Archief

Soms zie ik iets bekends
Of voel ik wat vertrouwds
Dan is het weer net zoals vanouds
Je bent er niet meer...
Toch zal ik met je praten en je groeten
Je elke dag weer vele malen ontmoeten
Je handen je ogen en je ontwapende lach
Je bent bij ons nog iedere dag.

**** 
Ans V

Deze foto is al van ettelijke jaartjes geleden.
En in gelukkiger tijden.

Nog even en dan alweer bijna een jaar geleden, dat we jou Mario moesten missen. Voor ons nog steeds elke dag heel moeilijk mee om te gaan.
Nog altijd is het voor ons onvoorstelbaar ...nooit meer..
Houden van zal altijd blijven...ook al ben je dan niet meer lijfelijk aanwezig.

Zie hieronder :
Mooi geschreven en een echte waarheid..door een lotgenote die ook een kind verloor..

 De rest van je leven ------
Het gemis blijft, je komt nooit over het verlies van je kind heen. In plaats daarvan vindt je een manier om, ondanks je verlies, je leven weer op te bouwen. Je blijft je kind vasthouden in je gedachten. Je vindt mensen met wie je over je kind kunt praten. Je besluit al je gevoelens toe te laten en alles te accepteren zoals het komt. Je doorstaat de slechte dagen, omdat je hebt gemerkt dat ze voorbij gaan. Je steekt energie in wat belangrijk is en laat de rest los. Je wordt sterker, sterker dan je ooit had gedacht, sterker dan je ooit had willen zijn. ----
Uit: Het zwaarste verlies, Barbera D. Rosof

Stil verdriet, zo goed verborgen
Soms toch tastbaar, dan weer niet.
Stil verdriet lijkt soms verdwenen
Maar echt verdwijnen doet het niet.

****

Gr Ans V

In licht of duisternis
geschreven of gesproken
wat liefde was,
dat is en blijft onafgebroken

Bij dag en nacht, bij zacht of luid
zoals de dichters schrijven
de zon gaat onder maar niet uit.

Zo zal je altijd bij ons blijven.

                  ****

Gr Ans V

Noah en Indya
samen
met Opa Henk
en Oma Ans
wandelen bij 
het bos van
Kasteel de
Byvanck in Beek.
Hun vader
pappa Mario's
eerste woonplaats.

Gedicht:

In onze gedachten was je
In onze gedachten ben je
In onze gedachten
zul je altijd blijven.

      ****

Velen zullen er langzaam
aan gewent zijn
dat Mario er niet meer is.
Het leven gaat verder, dat is ook zo..
maar voor ons zal het nooit wennen. 
Gr Ans en Henk V



Wij zijn maar als bladeren in de wind
Ritselend langs de zoom van oude wouden
En alles is onzeker, hoe zouden wij weten
wat alleen de wind weet.

                 ****

Al onze kleinkidjes wat een rijkdom.

Van links naar rechts :

Indya 3jaar dochtertje van Mario en Esther
Noah 11 jaar zoon van Mario en Esther
Jhinty 21 maanden dochtertje van Tamara en Harm

Herinneringen aan toen...zie foto
Lieve gr vAns

Vandaag naar de paranormale beurs geweest
in s-Heerenberg met Jeannine.
Dank dat je met me mee ging Jeannine, erg fijn.
Sessie samen bijgewoont, en naar aanleiding
van neer gelegde persoonlijke bezittingen
volgde daarop uitspraken.
Mario zou zijn rust gevonden hebben.
Hij hield veel van ons allen en wij van hem.
Maar alles was nog tekort geleden
er waren nog teveel emoties, hij Mario moest
zijn weg nog vinden, en wij ook.

Er was nog meer door de  andere vrouwelijk paragnost..
maar benaderde niet echt de werkelijkheid vonden we.
Tot zover.

Ook Ricio was tegen de avond weer even op bezoek erg fijn vinden we dat. Dank je Rico doet goed.
Het leven gaat verder maar voor ons bleef het even stil staan. Het is dan fijn te weten en horen
dat Mario nog niet is vergeten.
Gr Ans moeder van Mario.

Gedicht:
Moed is een wondelijke kracht, met moed geraak je overal doorheen, en doe je de zon weer schijnen
door alle wolken heen.