Mario en Noah

Pracht foto...
maar doet toch veel verdriet...
Waarom kon het niet zo blijven.

Kijk eens naar die neuzen...
staan beide de zelfde kant op

zo vertederend zo lief..

Zo had het moeten blijven.
samen en met elkaar...

jaar na jaar.

Helaas de mens wikt, god beschikt..
Maar god kun je ook niet overal
verantwoordelijk voor stellen.
Elk mens maakt vrijwillig
of onvrijwillig zijn eigen keuzes.

Het verdriet is een ietsje
milder geworden..
maar zal nooit echt overgaan.
Daar leer je mee  leven...
het zal altijd bij ons horen.
Het ergste is het gemis...
steeds te weten nooit meer..
maar dat geld voor zovele onder ons.
Vr gr Ans V

Deze foto van de zaak heb ik in die tijd zelf gemaakt met een printscreen. 
Heel kunstig professioneel logo ontworpen en gemaakt 
door Tamara. Vr gr Ans V
 

Met veel herinneringen
Aan goede, leuke ,en minder leuke dingen.
Boy de hond die eens opgesloten zat..
op hem hadden ze geen vat...
Dieven die 's nachts door de deur heen reden
en zo alles vermeden,
doel een dure auto te bemachtigen...
niets ontziend  allerlei op de zaak te verkrachtigen.
Van te voren was alles gescreend...en bekeken
wat konden wij dan nog als leken.

Maar ook leuke dingen waren ons deel,
op Mario's computer sleet ik menige mail.
Op Zaterdagmiddag gezelligheid troef...
Het hele clubje zat dan bij elkaar...
moest kunnen en is toch niet raar.
Lekker kletsen en kwaken..
over van alles behalve zaken.
Gezelligheid was troef dat is waar.
maar ook aan alles zit een maar..
Aan alles komt een end..
Ook voor ons ....maar nu ..wat nooit meer went..
Lieve gr Ans
Met dank aan Robin en Jeannine voor de mooie website foto.

Een hand een woord
een gebaar doen zo goed....

Als iemand die je liefhad
verliezen moet...
De lege plek het
doet nog steeds zo'n
vreselijke  pijn..
Maar in gedachten
zul je altijd bij ons zijn.
Gr Mam Ans

Steenderen Beautyfarm
Zo jong ..vol verwachtingen
van het leven.


Ik ben gegaan met alle winden mee.
Spelevaren op de sterrenzee..
Zo diep en zo vol dromen,
land bezeilen daar voorbij,
waar enkel licht kan komen.

***

Groet Ans V

Hoe meer je greep probeert
te krijgen op het leven,
hoe meer het leven je
de boodschap zal geven
Dat het niet in de hand
te houden valt.
***

bron onbekend

Dit vond ik een mooie spreuk voor mezelf
Vr groet Ans Visser

  
2007
Indya als baby, toen 2 of 3 mnd oud.
nu 3 jaartjes .

Bij Oma kijk je vaak aan tafel naar de
foto aan de muur en vertelt
dat is papa  daar was hij nog niet in de hemel..
Je kijkt naar Oma weet en voelt dit doet verdriet..
maar echt zelf beseffen doe je het gelukkig niet.
Met papa ging je naar de speeltuin spelen
dat weet je nog heel goed..Op het hobbelpaard
de wip en schommel alles was goed. Papa zou trots op je zijn..je bent een mooi en lief meisje.
Dan is er de vraag...
Misschien kan hij je zien opgroeien (vanuit de hemel)...
dat wilde hij zo graag.
Knuffeltjes van Oma Ans

Allerheiligen-Allerzielen

Nooit zal ik onze gesprekken het laatste jaar vergeten..zo intensief.`...maar gelukkig
weer zo open en lief. Hoe het ook zei je vertelde mij alles. Je dromen je ziekte je narigheid
en gekkigheid. ;-)) en je lief.
Veel zal ik in mijn hart bewaren..zodat de storm hopelijk wat kan bedaren.
Zo vlug ging je zomaar van ons heen.
waarheen dat weet er geen een...Nooit zal dit de bedoeling zijn geweest...
maar ook  jij wist al lang het leven is niet alle dagen feest.
Mario lieve zoon rest ons  nog zoveel te zeggen konden  we nog maar even bij je zijn.
Hopelijk heb je de rust gevonden.
We houden van je...maar dat wist je allang dat zal zolang we leven nooit ophouden. Van jou te houden.
Pap en je Mam
Vandaag is de herdenkingsmis van alle overledene afgelopen jaar in s-Heerenberg.
Wij hebben een schrijven van de kerk gehad. Noah neemt het kruisje in ontvangst in de kerk.
Ans en Henk Visser ouders van Mario

Soms zie ik iets bekends
Of voel ik wat vertrouwds
Dan is het weer net zoals vanouds
Je bent er niet meer...
Toch zal ik met je praten en je groeten
Je elke dag weer vele malen ontmoeten
Je handen je ogen en je ontwapende lach
Je bent bij ons nog iedere dag.

**** 
Ans V

Deze foto is al van ettelijke jaartjes geleden.
En in gelukkiger tijden.

Nog even en dan alweer bijna een jaar geleden, dat we jou Mario moesten missen. Voor ons nog steeds elke dag heel moeilijk mee om te gaan.
Nog altijd is het voor ons onvoorstelbaar ...nooit meer..
Houden van zal altijd blijven...ook al ben je dan niet meer lijfelijk aanwezig.

Zie hieronder :
Mooi geschreven en een echte waarheid..door een lotgenote die ook een kind verloor..

 De rest van je leven ------
Het gemis blijft, je komt nooit over het verlies van je kind heen. In plaats daarvan vindt je een manier om, ondanks je verlies, je leven weer op te bouwen. Je blijft je kind vasthouden in je gedachten. Je vindt mensen met wie je over je kind kunt praten. Je besluit al je gevoelens toe te laten en alles te accepteren zoals het komt. Je doorstaat de slechte dagen, omdat je hebt gemerkt dat ze voorbij gaan. Je steekt energie in wat belangrijk is en laat de rest los. Je wordt sterker, sterker dan je ooit had gedacht, sterker dan je ooit had willen zijn. ----
Uit: Het zwaarste verlies, Barbera D. Rosof

Stil verdriet, zo goed verborgen
Soms toch tastbaar, dan weer niet.
Stil verdriet lijkt soms verdwenen
Maar echt verdwijnen doet het niet.

****

Gr Ans V

In licht of duisternis
geschreven of gesproken
wat liefde was,
dat is en blijft onafgebroken

Bij dag en nacht, bij zacht of luid
zoals de dichters schrijven
de zon gaat onder maar niet uit.

Zo zal je altijd bij ons blijven.

                  ****

Gr Ans V

Noah en Indya
samen
met Opa Henk
en Oma Ans
wandelen bij 
het bos van
Kasteel de
Byvanck in Beek.
Hun vader
pappa Mario's
eerste woonplaats.

Gedicht:

In onze gedachten was je
In onze gedachten ben je
In onze gedachten
zul je altijd blijven.

      ****

Velen zullen er langzaam
aan gewent zijn
dat Mario er niet meer is.
Het leven gaat verder, dat is ook zo..
maar voor ons zal het nooit wennen. 
Gr Ans en Henk V



Wij zijn maar als bladeren in de wind
Ritselend langs de zoom van oude wouden
En alles is onzeker, hoe zouden wij weten
wat alleen de wind weet.

                 ****