Dit is een lied voor de mensen die zorgen
dat morgen de mensen al dood zullen zijn
Dit een lied voor de doden van morgen
begraven, bekist in een stenen woestijn

Laat ons een bloem
en wat gras dat nog groen is
Laat ons een boom
en het zicht op de zee
Vergeet voor een keer
hoeveel geld een miljoen is.
De wereld die moet nog een eeuwigheid mee.

Je breekt en je hakt en je boort door de bergen
je maakt elke heuvel gelijk met de grond.
De reuzen van nu lijken morgen maar dwergen,
vooruitgang vernielt wat er gisteren nog stond.

De vis in de zeeen vergiftigd, gestorven,
het zand op de stranden vervuild door mazout.
En jij door de tankers en chequeboek bedorven,
je weet zelfs niet meer waar de meeuw heeft gebroed.

En zo zal dan morgen het leven verdwijnen,
verslagen door staal en gewapend beton.
De maan zal dan koud op je nachtmerrie schijnen,
geen mens die nog weet hoe het einde begon.

Louis Neefs

A rose will bloom



Romeo and Juliette
Shakespeare

Film music: Rota