Naar de inhoud

Niet te bevatten deel 2

Mario een bijzonder mens
akke.beakke.be

Indya 5 jaar oud September 2012






Wat zou hij trots
zijn geweest
op zijn mooie meisje.

Geschreven door Ans om 23:12 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Noah en Indya broer en zus Sept 2012 gem door ans





Zo lief zo close samen.
Zoveel wat denken doet aan...
jij had hier met ons allen samen moeten staan.

Helaas zo is het dus niet gegaan
De kids kleinkids en wij.. zullen door moeten gaan

Samen zullen we proberen de kids alle warmte te geven
Voor hun is er nog een heel leven.
Ook de opa's en oma's doen hun best,
met veel liefde te geven volgt vanzelf later de rest.
 Oma Ans
Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Peeske in Beek de plek waar Noah heel vaak wandelde met zijn vader.







































8 September 2012 gemaakt door Ans

Wat worden ze al groot, nog even en Noah is net zo groot als zijn vader.
Noah is van de zomer 13 jaar geworden. Indya is 5 jaar.

Al 3 jaar lang stuurt zijn vader als Noah jarig is in Juli een vlinder..verbijsterend maar waar.
Wij waren iets later op zijn verjaardag..na ongeveer een half uurtje het was denk ik zo tegen 4 uur ...geen bloem te bekennen waar we buiten zaten, en daar was hij weer het 3 de jaar de vlinder...... Had het er wel heel moeilijk mee...maar het was prachtig dit zo te ervaren. Ook de anderen vonden het zeer frappant. Er is meer tussen hemel en aarde daar ben ik van overtuigd.
Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Foto van Mario en Oma Helmes gemaakt in 2007 Lengel

Prachtig gedicht door oma's 
drie kleindochters voorgelezen.
Op haar crematie
Vrijdag 26 Augustus 2011
Miran Simone en Tamara

Als een spinrag geweven
Broos, breekbaar en fijn

Zo was nog je leven Van dag tot dag

Door het diepe donker dwalend
Zoekend naar het licht

Naar een nieuw begin
Dromend dat het donker zou wijken

Voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken

Voor heerlijk zonlicht je gelukkig kon leven

Vandaag heb jij het zonlicht gevonden

Hoef je niet verder meer te zoeken

Lieve Oma, rust nu maar je strijd is gestreden

Wacht daar op ons want ooit zullen ook wij

Dat zonlicht mogen aanschouwen

En zien wij elkaar weer

Geschreven door Ans om 21:40 1 reactie Reageer op dit bericht

Afscheid nemen Mario's oma Helmes




Afscheid nemen

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan stappen in het grind.

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan blaren in de wind.

Soms maakt afscheid nemen
nauwelijks meer geluid,
dan de traan die je pinkt

Ons Mam is 89 jaar oud geworden,
en zag er natuulijk niet meer
 uit als op deze foto.
Gr Ans Visser Helmes

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Mario met Oma... foto gemaakt in 1985





Na Mario hebben we Zondag afscheid genomen van ons Mam
Mia mijn zus en ik hebben Zondag de nachtwake bij haar gehouden.
Het was een zeer bijzondere ervaring zwaar maar ook mooi
dat we haar rustig hebben zien afscheid nemen van dit leven
zonder nog bij bewustzijn te zijn gekomen op een momentje
na in het begin van de avond, die zeer bijzonder was.
Veel verdriet is er zo kort na Mario ..
maar het was ons mams keuze,
we konden het alleen maar respecteren.
Ze is vredig ingeslapen en nu hopelijk bij Mario...
Liefs Ans en Henk

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Noorwegen



Nog een foto van Noorwegen
zo'n schitterend land
Hier een waterval die 
denderd van een berg af.
Boven aan de berg zie je de
laaghangende wolken..
pracht gezicht.
Veel moois gezien in dit land.
En zo proberen we
toch nog te genieten
van ook de mooie dingen
op deze aarde.
Vr gr Ans V

Geschreven door Ans om 23:22 Reageer op dit bericht

Jacob een van Mario's tamme kouwtjes



Mijn computer liet het even afweten, en kon niet met W7 overweg.
Is weer echt wennen.

Tja dit waren ze dan een van de meerdere Jacobs (kleine kraaisoort kouwtjes) die Mario heeft vertroeteld.
Hij voerde ze maakte ze tam...maar vroeg of laat waren ze of weg, of door een kat gepakt.
Hij vond ze prachtig..en dat waren ze ook.

Nog steeds is op bepaalde momenten zomaar ineens  heel onverwacht het verdriet om zijn heengaan verschrikkelijk.
En nog steeds voor ons allen niet te begrijpen, we missen hem allen zo vreselijk.
Lieve gr Ans V

Geschreven door Ans om 23:30 Reageer op dit bericht

Pracht foto Mario en Lilian beide 20 ers of nog jonger...



Mario en Lilian
Zo verliefd zo blij
met elkaar.
Helaas alles in het leven
kan zomaar over gaan.
Vond deze foto in
een album van
Mario met het opruimen
van de garage...voor een
paar weken geleden.
Was er erg door ontroerd.
Toevallig dat
Lilian mij vorige
week mailde
wat ik heel erg fijn vond.
Ze komt ons
binnenkort bezoeken..
we verheugen ons
er heel erg op.
We hebben elkaar 18 jaar niet
meer gezien en gesproken.
Dat zal vast zijn met
een lach en traan .
Gr Ans

Geschreven door Ans om 00:27 Reageer op dit bericht

Mario in zijn diensttijd in Duitsland, leeftijd in de twintig


Mario aan het oefenen..
Lijkt gevaarlijk dan het is.
In Dienst,vrijwillig 4 jaar, 
dit is Buuren in Duitsland.

Een dierbaar
persoon verliezen,
doet iedereen verdriet.

In woorden is het moeilijk
uit te drukken,
tranen zeggen misschien meer.
Elk verlies..doet ongeneselijk zeer.

Misschien verdoven 
mooie herinneringen,
een stukje van de pijn.
Terug denkend aan de tijd,
dat je nog bij ons kon zijn.



****

Geschreven door Ans om 01:02 Reageer op dit bericht

Mario



Tranen zijn
als een waterval,
ze beroeren je
tot in je diepste dal.
Tranen kabbelen
over je wangen,
ze wijzen je op
een intens verlangen.
Tranen moeten vrij
kunnen stromen,
ze mogen uit
je ogen komen.
Omdat je kind 
die je zo erg mist
er gewoon
niet meer is.

****

 
 
Geschreven door Ans om 11:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Mario carnaval ongeveer 9 jaar oud

 

Nee dit is niet
Noah maar Mario
denk zo 9 jaar oud
in carnavals teneu.


Rico het was
weer erg fijn
dat je ons
vanmiddag
kwam bezoeken
om samen
met ons over 
van alles,
en over Mario
herinneringen
op te halen.
Het deed ons
erg goed
om weer eens
met een vriend
over hem te praten.
Bedankt je bent altijd
van harte welkom.
 Zo al zijn vrienden.
Henk en Ans Visser

Geschreven door Ans om 20:47 Reageer op dit bericht

Pasfoto, heel jong, en een mooie jongen.




Deze vond ik tussen
mijn eigen foto's.
Ook een pracht foto.
Mario was hier nog
heel jong op.
In die tijd had hij dacht 
ik verkering
zoals men dat toen  
noemde met Jeannine.

Jeannine waar ik sinds
Mario's overlijden weer
een heel fijne warme
vriendschapsband mee
heb opgebouwd..
Die ik hoop nog heel lang 
te mogen koesteren.

Ans moeder van Mario

Mario
Hij hoorde bij ons en zal
dat ook al is hij overleden
altijd blijven doen.
Je mam

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Met zijn dienstkameraden.


 

Ik roep je naam
maar hij
blijkt te vervagen
Voorzichtig meegenomen
met het ruizen
van de wind
Met mijn hart
blijf ik je zoeken
Maar m'n verstand zegt
dat ik je niet meer vind.

Maker onbeken
t
****
Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Militaire Dienst


Mario was hier nog heel
jong en in Militaire Dienst
in Schaarsbergen.

Meer dan een week kon
ik geen foto's erop zetten
door de uploader.
Hoop dat met deze andere
uploader de foto's niet
zo op een dag weg zijn...
Alles kan..Vr gr Ans V

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Mario in dienst DLD Buuren ongeveer 21 of 22 jaar oud
























Na lange tijd vandaag begonnen met onze extra garage op te ruimen, waar nog veel spullen van Mario zijn.
Het brengt weer vele hevige emoties teweeg.
Mooie foto's weer gevonden tussen zijn spullen.
Waar deze een ervan is.
Nee de pijn van het verlies is
echt niet over naar een jaar.
Het zal wat verzachten maar nooit overgaan.

Gedicht

Een miljoen woorden brengen jou niet terug.
Ik weet het ik heb ze gesproken
ook niet een miljoentranen want ik weet het
ik heb ze gehuild.

Gemaakt door
Silvia van de Wall

Gr Ans V

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Mario en Noah



En toch telkens
weer zullen
wij je tegen komen
Zeg nooit
het is voorbij...
Slechts je lichaam
is ons afgenomen
 Niet wie je was en
ook niet wat je zei.

****

Gr Ans V 

Geschreven door Ans om 13:07 Reageer op dit bericht

Tamara en Mario..broer en zus


Pracht foto...
maar doet toch veel verdriet...
Waarom kon het niet zo blijven.

Kijk eens naar die neuzen...
staan beide de zelfde kant op:-D

zo vertederend zo lief..

Zo had het moeten blijven.
samen en met elkaar...

jaar na jaar.

Helaas de mens wikt, god beschikt..
Maar god kun je ook niet overal
verantwoordelijk voor stellen.
Elk mens maakt vrijwillig
of onvrijwillig zijn eigen keuzes.

Het verdriet is een ietsje
milder geworden..
maar zal nooit echt overgaan.
Daar leer je mee  leven...
het zal altijd bij ons horen.
Het ergste is het gemis...
steeds te weten nooit meer..
maar dat geld voor zovele onder ons.
Vr gr Ans V

 

 

Geschreven door Ans om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten deel 2

↑ Terug naar de berichten