Berichten van 13 oktober 2014 tot 19 oktober 2014

die ervaren worden als een mogelijke, persoonlijke

openbaring.

God spreekt tot de mens langs dit collectieve onbewuste

en de mens is niet bij machte het onderscheid te maken

tussen een boodschap van God of een boodschap met ar-

chetypische vorm.De informatie is 'gekleurd'.Niet iede-

reen is bij machte om in de 'gekleurde' mededeling zijn

eigen, specifieke Goddelijke boodschap te zien.

Meestal ziet men in wat men wil zien, 'opgekleurd' door

de bewuste inhouden van ons brein.Zo interpreteren wij

de, zogezegde neutrale waarneming.

Het goede leven leiden

"Il suffit d'essayer".Woorden uitgesproken door André

Malraux, die hoop geeft aan de minder vermogende.

Een daad, ter beschikking van iedereen die oprecht wil

zijn.Hij zij niet:"Il suffit d'aimer",want beminnen is

gedeeltelijk aangeboren.Wanneer men bij zichzelf een

verkeerde programmatie ontdekt (bv.men is pedofiel)

moet men het goede betrachten (extern hulp halen),zelfs

al faalt men keer op keer.Men kan moeilijk zijn innerlij-

ke struktuur wijzigen.Hierboven is er sprake van een in-

tentie.Dit is primair en dus belangrijk.

Volgt de daad zelf. Deze kan erg verschillen van wat

men beoogde.Dit hangt van onze talenten af en van de

uiterlijke omstandigheden.Dit is secundair en onder

geschikt.

De mens wordt beoordeeld op de intentie die hij heeft,

niet op het werkelijke doel dat hij bereikt.

In het beschouwen van onze omgeving moeten wij wel

een onderscheiding maken tussen hoe wij de zaken zien

en hoe zij in werkelijkheid zijn.

In vele gevallen kunnen wij de werkelijkheid niet dragen,

omdat deze te belastend is voor ons persoonlijkheidsge-

voel.Dit maskeren wij dan met drank of drugs, zo wordt

de werkelijkheid draaglijk.

Het geweten

De natuurmoraal is alles omvattend, doch moet nog ge-

implementeerd worden.Dit is wat anderen ons aange-

leerd hebben en door ons als juist wordt ervaren.

Ouders, grootouders, de school, vrienden werken norme-

rend.Zij praten ons een schuldbewustzijn aan.Hun op-

vattingen worden later door ons als juist of onjuist erva-

ren.Het geweten heeft niks met God te maken.

Het is mogelijk met het geweten in de knoei te komen ten

opzichte van de reguliere wetgeving die eerder van een

algemene consensus uitgaat.Tijdens ons leven kunnen

wij een staat opmaken van wie en wat wij zijn in moeilij-

ke omstandigheden.Af en toe komen wij voor een com-

plete verrassing te staan, voornamelijk als wij niet preste-

ren volgens ons geweten.

De inwendige en uitwendige tekenen van een geloof

De inwendige.

Geloven is een persoonlijke relatie aangaan met God.Dit

is te vergelijken met een huwelijk.Ik ga een relatie aan

met iemand anders.Ik besta, ik heb rechten en plichten

en zo ook voor de ander.Ik kan die ander aanvaarden of

afwijzen.Het spreekt vanzelf dat een geloofsovertuiging

verschillende niveaus van kwaliteit kan bereiken.Som-

mige blijven staan in het kinderlijke aangeleerde, anderen

hebben de zaak uitgediept in hun godsdienst of religie en

nog anderen hebben een totaal verschillende weg inge-

slagen, zoals wij nu zien in de opkomst van het boed-

dhisme.

De uitwendige.

Evenzoveel mensen,evenzoveel uitingsvormen.De ene

wil zijn Godheid uitbeelden, de andere wil er kaarsen

voor branden.Een derde wil een riant onderkomen bou-

wen voor zijn God.

Dit alles heeft niet veel met geloven te maken.De riten

zijn daar om het groepsgevoel te ondersteunen.De ge-

bouwen zijn er om de macht van de groep te laten zien.

Een hiërarchie kan bestaan uit mensen die het voorbeeld

geven en laten zien hoe een gelovige kan leven.

Bidden

Door onze katholieke opvoeding zijn wij wel vertrouwd

met de notie 'bidden'.Het wordt teveel gezien als een

formulegebed, een vaste tekst die dan wordt afgerammeld

zonder echt op de betekenis van de woorden te letten.

Met het Weesgegroet en het Onze Vader gaat het nog,

een ramp zijn de  Twaalf Artikelen van Het Geloof. Ik

heb dit gebed dan maar naar de vergetelheid verwe-

zen.

Onder bidden versta ik een gewoon gesprek met God,

een denken aan God.Zo simpel is het!

Bidden vraagt geen speciale plaatsen of voorzieningen.In

de vele kerken, die ik in mijn leven gezien heb, vroeg ik

mij af of God daar wel aanwezig was.Spaanse en Itali-

aanse barokkerken zijn verschrikkelijk, Franse kerken

zijn meestal elegant en menselijk.Mij treft de eenvoud

van Romaanse kerken, daar voel ik Iets, een Aanwezig-

heid.

Ik moet hier iets zeggen over de 'smeekbeden'.Eigenlijk

behoren wij geen verzoeken aan God te vragen, zij zijn

een teken van zwakte.Ik behoor niet tot de topklasse van

de 'geroepenen' of  'zieners', ik heb die geesteskracht

niet , dus is het voor mij geoorloofd.

Ik maak gebruik van één formulegebed.

God, bescherm mij en diegene die ik liefheb.

Het is niet veel tekst en ik zeg het op iedere maal dat wij

op reis gaan.Het is een  soort van spirituele amulet.

Het inwilligen van een gunst laten wij aan God over,

doch ik denk niet dat wij moeten bidden om zaken te be-

komen die wij door onze eigen inspanning kunnen be-

werkstelligen.Bidden is God opmerkzaam maken op

uw aanwezigheid.

De theorie van de snijdende lijnen

Leeflijnen van personen kunnen heel erg verschillen.

Sommige lijnen lopen van in het begin verkeerd.Sommi-

ge personen vertonen van bij het begin zo een ontstellend

gebrek aan geweten, dat hun pad bezaaid is met brok-

stukken van andere levens.Zij leren geen levenslessen,

zij zien niet wat zij aanrichten en aanvaarden geen hulp

van anderen.Bij een eventuele 'clash' met zo een per-

soon komen zij er, inde regel,nog goed vanaf.

Wanneer uw levenslijn zo een 'slechte' lijn ontmoet ligt

op het snijpunt slechts kommer en kwel of, in het ergste

geval,doden.

Wij kunnen God vragen zo een lijn te verleggen.Dit kan

men vragen, dit is waardevol en God zal uw vraag inwil- 

ligen indien mogelijk, doch onder drie voorwaarden.

God moet het willen, de mens moet het willen en de na-

tuur moet het toelaten.Toelaten, in de zin van, het moet

geen mirakel zijn dat er dient te gebeuren, maar een

doodnormale gebeurtenis zodat zij onopgemerkt kan ge-

beuren.

God is een zwakke kracht.Hij is te vergelijken met de

zwaartekracht, overal aanwezig maar o zo zwak.

De zin van het leven

De gelovige stelt de vraag anders.Wat is de zin van mijn

leven?Mijn zin is, de natuurwet te volgen, een goede

wisselwerking te hebben met mijn omgeving en God in

zijn Scheppingsplan te ondersteunen.Wij kunnen een

goede analogie opstellen omdat te verduidelijken.

Veronderstel, wij zitten in de auto met God aan het stuur,

het regent en het is donker.Hij let niet op en mist  de afrit.

Wij kunnen nu drie houdingen aannemen.

Luidkeels roepen en verwijten maken,de bestuurder het

knap lastig maken want Hij heeft Zijn energie nodig

om naar de wegwijzers te zoeken.Ofwel zitten mokken

en niets zeggen of doen, ofwel stil zijn en aandachtsvol

naar de borden speuren en de bestuurder er opmerkzaam

maken.Samen, in stille verbondenheid de nacht doorma-

ken, hopend om er samen uittegeraken.

Wij zijn die nacht, op die plek, gelijkwaardig.God

kwetsbaar in zijn fout zijn, onderhevig aan onze kritiek,

dankbaar voor hulp van onze kant en wij, afhankelijk van

Hem (Hij bezit,daar, letterlijk de aandrijving) om ons

einddoel te bereiken.

Die samenwerking zie ik wel zitten en geen haar op mijn

hoofd zou er aan denken Hem te krenken.

Als God Liefde is en dat is Hij, dan is Hij zeer kwetsbaar.

Wij, mensen, dekken ons in, zelfs als wij verliefd zijn.

Wij willen onze basisschil niet prijsgeven, angstvallig

bewaken wij ze.

God kan dit niet, er is geen basisschil.De Liefde is totaal

en onherroepelijk maar daarom is Hij zo kwetsbaar.

Darom noemen wij Hem, de Ondergedokene, de God in

Mineur.

God heeft zich ondergedoken in Zijn Schepping, in

Mineur omdat Hij langs alle kanten vastzit aan Zijn

Schepping.Dit is Zijn engagement.

Toen ik jaren geleden die theorie ontwikkelde van de

God in Mineur, was ik er niet zo gelukkig mee.Ik voelde

het aan dat ik mij op een hoger vlak plaatste dan God.Ik

kon Hem pijnigen, schofferen en dat lag niet in mijn

aard.Zo ben ik niet.Ik wens, persoonlijk, geen confron-

tatie met God.Ik leefde in een toestand van vreesachtig-

heid en nu kunnen wij de tweede 'mystieke' openbaring

op zijn juiste waarde schatten.

I denk dat in onbewust de ganse zaak in scène heb ge-

zet,visueel en audidief.Ik zat in een negatieve gemoeds-

toestand.De ervaring zelf was niet echt aangenaam.Zij

bracht mij in  een verwijdering, het was als het ware, de

God van het Oud-Testament die sprak.Het was een erva-

ring van uit elkaar gaan.

Wat heeft u die mystieke ervaringen opgebracht?

Het feit dat men God gezien heeft  (eerste ervaring),stra-

lend en uitnodigend, neemt de schrik voor de dood weg.

Er is nog de schrik dat ik kan terechtkomen in slechte