Mijmeringen

Mooie klinkend klanken
komen tot ons in ranken
vol kleur en geur
vervullen ons met weemoed
schenken vreugde aan ons gemoed.

Mozart,Lizt,Schuman,
romantiek,vervullen ons
wezen met ontroering
brengen ons in vervoering.

Sterren aan het firmament
onmogelijk dat je ze allemaal kent
de melkweg,de oerknal
zwarte gatenweet je'tal??
Hoe kunnen we achterhalen
hoe het allemaal begon??

Héél lang geleden
was er niets
of toch iets?
Nu is het onmetelijk
onvergetelijk
hoe mooi,de sterrenhemel
met veel gewemel!

Mysterieus,de zon
ik wou dat ik dat kon,
maar een mens is zo klein,
nietig in gans het zijn,
van miljarden wezens
in de kosmos!

Van ongekende verten
besneeuwde bergtoppen
groene valleien
diepblauwe meren
golvende zandvlakten
in de woestijn.

Varen in een gondel
strelen van je wang
proeven van je lippen
verdrinken in je armen.

Telkens opnieuw
het onbekende verkennen
gewaagde tochten
naar de ijsvlakten
van de zuidpool

De wereld ontdekken
oud en nieuw
vliegen naar de maan
en de sterren
misschien naar
een nieuwe hemel
en een nieuwe aarde.

Wat kan het leven mooi zijn
in de zon met een ijsje
de vogels zingen hun wijsje
't was zo fijn
om in mijn tuintje te zijn!!

Vallende blaren
doen me denken
aan mijn kinderjaren
Alles was mooi,
Lente,Zomer,Herfst,
zelfs de Winter
was geen hinder!

Sneeuw op de daken
over de velden,
als een laken
takken als ragfijn
 spinsel,maagdelijk rein

Herfstkleuren waren een weelde,
die de natuur ons bedeelde
noten zoeken,appelen,peren,
men kon ons niet weren,
de wereld was van ons
We huppelden door het leven
vreugde,was in ons verweven!