel gevallen zijn mannelijke familieleden onder bedreiging van vuurwapens gedwongen eigen dochters, moeders of zusters te verkrachten."
Volgens Erturk worden vrouwen vaak na verkrachting doodgeschoten of hun geslachtsorganen met messteken verminkt. Vrouwen die maandenlange slavernij overleefden vertelden dat hun beulen hun dwongen uitwerpselen of vlees van vermoorde verwanten te eten.
Erturk zei dat dit jaar al 4.500 gevallen van seksueel geweld in de regio zijn geregistreerd, maar dat het werkelijke aantal vermoedelijk veel hoger is. Zij concludeerde dat de situatie de onmiddellijke aandacht vereist van de regering in Kinshasa en de internationale gemeenschap.
Het Panzi-ziekenhuis in Bukavu bij de grens met Rwanda behandelt jaarlijks 3.500 vrouwen die met fistels en andere genitale problemen zitten als gevolg van de geweldpleging, aldus Erturk, die als voorbeeld een 10-jarig meisje noemde dat een spoedoperatie moest ondergaan omdat een stok in haar vagina was geramd.
Erturk wees er op dat het fenomeen niet beperkt blijft tot Zuid-Kivu, maar dat het een landelijk verschijnsel is. Bovendien zijn het niet alleen rebellen die zich schuldig maken aan wreedheden, maar zijn regeringstroepen en de nationale politie verantwoordelijk voor bijna 20 procent van de gemelde gevallen. Zo vonden in de provincie Equator en het district Ituri vergeldingsacties door het leger en de politie plaats waarbij sprake was van plundering, marteling en groepsverkrachting. Soortelijke operaties werden gemeld in Bonyanga en Bongulu, ook beide in het noordwesten.
Erturk zal haar bevindingen in september melden aan de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties.