Ode aan Laura

Zomerse herrinneringen

Eleni Shani

Cara

Kilte dringt binnen

ik zoek je warmte,

maar vind ze niet.

De herfstzon doet de rijm smelten,

een kleine zonnestraal

verlicht mijn wezen.

Roerloos stil,is de natuur

in al haar pracht..

Zelfs in de herfst

kan ik gelukkig zijn..

De bladeren zijn gevallen op de grond als een tapijt...

In het bos

Paddestoelen tussen het mos

boomstammen reiken naar de zon

zo hoog,als't maar kon

statig als pilaren van een kathedraal

daaronder bladeren,vlietende beken

die om aandacht smeken

de stilte kan je voelen

genieten zonder doelen


Uit de vochtige grond,stijgen

geuren tussen twijgen

daar schiet een eekhoorntje

met en prachtige staart,

kers op de taart!


Hand in hand verdwalen

je alleen op de wereld wanen

waar kan je geluk halen?

In het bos,bij de elfenverhalen!!

waren ze zo lief!!

Zinloos geweld

veel voor geld

voor veel macht

en moeder wacht

op haar man en zoon,

ook op hun loon

Komen ze weer,

zijn we samen,zoals weleer??


Jaren van nood en ellende,

door die wrede bende,

alles afgenomen

waar moeten we wonen?

Op de vlucht,wie zal ons lonen??


Terwijl mannen in de loopgraven

hun leven wagen

veel ontbering lijden

gruwelijke tijden

hoop dat het nooit terugkomt

we zijn in ons hart gewond!