Onnoemlijk leed...

De dagen rijgen aaneen

als steken van een gobelin

met lichte en donkere dagen erin

je danst,je lacht,je geniet

je dartelt in je kinderjaren

door het leven

er zijn zovelen,die om je geven

die je beschermen,je behoeden,je dragen

je omringen met hun liefde

onvoorwaardelijk hun leven voor je wagen!


Je vindt het vanzelfsprekend

in de sponaniteit van je jeugd

je vindt het niet baanbrekend

het is één en al vreugd.

Waarom zoveel bloed

waarom onschuldige baby's

waarom zoveel geweld

waarom zinloos verdriet.


Wat is er mis in de maatschappij

wat is verkeerd bij de jeugd

wat missen zij??

zeven weken

De wind fluistert

een zachte melodie

verlangen naar

mooie klanken

van een levenslied.


Dartele tonen van een Menuet

door Mozart neergezet

wondermooie tonen

die al het moois bekronen

een lichte bries

streelt heel kies

door mij haren

als toen we jong waren.

De witheid  zo puur

de pracht van de natuur

stil in bewondering

vol van verwondering

torens tekenen tegen blauwe lucht

je hoort geen zucht

ragfijne takken tegen, witheid

wolken drijven boven schoonheid

hoe groots ben je,kleine aarde

ik hou van jou,je hebt waarde.