donderdagnacht 15.11.2013

Nog nét op de valreep op deze 11.11 kom ik hier snel effe bijschrijven over t'relaas van deze prachtige dag van vandaag !
Vanmorgend al heel vroeg uit de veren want onze zoon zou al héél vroeg hier zijn voor aan de voorbereidingen van zijn culinair avondetentje te starten en ik had beloofd hem te helpen omdat zijn vriendin onverwachts  naar haar doodzieke oma in Sint-Truiden moest rijden.
Dus zo gezegd zo gedaan....om 08.15 stonden hier al mixers te draaien en potten op het kookvuur te pruttelen.
Héle dikke chapeau en pluim (al zeg ik het zelf) want de resultaten waren gewoon AF!!!
De menu: voorgerecht : consomé van bospaddestoelen(eekhoorntjesbrood) afgewerkt met truffel én licht gebakken sint jacobsvrucht / hoofdgerecht: puree patatjes met zelfgemaakte kippenrollade gevuld met truffel,pistachenootjes,rozijntjes,peterselie en nagerecht: chocolademoulleux (vers gemaakt) met eigengemaakte vanilleijs en koffie. Voor de rest bijpassende dessert- en andere wijnen. Een échte feestmaaltijd dus en goeie voorbereiding voor de komende feestdagen.
Zoals ook afgesproken (dat was dan ook HET doel van deze avond) zijn de namen getrokken voor de kerstcadeautjes. Ieder van ons moest 2 namen trekken en dat brengt soms leuke humoristische situaties met zich mee. Uiteindelijk zijn we ook daar uitgeraakt en restte ons nog alleen de feestmenu te bespreken. Uiteraard hebben we daar nog tijd genoeg voor, maar t'was toch al interessant om daar wat aandacht aan te geven. Niets staat reeds vast - we zien nog wel - maar er zijn al leuke ideetjes op tafel gegooid.
M'n zoetie had een prachtige dagje vandaag en dat doet deugd, geloof me !
Reeds vanmorgend ging het allemaal prima en zo ook de rest van de dag. Ook heeft hij genoten van al dat lekkers op tafel, alleen de kippenrollade.....neen vlees dat gaat écht nog niet (dus daar houden we dan ook rekening mee met de feestdagen)
t'Is raar dat het vandaag maandag is......dat wil zeggen overmorgen alweer driedaagse dagkliniek pfffff. Hopelijk kan/mag alles doorgaan - tja.....alweer dezelfde kopzorgen steken weer de kop op, maar als alles oke is dan zijn ook alweer die zorgen snel voorbij en kan ik hopelijk ten volle genieten van mijn week vol plannen! ....
Woensdagavond heb ik een party - donderdagavond mag ik met m'n schoolvriendin mee naar de Vip-voorstelling van 'Marina' in de Metropolis  en vrijdag is het ...joepiiiii Libelle-Fair dag in de Nekkerhal Mechelen ; daar ga ik met drie vriendinnen naartoe - kei kei gezellig!!!
Wat gaat deze week alweer veel te kort zijn !!!

De vooravond van 11.11.11(13) dus midden in dit verlengde weekendje.
Hier was het al een half-bewogen weekendje maar al bij al alweer met een positief einde..
Gisteravond rond 16 uur is men zoetie plots, zo zonder reden beginnen braken en dat was effe schrikken ; niet dat dit de allereerste keer is. Hij heeft nog al eens, vrij uitgezonderd, zo eens 1x om de vele weken  één keer effe moeten braken, maar dit.....dit was zorgwekkend en beangstigend.
Gelukkig waren m'n twee kinderen bij me ; zo voelde ik me toch nét iets sterker.
Vraag was natuurlijk : hoezo? wat is er aan de hand? Toen zoetie vertelde dat hij van de TUCS had gegeten die ik s'morgens had meegebracht speciaal voor hem!;en dan nog wel 6pakken!, toen dachten we tja....misschien toch niet zo goed voor t'maagske, maar toen we 3uur verder waren en het braken niet ophield, zo met een tussenpozen van een 20tal minuten, werden we toch ongerust. t'Zal toch maar alweer gebeuren in een weekend! Na even overleggen en énige tegenprutteling van zoetie zelf (want hij had uiteraard schrik dat hij zou doorverwezen worden naar t'ziekenhuis) waren we er toch allemaal mee ingestemd om eens op zoek te gaan naar een dokter van wacht. En met zulke dokters hebben we 'gelukkig' hélemaal géén ervaring, dus alweer iets bijgeleerd.
Een uitverkoren dokter zal het voor ons hélemaal niet worden, maar toch waren we een beetje gerustgesteld na zijn bezoekje.
Koorts gemeten : gelukkig geen koorts / bloeddruk gemeten : normaal / even schrok hij wel van het overslaande hartje van men zoetie, maar toen hij ons verhaal daaromtrent hoorde dat dit voor zijn persoon al jaaaren héél normaal is en dat dit al herhaaldelijk gechekt is, was hij ook daarin gerustgesteld. De medicatie die we tot hiertoe op eigen handje hadden gegeven, werd ook goedgekeurd. Dus moest er nog maar één iets gedaan worden : zorg aub dat er een einde komst aan dat braken ? Gelukkig is zoiets in de dokterwereld makkelijk opgelost : dikke spuit in de achterrug en klaar was kees en toen de dokter alweer ons huisje verlaten had, bleven we in spannende afwachtig, dicht bij de zieke waken en de niet-brakende minuten werden langer en werden al gauw half uurtjes tot uurtjes.....oef ! de spuit deed z'n werk !
Na een ganse dag haast niets gegeten te hebben, werd het voorbereide eten aan de kant geschoven, want daar had hier niemand nog zien in, en kreeg m'n zoon die nog moest gaan voetballen, toch zin in een gebakken eitje en toen de tafel voor mij en de kids gedekt werd, kwam toch ook onze dochter op kousevoetjes afgezakt naar de gedekte tafel. Het werd dus kenbaar merkbaar dat de rust weerkeerde hier tenhuize. Alleen voor zoetie bleef z'n plekje aan de tafel onbezet......hij had uiteraard géén honger. We keken er wel nauwlettend op toe dat hij, soms wel met tegenzin, genoeg vloeistof binnen deed.
Na afgeruimd te hebben en onze zoon naar de voetbal was vertrokken, met de woorden 'papa ik kom sebiet nog even terug hoor' hebben ik én onze dochter er proberen toch een gezellige tv avond van te maken. Het eerste uurtje viel zoetie in een diepe slaap wat we goed vonden, want rust geneest (zo zegt men toch) en toen er een leuke humoristische film begon met per toeval zoetie's favoriete acteur, heeft hij toch de ganse film mee uitgekeken, inclusief reklame . Net op tijd was onze zoon terug om papa zen warmwaterkruik te vullen (ja zoetie heeft altijd koude voetjes en dat vindt hij daarvoor een prima oplossing - die oude hulpjes van vroeger zijn meestal nog de beste!). Vannacht ben ik, door te waken, verschillende keren wakker geworden en gelukkig merkte ik op dat zoetie vrij goed sliep.
Vanmorgend toen hij beneden kwam zag het er niet zo best uit want nu kampte hij alweer met diaree, wat helemaal niet leuk is ; het braken was gelukkig nog steeds gestopt.
Dus alweer ben ik in de huisapotheek gedoken en direct de nodige medicatie genomen voor de diaree te stoppen en ook daar zijn we nu op t'eind van deze bewogen dag(en) in gelukt.
Zoetie heeft vandaag ook vrij goed gegeten maar door gister vrij wel niet te eten is hij alweer in gewicht afgenomen, wat ik niet zo leuk vind. Hij tilt daar niet aan want t'minste dat hij terug begint te eten komt dat er vrij wel snel terug bij.
Ondertussen zijn we nu avond en gaat het vrij goed met hem. Daarnet heeft hij zéér goed gegeten en ik heb een lekker dessertje klaar staan voor sebiet - zeer calorierijke chocoladepudding
En zo hebben wij er dus alweer vrij bange momenten op zitten - helemaal niet leuk  - maar snel vergeten door vlugge 'genezing'.
Morgen, maandag, feestdag : al van vorige week gepland om hier een vrij drukke avond te worden want onze kinderen zouden graag zo vlug mogelijk overgaan tot de trekking van de kerst-cadeau-namen. Daarvoor dient natuurlijk, zoals de vorige jaren, iedereen hier aanwezig te zijn en uitgerekend morgen was dit gepland. Door zoetie zijn ziek-zijn gister, kwam dit wel even in gevaar, maar nu ziet het er wel uit dat alles normaal zal kunnen doorgaan.
De voorbije week was ik dus mijn hoofdje aan t'breken om iets lekkers op tafel te zetten morgenavond - ik kook nu niet iedere dag voor 7 personen - dus toch even over nadenken. Aan dat nadenken is dan vorige vrijdag een einde gekomen toen onze zoon voorstelde om hier morgen een culinair avondje, door hemzelf & z'n vriendin klaar te stomen. Eén van hun hobbie's is dus jawel 'koken'. Maar niet zo maar koken, neen.....ze draaien er hun hand niet voor om om een écht culinair hoogstandje op tafel te toveren.
Dus een reden te meer dat we hopen dat papa hier morgen ook totaal kan van meegenieten !
Wat de pot schaft hou ik nog even voor verrassing
Normaal zou ikzelf dus een keuken-loos dagje hebben, want zoon en schoondochter gaan alles doen en ik krijg keuken-verbod MAAR...... mijn lieve schoondochter kreeg vanmorgend het minder goede nieuws dat haar oma gans de familie bij elkaar geroepen heeft omdat ze vreest dat ze niet lang meer te leven heeft. Die lieve oma sukkelt al enige tijd met haar gezondheid maar spartelt er iedere keer weer goed door, maar nu blijkt het toch vrij ernstig te zijn en hebben de dokters het opgegeven..... Dus als die lieve oma haar gezondheid nog meer achteruit gaat, heeft schoondochter besloten om daar morgen overdag naartoe te gaan natuurlijk ; helemaal geen probleem was het niet dat die ganse familie afkomstig is van Sint Truiden, dus niet bij de deur. ALS dat zo is, heeft onze zoon mij als keuken-hulp gevraagd .... Morgenvroeg rond de klok van 8 uur wil hij hier starten met de voorbereidingen.... dat beloofd
Ach we zien wel .... Ik help zeer graag maar hoop uit de grond van m'n hart dat z'n vriendin aan z'n zijde kan staan.
Hoe het hier allemaal verloopt kom ik hier eerstdaags wel effe neertokkelen
Nu effe tv-avondje met zoetie !
Fijne zondagavond.

Alweer bijna t'einde van de week !
Hier is ze tot heden vrij rustig verlopen - dit toch wat m'n zoetie betreft. Hij doet het vrij goed eigenlijk en buiten zijn oververmoeidheid valt er eigenlijk niets nieuws te melden.
Vanmorgend is de huisdokter langs geweest voor het zetten van de griepspuiten, dus we lopen hier nu met z'n drietjes rond met een iets of wat stijvere arm, maar dat zal morgen wel verdwenen zijn.
Nu maar te hopen dat, indien nodig, de spuit haar werk goed doet.
Aan deze vooravond van een, voor de werkende mens, verlengd weekendje kan ik alleen maar hopen dat het weer een beetje verbeterd, want het is hier al de ganse dag aan het pijpestelen regenen !
Wat er voor ons hier op t'programma staat weet ik nog niet juist, maar t'zou toch leuk zijn om eens droog buiten te kunnen !
Hoe hier voor ons dat lange weekend gaat verlopen dat vertel ik hier later wel.
K'Ben moe en ga naar m'n bedje toe want mijn rugske en arm moeten wat meer rusten zeggen de mensen rondom mij , dus zo af en toe eens luisteren kan geen kwaad ;-)
Slaapwel

over een rustige dinsdag gesproken...... lukken zal het me niet
Vanmorgend uuuuuuuren in de keuken bezig geweest om een zeer lekkere maaltijd voor te bereiden alsook verse pompoensoep gemaakt.
Dan afspraak bij de manicuur....
Dan tandarts met zoetie
Dan boodschappen met dochter
En dan was het plots terug donker want de dag was om
Dagen zijn veel te kort...
En dat komt m'n rugske én men elleboog niet ten goede natuurlijk.
Afin....
Morgen lukt het me misschien wel om het overdag wat rustiger aan te doen .... alhoewel er reeds een boodschappenlijstje klaar ligt, alsook een zeer dringend ziekenkas - bezoek, dus ik vrees dat de voormiddag alweer propvol zal zitten.
Na de middag dan misschien.....
Naar de avond daar kijk ik wél enorm naar uit : effe gezellig bij praten met men vriendin....oef !
De rest van de week..... beetje vraagteken alhoewel : donderagmorgend komt de huisdokter de griepspuitjes zetten aan mij, m'n zoetie en onze dochter. Onze zoon krijgt die op z'n werk en onze schoondochter die gaat zelf naar de huisarts na haar werk.
Met m'n zoetie gaat het 'vrij goed' eigenlijk ; althans dat vind ik persoonlijk. Zo te zien is hij een ietsiepietsie minder moe overdag, maar k'zal nog maar niet te hard of te vroeg 'victorie' kraaien.
Verder geen extra nieuwtjes eigenlijk.
Dus......tot de volgende

En zo zit dit verlengde weekend er ook alweer op.
Hopelijk heeft eenieder er op zijn manier toch van genoten.

Bij ons zit de zoveelste 3daagse chemokuur er ook alweer op en is m'n zoetie momenteel in z'n kei-vermoeiende-fase, wat helemaal niet leuk is, niet voor hem in de eerste plaats, maar ook niet voor mij, want ik kan alleen maar hulpeloos toekijken.
Om dat 'hulpeloos' dan toch een beetje een positief karakter te geven, probeeer ik hem langs alle kanten op te beuren en te verwennen. Soms lukt me dat, maar soms ook niet t'Is niet makkelijk.
Maar vandaag had hij, ondanks z'n zware oververmoeidheid, toch wat beter en is zelfs, totaal onverwacht voor mij, mee naar de verjaardags-koffie met taart geweest van onze schoonbroer. Normaal moesten we (of ik alleen) daar vanavond naartoe, maar toen hij vanmorgend aanstalte maakte om toch mee te gaan indien het vroeger in de namiddag mocht, heb ik direct contact genomen met m'n schoonzus en uiteraard had ze daar alle begrip voor en waren we op de middag al welkom.
Waarom we s'avonds liever niet gingen, is ten eerste omdat dan zoetie zéker niet zou meegegaan zijn omdat er dan de ganse familie, kinderen én kleinkinderen aanwezig zouden zijn, want een beetje te gevaarlijk zou zijn voor hem én uiteraard ten tweede omdat hij s'avonds t'liefst in de zetel zit.
Schoonzus had gezorgd voor lekkere patékes en zoetie heeft er zelfs maar liefst twee naar binnen gespeeld ! Ikke dus heel blij want alle negatieve calorieën voor ons zijn positieve calorieën voor hem.
Voor zoetie dus een leuke dag !
Voor mij ook natuurlijk want ik was héél erg blij vanmorgend te horen dat hij toch mee naar z'n zus zou gaan. Maar voor mij was het sinds gister iets minder goed..... tja.... gisteravond kreeg ik plots hevige pijn in m'n rechter elleboog - écht een stekende pijn die ik zo met één vingertopje kan aanwijzen, dus geen twijfel mogelijk voor mij : een tenniselleboog! pfffff DIT kan ik écht wel missen nu !
Gisteravond laat toen onze zoon nog hier langs kwam na hun etentje zag hij direct dat er iets niet klopte en kreeg ik direct een IboBrufen voorgeschoteld met glaasje water en een yoghourtje lief hé én een Dafalgan Forte om naast men bed te zetten, moest het vannacht nodig zijn én alsof dat nog niet genoeg was kreeg ik nog een ganse resem goeie raad mee, zo van 'mama en morgen doe je nu eens niets! mama je moet rusten ! mama denk er nu toch eens aan dat je ook wat ouder wordt ! (dit laatste vond ik niet zo leuk ) enfin.....de regels waren hier ff omgekeerd : ik moest naar de raad van m'n zoon luisteren k'Heb wel één ding gezegd : 'en wie gaat er de strijk van jullie was doen??' Over de rest heb ik maar wijselijk gezwegen
De nacht heeft voor mij wel een beetje rust gebracht, ook voor m'n arm want vanmorgend was het ietsiepietsie beter maar......die strijk lag te wachten dus vrij snel nadien zat ik hier aan de tafel met een ingepakte ijs-arm (want k'had gelezen dat géén warmte helpt voor tenniselleboog maar wel koeling). Ik voel dat dit niet zo vlug voorbij gaat zijn en ben wel beetje bang dat m'n taken dan in t'gevaar gaan komen. Dat mag niet gebeuren !
Deze week moet de huisdokter langskomen voor de griepspuiten te geven aan éénieder van ons en als m'n arm dan nog niet beter is ga ik er met haar eens over praten en zal ik misschien wél de nodige kinésist-verzorgingen moeten toepassen. We zien wel....
Morgen wordt voor mij een overvolle dagje pfff en die begint al met iets niet prettig : 08.30 afspraak voor tweejaarlijkse mammografie - ik haat het !!!
Nadien wordt het leuker en ben ik met onze dochter afgesproken om naar de Antwerpse Boekenbeurs te gaan ; een cadeautje van haar omdat we dit al twee jaar na elkaar doen en het altijd wel erg leuk is. Voor t'slenteren ben ik wel een beetje bang want dat is dan weer niet zo best voor m'n rugske.
s'Avonds staat er dan alweer een vergadering in Nieuwkerken te wachten maar gelukkig heb ik daar morgen een chauffeur voor, dus ook dan kan ik toch effe rusten
Vanaf dinsdag wordt het dan hopelijk wat rustiger....
Tot zover de laatste nieuwtjes hier.
Slaapwel

Tweede chemo kuur dag zit er ook alweer op en dankzij onze favoriete verpleegster is het allemaal alweer toppie verlopen.
Wel raar dat die donderdagnamiddag altijd véél langer toont dan de woensdag, ondanks dat het dan van s'morgens is dat we daar zijn. Zal tussen onze twee oren zitten denk ik
Zoetie heeft wat gerust in de dagkliniek terwijl ik een beetje bijgelezen ben geraakt.
Ik neem gewoonlijk wat lectuur mee waartoe ik thuis nooit de tijd heb en dat maakt de tijdverdrijf voor mij ook aangenamer.
Uiteraard gaat ook de nieuwe Tablet van zoetie altijd mee.
Morgen is het een feestdag maar desondanks moeten we om 14 uur terug op appèl zijn in t'ziekenhuis voor de laatste baxter van deze sessie ; gelukkig duurt dit maar een dik half uurtje en vandaag kregen we te horen dat het morgen vrij rustig zal zijn daar.
Vanmorgend ben ik met zoetie naar t'kerkhof geweest met mooie bloemen voor zijn ouders. Toen we de ingang van t'kerkhof opwandelde vond ik het toch maar raar dat ik dit jaar maar één pot bloemen bij me had. Voorgaande jaren had ik het graf van mijn mama nog (is ook al heel lang geleden) en tot vorig jaar ook nog t'graf van mijn papa. Maar dit jaar werd op dit graf vermeld dat die graven gingen verdwijnen (tja...mijn papa is overleden in 1992; mijn mama in 1976....) Dus ik was er vast van overtuigd dat het graf al opgeruimd zou geweest zijn, maar dat bleek uiteindelijk nog steeds niet te zijn. Tja.....dat gaf me een wrang gevoel tegenover mijn vader en toen heb ik zoetie voorgesteld om wat op een van de banken in t'zonnetje te gaan zitten, terwijl ik in sneltempo naar de ingang van het kerkhof ben gestapt om daar nog een mooie bloempot te kopen. Mijn pa heeft eigenlijk wel chance dat ik zo vergevingsgezind ben...... maar dat is een ander verhaal en over de doden niets dan goed zegt men.
Ik hoop voor de mensen die morgen in familiaal gezelschap hun dierbare overledenen in de bloemetjes gaan zetten, dat het ook zo'n mooi herfstweer is zoals vanmorgend. k'Zal er in ieder geval voor duimen.
En zo is het voor de werkende mensen nu een verlengd weekend - super ! Doet me denken aan de periode toen ik nog ging werken en enorm uitkeek naar zo'n verlengde weekendjes!
Lang....vervlogen....tijden....
Wat staat er hier op t'programma voor dit lange weekend.....
Tja....zoetie zal moeten rusten en normaal moeten we zondag naar t'verjaardagsfeestje van onze schoonbroer maar ik vrees dat ik daar wel alleen zal naartoe moeten .
Voor de rest is het afwachten wat het weekendje zal brengen ; hopelijk leuke dingen in deze donkerdere dagen.
In ieder geval aan m'n lezertjes : een fijn verlengd weekend toegewenst !

Dit is alweer de vooravond van een zoveelste drie daagse chemokuur voor m'n zoetie ..... nieks a te doen natuurlijk en hij is er alweer klaar voor.
Om kwart voor 8 morgenvroeg moeten we alweer daar op appèl zijn en de rest wat volgen zal kennen we nu al meer dan twee jaar.
Als onze zoon (die deze week thuis is) niet verkouden is tegen morgenvroeg, gaat hij het overnemen van mij, zodat ik bepaalde zaken kan regelen die ook gedaan moeten worden en onze dochter gaat tegen de middag naar haar papa. Zolang ik maar met zekerheid weet dat hij daar niet alleen hoeft te zitten is zo een regeling voor mij ok. Ik begrijp natuurlijk ook de kinderen : als zij dan toch eens kunnen mee gaan met hun papa (wat normaal door hun werk niet gaat) dan wil ik ze dat volledig gunnen!
Ik vermoed wel dat alles zal kunnen doorgaan ; zoetie klaagt toch over niets speciaals, dus bloed zal wel ok zijn.
Na deze kuur nog éne te gaan en dan alweer tumormerker controle.......ik voel nu al dat het alweer spannende momenten gaan worden !
De bezoekjes aan de tandarts die m'n zoetie de laatste twee weken moet ondergaan, verlopen vlotjes ; nog twee keer te gaan en dan zou alles terug oke zijn. Gelukkig zijn er toch nog dingen waar iets kan aan gedaan worden !
Verder niets speciaals te melden eigenlijk, dus....slaapwel

Zaterdagavond.....weekend ..... rust....
Na de voorbije alweer vrij druk bezette dagen, ben ik blij dat ik nu rustig in m'n zeteltje kan zitten.
Zoetie kijkt een film - vrij geschiedkundig 'Nove Zembla' en ik hou me   'rustig'  bezig met.... voor hem koffietje maken, puddingske warmen, wasje in- en uit wasmachine, in- en uit droogkast of ophangen a de wasdraad, dus op en neerlopen van zeteltje naar keuken en van keuken naar wasplaats .... dus vandaar 'rustig' tussen aanhalingstekentjes . Naja.....hetzijzo zekers ?
Soms vraag ik mezelf af 'hoe hou je t'vol' al ben ik er dan langs de andere kant alweer trots op, behalve als ik écht veel rugpijn heb, dan denk ik soms 'stoppit!' 'ga nu zitten en roep het uit dat je pijn hebt!' maar....langs de andere kant....zolang ik kan, zolang ik regelmatig kan gaan zitten, tja..... wie gaat het anders allemaal doen ??? Zo denk ik dan en tja.... dan 'boeren' we maar verder hé.
Maar ik geniet er van als ik zie hoe goed zoetie zich gister en vandaag voelt, en daar hou ik me aan vast en dat maakt me dan sterker in moeilijkere momenten.
Vanmorgend moest ik, samen met m'n schoondochter, zoals afgesproken met onze 'chief', in de kiosk v Antwerpen-stad gaan staan. Dit van 10uur tot 14.15uur. Weeral een leuke ervaring rijker en nu kijken we beiden uit naar het in de toekomst gewoon met ons tweetjes te mogen doen want vandaag hadden we, omdat het de 1ste keer was, uiteraard wat begeleiding nodig. Maar.....leergierig dat we zijn én vrij snel alles onder de knie hebben, vinden wij 2 dat we er na éne keer écht wel klaar voor zijn! De vraag is gesteld a onze coach en nu is het afwachten op antwoord......
Zoetie is ook trots op ons en onze zoon uiteraard ook op z'n vriendin en van hen krijgen we alle steun die we nodig hebben.
Tot zover de belangrijkste punten van vandaag.
Wat brengt morgen : ....rust misschien?? Op den duur durf ik het zelfs niet meer te hopen . Eén ding weet ik wél zeker en dat is dat er een strijk zal liggen......alweer niet zo goed voor men rugske dus misschien toch overwegen om de strijkstoel uit het hoekje te halen
We zien wel...
Fijne zaterdagavond iedereen en voor morgen een RuStIgE zondag!

Door t'vele werk, t'pijne rugske, de oververmoeidheid etc etc is m'n belofte van zaterdagavond om hier zondagavond reeds te komen bij schrijven, volledig de lucht in gegaan......waarvoor mijn oprechte excuses.
Altijd wel goeie bedoelingen, maar ze waarmaken is niet altijd even makkelijk.
Genoeg excuses gezocht.......hier ben ik dan !
Als ik even m'n verstand(je) probeer terug te laten blikken op de voorbije dagen, kan ik me herinneren dat ik de zondagnamiddag leuk bezoek heb ontvangen van m'n nichtje met haar man - héél gezellig bijpraten.
Maandag overdag was het was- droog- en strijk dag en s'avonds vergadering.
Gister morgend heb ik, samen met onze dochter, een garage opgeruimd en gereorganiseerd, dwz : grote opruiming met t'wegbrengen van t'overtollige naar Kringloop & ecopark - een hele klus met ons twee maar......zo zie je maar dat ook wij vrouw(tjes) wat kunnen verzetten.
Na de middag hebben we ons zelf beloond met een wandelingetje met onze viervoeter gevolgd door een heerlijk lang terrasje in het zalige najaarszonnetje. En toen daar m'n vriendin nog kwam bij zitten was de ganse namiddag geslaagd !
Gisteravond heb ik dan tot vrij laat visite gehad zodat m'n bedje weeral als geroepen klaar stond in de late uurtjes.
En zo zijn we aan vandaag aangekomen : vanmorgend héél veel thuiswerk gedaan - deze namiddag met zoetie naar de tandarts (ocharme) en vanavond was het WW-avondje (voor diegene die me kennen, weten wel waarover dit gaat .... ;-) succes hé M!  
Maar t'allerbelangrijkste : mijn zoetie ! Zoals ik dus al schreef ben ik met hem na de middag naar de tandarts geweest. Hij sukkelt al enkele dagen met tandpijn en een afspraak hoefde voor hem niet maar gister heb ik daar dan écht wel korte metten mee gemaakt en gebeld en.....hij had geluk want deze namiddag was er een afspraakje weg gevallen, anders had hij nog drie weken moeten wachten.
Meestal als je zo met tandartsbezoeken start.....is dat ineens voor enkele weken en zo ook is dit voor hem t'geval en zo staan er de komende twee weken reeds drie afspraken genoteerd op de kalender. Maar wat nodig is is nodig en tandpijn kan hij in zijn situatie wel écht missen als kiespijn .
Ik merkte direct bij t'buitenkomen dat dit tandartsbezoekje hem deugd gedaan had. De ontzettend lieve tandartse heeft hem echt met zachtheid behandeld en kwam zeer medelevend over.
Dus .....tevreden !
Ondertussen zijn we alweer een weekje verder in de chemo-kuur en zijn vermoeidheid is deze keer ontzettend erg !
De woorden 'ik voel me écht leeg' worden hier dagdagelijks herhaald. k'Vind dit zo vreselijk erg voor hem en t'doet me enorm pijn als ik hem zo zie 'afzien'. Afzien in de zin van zo te moeten lijden, gewoon door oververmoeidheid door de nawerking van de vele en lange chemo kuren die hij al heeft moeten ondergaan. Onmenselijk eigenlijk maja.....wat doe je er aan??? niets !
Normaal vanaf morgen - donderdag - merk ik al vrij snel dat hij uit de vermoeidheidsperiode kruipt ; zeer langzaam maar toch.....vanaf morgen gaat het alweer traag bergopwaarts zodanig dat, als hij boven op de berg staat...de volgende kuur alweer voor de deur staat.... pffffff wreed toch hé !
Gelukkig lijdt z'n nachtrust niet onder al dit leed en slaapt hij soms heel t'klokje rond.
Tot zover de laatste nieuwtjes hieromtrent.
Vandaag ben ik ook de griepspuiten in huis gaan halen ; nu rest me nog een afspraak te maken met de huisdokter om langs te komen op een moment dat al diegene die moeten ingespoten worden, hier aanwezig zijn ..... geen makkelijke klus Maar nog veel langer kan ik hier toch niet mee wachten, al zegt zoetie zelf om toch effe t'oordeel van de oncologe af te wachten volgende week woensdag omdat we niet goed weten of die spuit, tijdens-na- of voor de chemokuur moet/mag gegeven worden.
Dat was het alweer voor vandaag.
Groetjes

Alweer een druk bezette maar leuke dagje achter de rug.
Vanmorgend zeer vroeg opgestaan want ik ging met onze dochter & mijn broer mee shoppen. Broer had nieuwe bril nodig en ook vrouwelijk advies
Véél te vroeg waren we in het shoppingcentra maar dat hadden we bewust gedaan om onze shopp-trip te starten met een goed ontbijt en wat ik niet wist was dat broer zou trakteren - mercie broer
Alles goed gepland in de shopping en broer zéér tevreden met hulp bij keuze nieuwe bril. Nu nog ongeveer 2 weken geduld ...
Vrij goed waren we iets over de middag terug thuis alwaar ik snel effe bordje soep heb gegeten en me wat verfrist, want tegen 14u kwam dan men schoolvriendin, zoals afgesproken, om samen naar de oudleerlingendag in onze school te gaan. Iets wat zéér zéér lang gelden was.....iets waar we niet wisten wat ons stond te verwachten....en uiteindelijk iets dat dik is tegengeslagen. Meer ga ik hier niet over uitwijden maar ik ben wel van plan om een mailtje naar 'onze' school te sturen met onze negatieve ervaring. Spijtig, maja....gelukkig was de taart lekker (hé M ;-) )!!!?
Thuisgekomen maakte onze dochter m'n avondje alweer terug goed door een lekkere maaltijd zo goed als klaar te hebben : bos champignons met pasta in pesto-truffelsaus met gegrilde tonijn ! mmmmnjammiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiie super geslaagd en super lekker ! Zéker voor herhaling vatbaar!
Ook voor een lekker dessert had ze gezorgd : formidabel lekker ijs van Jules Destrooper ! hoe moet een mens daar nu 'neen' tegen zeggen ??
Zoetie heeft een mooie rustige dag achter de rug. Vooral rustig want thuis was er niemand en daar geniet hij ook wel van. Gewoon wat tokkelen op z'n nieuwe tablet, wat tv kijken en de weekendkrant lezen. Buiten dat hij moe is gaat het wel zegde hij me daarstraks, dus....da's goed hé!
Als ik zo langere tijd overdag van huis ben, dan sms of bel ik hem regelmatig hoor om toch wat op de hoogte te blijven en dat stelt me dan ook steeds gerust hem eens gehoord te hebben.
Morgen hoop ik eens een 'rust-dagje' te beleven......k'zal het hier morgenavond komen schrijven of me dit eindelijk eens gelukt is
Fijne zaterdagavond en zondag !
 

Vrijdagavond.... en zo zit deze drie daagse chemo kuur v m'n ventje er ook alweer terug op.
Alles is prima verlopen ; zowel gisterenamiddag als vandaag.
Gister ben ik met hem mee gegaan ; raar maar waar duurt die donderdagnamiddag altijd langer dan de bijna ganse dag s' woensdags. Hoe dat komt weten we niet, is gewoon gevoel dat we hebben
En gister kwam er dan nog bij dat we niet naar ons wel overbekende kamertje 14 konden omdat alles overbezet was ; neen we 'vlogen' naar kamer 2 en die kamer kennen we ook! Helemaal niet zo gezellig omdat de vensters er niet open kunnen en je haast niet naar buiten kan zien, plus dat het er altijd zo warm is.
Zoetie had het er ook moeilijk mee ; ik zag dat direct aan z'n manier van doen ; Al na een kwartiertje kreeg ik de IPad en ging hij een dutje doen (kwestie van de tijd wat sneller te laten verlopen zegde hij) . Ondertussen was de kamer 'leeg gelopen' (daar staan drie zetels) en door t'feit dat ik de laatste tijd zo sukkel met m'n rugske heb ik me dan ook maar eens laten verleiden om in zo'n fantastisch goeie zetel te zetten. Wow ! met de afstandsbediening....voetjes omhoog en rugske naar beneden ....zaaaaaaaaaaaalig. En zo heb ik, tijdens dat zoetie dutje deed, rustig bezig gehouden op zijn nieuw speelgoedje - de nieuwe tablet die hij van mij & de kids gekregen heeft.
Leuk om zo'n nieuw snufje technologie alweer dieper te leren kennen
Vandaag was ik 'vrij van dienst' ; onze zoon had dagje verlof (reeds lang op voorhand gepland om eigenlijk te gaan vissen) maar dat is niet doorgegaan dus die heeft eerst in de voormiddag mij komen helpen om een pompoen van maar liefst 20kg, gekuist en wel in de diepvries te krijgen. Was een heuse job maar ik verheug me om nu allerlei lekkers te gaan klaarmaken met dat mooie oranje pompoenenvlees
Daar ik/wij normaal vanavond naar een trouwfeest moesten, en ik uiteraard alweer maar alleen had moeten gaan (door de chemo gaat zoetie nu zéker niet het massa-publiek opzoeken), kwam het nu goed uit dat onze zoon met papa naar t' ziekenhuis kon gaan. Zo kreeg ik de mogelijkheid om toch naar het kersverse bruidspaar te gaan kijken en de plechtigheid in t' gemeentehuis live mee te volgen.
Zo'n plechtigheid brengt toch altijd een vleugje ontroering met zich mee amai ! pffff
De bruidegom is een héle goeie kameraad van mijn zoetie - wel enkele jaren jonger maar toch - héél véél leuke herinneringen hebben die twee en toen de bruidegom me daar alleen zag afkomen om het jonge koppel te feliciteren, wist hij direct hoe het kwam dat ik daar alleen stond en kreeg hij het even heel erg moeilijk.
Met de lieve boodschap van hem dat ik m'n zoetie van hem een hele dikke zoen moest geven en nadat ik toch enkele foto's heb getrokken om thuis te tonen van het mooie kersverse bruidspaar, hebben we dan afscheid genomen en ben ik nog eventjes met een 'vriendin' die daar ook stond te kijken en die vanavond wél naar het avondfeest ging, een lekkere cappuccino gaan drinken. t' Was buiten op terras écht zalig om te zitten - zo eventjes weg van het altijd maar bezig zijn .
Terug thuisgekomen waren zoon & papa ook net terug thuis van t' ziekenhuis en was onze zoon, die beloofd had om eens lekker te koken voor ons, reeds druk aan de voorbereidingen bezig. Op het menu stond : verse zelf gegrilde kabeljauwfilets met pastinaak-aardappel-puree en gestoomde worteltjes, overgoten door een mosterd-room-sausje. mmmmmnjammmiiiiie écht geslaagd !!
Van zulke dingen kunnen we écht genieten !
En morgen is ook druk bezet : morgenvroeg moet ik al vrij vroeg met dochter op stap om toch op tijd terug thuis te geraken alwaar ik met schoolvriendin heb afgesproken om, na héél véél jaren, toch nog eens een poging te ondernemen en samen naar de oudleerlingendag van onze school te gaan. k'Ben benieuwd wat ons daar te wachten gaat staan - taart en koffie, dat is voorzien en daar kijken we naar uit, maar voor de rest hoop ik toch nog enkele 'oude' schoolvriendinnen te ontmoeten.....we zien wel.
En alsof we op culinair gebied nog niet voldoende in de watten worden gelegd de laatste dagen, door onze kinderen, is het dus morgenavond de keuze van ons dochter om iets lekkers klaar te maken. Wat....is nog een verrassing voor ons maar t'komt goed uit voor mij, dan hoef ik toch niet extra vroeger naar huis te komen om aan het eten te beginnen - wat leuk !
Voila......en zo gaan we alweer mooie momenten tegemoet. Momenten waar ik écht van geniet ; momenten in gezelschap van lieve mensen die écht om ons geven en meer hoeft dat niet te zijn!
Slaapwel en fijn weekend toegewenst aan al mijn lezertjes en lieve duimertjes !

Wat waren die uren toch alweer spannend vanmorgend !!!! En pas tegen elf uur kreeg ik een verlossend telefoontje met eigenlijk vrij 'positief' nieuws :
Uit de scan bleek dat de toestand zelfs geminimaliseerd was, wat wil zeggen dat 'het gezwel' alweer terug was afgenomen, wat onze oncologe zeer goed vond natuurlijk!
Dus eigenlijk moeten we zeer blij zijn, en dat zijn we ook, samen met haar, maar er is een maar(tje):
als ontsteking door chemo zich terugtrekt (wat de bedoeling is van chemo) waarom gaat dan de tumormarker omhoog (van 9 naar 19).
Oncologe zegt : scan's liegen nooit ; tumormarker kan wel al eens onjuist zijn...
Dus : wat staat er nu te gebeuren : op dit moment eigenlijk niets.
Ze gaat gewoon nog een maand verder met deze behandeling en.....dan wordt er terug een controle tumormarker gedaan (dat zal dan ongeveer midden november zijn) en als die marker dan t'zelfde is gebleven en/of gezakt en/of zachtjes gestegen, dan gaat ze met deze behandeling verder doen en anders gaat ze terug met taxotère beginnen, dat is wat zoetie de allereerste keer heeft gekregen. Hij zelf vindt dat helemaal niet erg want met die allereerste behandeling voelde hij zich eigenlijk nog het best van al zegt hij, dus.....panikeren doen we nu 'nog' niet.
De komende vijf weken zijn we alweer terug wat 'gerust' ; dan zal het weer effe spannend zijn met controle marker en die gaat uitwijzen wat er dan staat te gebeuren.
Maar al bij al zijn we dus héél tevreden want we beseffen zeer goed dat het wel eens helemaal anders had kunnen zijn. Maar daar denken we nu niet meer aan ! Het is, naar omstandigheden, goed nieuws ! punt uit !
Dus al bij al kon onze dag niet meer stuk en dat merkte ik ook direct bij zoetie - écht zalig hoe  hij dan alles ondergaat en hoe zijn humor in 1ste versnelling staat - zalig !
Dus bij deze : dank 2000x aan alle hardwerkende duimpjes !!!! (ik ga ze nog vaak nodig hebben vrees ik)
Nu ga ik slapen want t'is een vrij vermoeiende dag geweest en morgen loopt de wekker ook alweer om zeven uur af want dochter heeft me gevraagd om met haar naar de vakbond te gaan om iets te regelen en om daar geen halve dag te moeten doorbrengen sta je daar best een half uur voor de deur voor openingstijd !
Na de middag ga ik dan alweer met zoetie naar t'dagziekenhuis voor dagje 2 v d 3daagse kuur v deze week.
Slaapwel

Donderdag was de laatste dag dat ik heb bij geschreven hier, dus weeral t'een en t'ander te vertellen....
Zoals gepland ben ik zaterdagmorgend zeer vroeg naar Aldi gereden om zoetie's beloofde tablet te gaan halen, die daar in promotie stond.
Voor zulke promoties moet je vroeg genoeg zijn of je 'fluit' ernaast en om dat te vermijden stond ik daar al om 8 uur aan de ingang, en neen.....ik was niet alleen ! Die tablet had succes !
En zoetie dus heel tevré en is er nu alle dagen mee bezig om hem zo goed mogelijk onder de knie te krijgen.
Gistermorgend had ik me opgegeven als hulp voor het organiseren van een brunch en ook dat is allemaal positief verlopen ; t'was wel vrij vermoeiend, zeker voor men rugske waarmee ik al lange tijd klachten heb, klachten die maar niet verbeteren maar som écht erger worden...
Als het zo blijft zal ik toch nog eens naar de kinesist moeten gaan vrees ik.
Vandaag heb ik alweer iets gedaan wat men rugske helemaal niet ten goede komt : samen met onze zoon de hout-voorraad aangevuld ; dwz : hout klieven en wegvoeren naar houtmijt alwaar het moest gestapeld worden en nadien alles opkuisen !
En vanavond had ik dan een etentje hier thuis want onze dochter was jarig !
Al bij al dus allemaal zeer vermoeiend maar zéér geslaagd en dat is wat telt !
De scampi's in curry saus met frans brood waren zeer lekker en t'dessert : chocoladepudding was ook zeer geliefd !
En zo zijn we morgen alweer dinsdag (vandaag eigenlijk want t'is alweer veel te laat op hier nog te zitten tokkelen). Wat staat er op t'programma : héél misschien een dagje voedingssalon op vraag van onze dochter, maar.......dat zal écht van men rugske afhangen !
En dan komt DE spannendste dag v d week eraan !!!! Ik durf er nog niet aan te denken pffff ; m'n maag doet raar als ik er wél aan denk ! Ik heb zeer veel dikke duimpjes nodig voor woensdag want dan krijgen we de uitslag van de scan die vorige week genomen is.
Ik haat ze écht die dagen !! Ik ga het nooit nie leren !!!
Zoetie is wel héél erg moe pffff ; t'zijn écht vermoeiende dagen voor hem en dit waarschijnlijk allemaal door die kl* chemo ! En uiteraard zit hij met z'n gedachten ook bij woensdag.
Gelukkig heb ik gezien vandaag dat hij toch ook wat genoten heeft van het kleine verjaardagsetentje dat ik georganiseerd had voor onze dochter (scampis in curry met look en frans brood) overheerlijk! Met als aperitiefje een Italiaanse cava en als dessert chocoladepudding op vlaamse wijze - Zoetie heeft goed gegeten .... I watch...
Ik ga nu ook slapen want mijn rugske kan niet meer.
Laat ons hopen dat ik hier woensdagavond vrij gunstig nieuws kan schrijven ! aub aub aub !!!
Slaapwel....

k'Ben één en al zenuwen....
k'Ga geen oog dicht doen vannacht of héél onrustig slapen en vaak wakker worden....
Ik Haat Dit !
Wachten....denken...Angst... het is zo onmenselijk !!!
echt....Ik Haat Dit Zooooo !
Met onze kinderen durf ik er niet te veel over praten, want ook zij hebben het er alweer moeilijk mee ; ik merk dat....ik zie dat aan kleine dingen.
Met zoetie praat ik er ook niet over. Hoogstens : 'welk uur moet je er morgenvroeg zijn' en 'hopelijk laat ze (onze oncologe) niet AL te lang op haar wachten' .... verder wordt er met geen woord over gepraat en merken we dat iedereen zoiets heeft van 'we zien wel....' ; maar IKzelf heb het daar moeilijk mee met 'we zien wel', ik wil het NU weten, ik wou het al vorige week weten ! Maar ik moet 'braaf' zijn en me erbij neer leggen dat ik niet de énige ben die dit moet ondergaan (alsof ik dat niet weet!) maar dat zijn geen 'troostende' woorden nu, neen !
Enfin.....wat nut heeft het me hier zo druk te maken ???? nieks nut !
Ik vraag één ding : duimpjes aub !!!! héle hardwerkende duimpjes !!!???? please!bitte!aub???!!!
Tot morgen.

Zaterdagavond.
Ondertussen is de 'rust' hier wat weergekeerd ; daarmee bedoel ik dat al het 'minder goede nieuws' door iedereen is gerelativeerd en ieder op zich heeft het een plaatske gegeven in zijn/haar omgang met gans deze kl**situatie.
Ook ikzelf.....niet makkelijk maar we moeten verder. Klinkt misschien makkelijk maar geloof me......tranen,wanhoop,angst,boosheid......dit zijn maar woorden maar achter ieder woord schuilt héél wat emotie !!
Het is omdat m'n zoetie zelf zo ontzettend moedig is en blijft dat ik het zo heb kunnen plaatsen, maar tot de 16de van deze maand (uitslag pet-scan) zal ik niet gerust slapen....
Ondertussen zit deze 3daagse chemo kuur er ook alweer op en kunnen we ons alweer voorbereiden (al is dat onmogelijk) op de herhaaldelijk terugkomende nevenwerkingen. Vandaag was hij al zeer moe ; na de middag heeft hij, naar eigen zeggen, zeer goed geslapen, zodanig dat hij zelfs nu nog tv zit te kijken (spannende 'Bond-film' )
Ook eten doet hij volgens mijn nauwlettend oog, vrij goed ! Ook al zegt hij dat zijn smaak er zeker niet op vooruitgaat ....
Zijn moed haalt hij, mijn inziens, ook uit de goede gesprekken die hij de laatste twee dagen nog in  t'dagziekenhuis had met het verplegend personeel. Zij hebben dagdagelijks ervaring met stijgende en dalende tumormerkers en volgens hun zeggen is '19' helemaal niet om ons zorgen te maken ! Uiteraard is een stijging niet leuk, dat bevestigen die ook wel, maar ook dat we zeker niet moeten panikeren (waar hebben we dat nog gehoord....)
Wat mij 'gerust stelt' is dat zoetie niets meer voelt, ttz....voor hij ziek is geworden voelde hij ook niets en dat is het gevaar aan deze ziekte, maar enkele maanden geleden had hij toch pijn in z'n zijde - net daar waar de tumor zit - maar die pijn is totaal verdwenen ; mag ik daar dan niet uit afleiden dat dit een positief teken is ???? Op den duur weet ik het natuurlijk ook niet meer, maar de kleinste strohalm daar hou ik me aan vast!
Nu gewoon proberen van de komende 11 dagen het beste te maken - niet AL te veel a te denken - niet AL te veel te panikeren ......... niet simpel, maar toch het beste !
Vandaag was het voor mij een leuke namiddag want voor m'n verjaardag had onze zoon me beloofd om te gaan shoppen voor een bedrag door hem toegekend - k'voelde me de koning(in) te rijk ! Ik had opdracht gekregen om al eens wat na te denken over nuttige cadeau-tips, maar zoals ik meestal pech heb, is er nog maar één ding van m'n lijstje kunnen geschrapt worden.
Uiteraard geen probleem - er wordt een 2de dagje gepland om verder te shoppen.
Niet dat ik zo'n moeilijk iemand ben, maar dit aanbod vond ik zo uniek en leuk, dat ik het bedrag dat me wordt toegestaan niet zomaar wil 'opbrassen' neen ! Ik wil iets unieks daarvoor kopen zodat ik nadien met grote fierheid kan zeggen  : 'dit heb ik v mijn zoon & zijn vriendin gekregen!'
Morgen, zondag...... k'heb nog een verjaardag goed te maken van m'n vriendin ; iets wat er door de drukte v d voorbije dagen niet is kunnen gebeuren. Vermoedelijk ga ik dat morgen goed maken - hangt beetje van zoetie z'n toestand af, maar k'denk wel dat het gaat lukken.
Vandaag had ik weer vrij veel last van m'n rug - de laaste dagen verbijt ik soms de pijn, maja......t'is nu écht niet de moment voor mij om rust voorgeschreven te krijgen hoor !
Ik probeer al een beetje aan m'n houding te werken, dus dat is toch al een begin hé ;-)
k'Ben benieuwd naar de verhalen van m'n schoolvriendin ; die heeft al enkele dagen ervaring met de rugkliniek - wie weet moet ik daar ook maar eens naartoe gaan ??? We zien wel....

Nu ga ik ff mee van 'Bon' genieten
Fijne zaterdagavond iedereen en tot de volgende !