het roodborstje komt pikken

op de zaadbol

het durft niet te tikken

om binnen te komen

zijn pluimpjes staan bol

om het warm te krijgen


het is een strijd

in de winter eten te rijven

de poes zit te kijken

zou hem nog vangen

heb gelukkig de bol

héél hoog gehangen

toen alles rood kleurde

je naar jasmijn geurde

gouden druppels van geluk

me naar de hemel brachten

de sterren naar me lachten

kon niets meer stuk



een glinster licht

flitste en verlichtte teer

een engel daalde neer

en bracht een lach

op je gezicht

Is de wereld wel echt?

Bestaat nog recht?

Waar is mijn ideaal?

Incasseer ik alles finaal?

Waar is mijn overmoed

mijn echt gemoed?

Waar is mijn droom

vrede en geluk

wat was ik vroom.

Alleen schoonheid

in elke mens,in elke bloem

geen haat ,geen roem

mededogen voor elkeen

mijn ideaal,waar is het heen?

Lang geleden waren

drie Wijzen op zoek

zij kwamen van verre

en zochten de sterre

op hun kamelen in de woestijn

waar moesten ze juist zijn?

In een groot paleis?

ze waren van de wijs

toen de ster bleef stil staan

konden ze niet verder gaan

In een klein stal

ze wisten ze het  al

het was de koning die ze zochten

ze gaven hun geschenken en mochten

het Kindje en Maria bewonderen

niets kon hen nog verwonderen!

Drie vrolijk nichtjes
lieve vrolijke wichtjes
ze zijn nu groter
een haar in de boter
ze spelen op de PC
ontdekken er de andere wereld mee!

Ze moeten niets meer leren
vertellen je keer op keren
we zijn nu groot
kunnen zonder slag of stoot
surfen,mailen ,chatten
ze leggen je in de watten!!

Ja,dat bloggenland
was een geluk,want
er kwamen elke dag
 wel 20 vrienden langs
en met een lach
waagde ik mijn kans
ook op het Forum
een ander decorum
daar kreeg ik waarempel
zonder vrees of drempel
ook pennevrienden,waar
ik kon genieten daar
 van spetterende Poézie
die hebben het helemaal
onder de knie!!