Toen waren ze met drie..

Met pijn in het hart

weer een nieuwe start

naar het verre Brabant

daar kwam onze zoon

Jan,we werden het gewoon

met drie een groot gezin

we voelden ons niet te min

Eerst Mechelen,met de Sint Romboutstoren

daar werd ons oudste geboren

een mooie stad,wandelen met mijn eerste spruit

zo fier als een pauw,maar het liedje was uit!


We verhuisden naar Düren

Oostduitsers als buren

ze waren voor ons heel lief

ons dochter was hun hartedief.


Dan volgde Keulen,de Dom troonde

waar we met Belgen samen woonden

een Belgisch dorp,een goede sfeer

we hielpen elkaar weleer!!


Plots moesten we naar de zee

dat viel wel mee

Zeebrugge,dichter bij huis

we voelden er ons thuis

wandelen langs het strand

de wind, veel zand

mooie vogels in 't zwin

de zon,'t was voor ons gewin

winkelen in Brugge,Venetië van het Noorden

de mooie stad,de reien bekoorden

daar kreeg ik nog een dochter bij

wat waren we toen blij!!

hoe lief...

allemaal van de clan

Mijn oogappels

toen ze klein waren..

De Sint Pieterskerk zonder toren

kan ons toch bekoren

vol mooie kunst

ligt in de gunst


De Oude Markt

ziet soms zwart van de studenten

De Kotmadam

brengt je in haar ban

Fonske heeft altijd dorst

zoals de studenten,een friet en een worst


In de Dietse straat

kan je winkelen

met je geld rinkelen

in de etalages,leuke hoedjes

niet voor doetjes

kleurrijke jurken

een koffietje lurken

je kan de hoofden tellen

en dan naar huis snellen.

Sylvester is verdwenen op 4 April,en zat gisterenavond voor de glazen keukendeur om 19.00 u.
Hij is fel vermagerd, is toch proper,niet gekwetst,we hebben er het raden naar wat er gebeurd is!
Hij miauwt veel,heeft gans het huis verkend,aan Figaro(andere kater)gesnuffeld,hij wil pecies vertellen wat er gebeurd is!
Gans de familie is in de wolken,wonderen bestaan nog!!
Ben gelukkig voor Cara,die haar vreugde niet opkan!
Dank je voor jullie medevoelen!!