De zon is weer verdwenen

druppels regen wenen

langs ruiten in het donker

geen sterrengeflonker

weemoed giert binnen

de poes komt spinnen

kan het beeld niet verjagen

van die warme zomerdagen

bloemen laten hun kopjes hangen

tranen op mijn wangen

verlangen vervult mijn hart

het leven brengt soms smart.