Je kon me bekoren..

Bekijk het leven door een roze bril

soms brengt de dag een gril

na regen komt zonneschijn

vergeet het venijn

dat ons komt lonen

laat het niet aan je hart komen!

Toen was alles leeg en stil

je warmte,je lach

 was weggeglipt

ik zag je in de wolken

drijven,waarheen??


Verlangend zocht ik

 tot in de sterren

je aanwezigheid

maar het werd weer dag!!

Fijne klanken

dwarrelen als belletjes

rinkelen in mijn hart

beroeren mijn diepste wezen

trillen in de lucht

dromen in bloemen

en groene twijgen

scheppen een wereld

van liefde en vrede

brengen harten samen

doet ze zweven van geluk

dat maakt niemand stuk

De winter duurt lang

en ik ben bang

de toekomst is donker

als een tunnel

bevolkt met schimmen

uit het verleden

maar het heden

is ook niet rooskleurig

maakt ons humeurig


Waar blijft de lente

de zon,de bloemen

die ons opfleuren


weg met treuren

crousjes wenken

een lach breekt open

doet ons weer hopen!!

van ongekende verten

besneeuwde bergtoppen

groene valleiëen

diepblauwe meren

golvende zandvlakten

in de woestijn


varen in een gondel

strelen van je wangen

proeven van je lippen

verdrinken in je armen


telkens opnieuw

het onbekende verkennen

gewaagde tochten

naar de ijsvlakten

van de zuidpool


de wereld ontdekken

oud en nieuw

vliegen naar de maan

en de sterren

misschien wel naar

een nieuwe hemel

en en nieuwe aarde