Berichten van 21 oktober 2013 tot 27 oktober 2013

Zaterdagavond.....weekend ..... rust....
Na de voorbije alweer vrij druk bezette dagen, ben ik blij dat ik nu rustig in m'n zeteltje kan zitten.
Zoetie kijkt een film - vrij geschiedkundig 'Nove Zembla' en ik hou me   'rustig'  bezig met.... voor hem koffietje maken, puddingske warmen, wasje in- en uit wasmachine, in- en uit droogkast of ophangen a de wasdraad, dus op en neerlopen van zeteltje naar keuken en van keuken naar wasplaats .... dus vandaar 'rustig' tussen aanhalingstekentjes . Naja.....hetzijzo zekers ?
Soms vraag ik mezelf af 'hoe hou je t'vol' al ben ik er dan langs de andere kant alweer trots op, behalve als ik écht veel rugpijn heb, dan denk ik soms 'stoppit!' 'ga nu zitten en roep het uit dat je pijn hebt!' maar....langs de andere kant....zolang ik kan, zolang ik regelmatig kan gaan zitten, tja..... wie gaat het anders allemaal doen ??? Zo denk ik dan en tja.... dan 'boeren' we maar verder hé.
Maar ik geniet er van als ik zie hoe goed zoetie zich gister en vandaag voelt, en daar hou ik me aan vast en dat maakt me dan sterker in moeilijkere momenten.
Vanmorgend moest ik, samen met m'n schoondochter, zoals afgesproken met onze 'chief', in de kiosk v Antwerpen-stad gaan staan. Dit van 10uur tot 14.15uur. Weeral een leuke ervaring rijker en nu kijken we beiden uit naar het in de toekomst gewoon met ons tweetjes te mogen doen want vandaag hadden we, omdat het de 1ste keer was, uiteraard wat begeleiding nodig. Maar.....leergierig dat we zijn én vrij snel alles onder de knie hebben, vinden wij 2 dat we er na éne keer écht wel klaar voor zijn! De vraag is gesteld a onze coach en nu is het afwachten op antwoord......
Zoetie is ook trots op ons en onze zoon uiteraard ook op z'n vriendin en van hen krijgen we alle steun die we nodig hebben.
Tot zover de belangrijkste punten van vandaag.
Wat brengt morgen : ....rust misschien?? Op den duur durf ik het zelfs niet meer te hopen . Eén ding weet ik wél zeker en dat is dat er een strijk zal liggen......alweer niet zo goed voor men rugske dus misschien toch overwegen om de strijkstoel uit het hoekje te halen
We zien wel...
Fijne zaterdagavond iedereen en voor morgen een RuStIgE zondag!

Door t'vele werk, t'pijne rugske, de oververmoeidheid etc etc is m'n belofte van zaterdagavond om hier zondagavond reeds te komen bij schrijven, volledig de lucht in gegaan......waarvoor mijn oprechte excuses.
Altijd wel goeie bedoelingen, maar ze waarmaken is niet altijd even makkelijk.
Genoeg excuses gezocht.......hier ben ik dan !
Als ik even m'n verstand(je) probeer terug te laten blikken op de voorbije dagen, kan ik me herinneren dat ik de zondagnamiddag leuk bezoek heb ontvangen van m'n nichtje met haar man - héél gezellig bijpraten.
Maandag overdag was het was- droog- en strijk dag en s'avonds vergadering.
Gister morgend heb ik, samen met onze dochter, een garage opgeruimd en gereorganiseerd, dwz : grote opruiming met t'wegbrengen van t'overtollige naar Kringloop & ecopark - een hele klus met ons twee maar......zo zie je maar dat ook wij vrouw(tjes) wat kunnen verzetten.
Na de middag hebben we ons zelf beloond met een wandelingetje met onze viervoeter gevolgd door een heerlijk lang terrasje in het zalige najaarszonnetje. En toen daar m'n vriendin nog kwam bij zitten was de ganse namiddag geslaagd !
Gisteravond heb ik dan tot vrij laat visite gehad zodat m'n bedje weeral als geroepen klaar stond in de late uurtjes.
En zo zijn we aan vandaag aangekomen : vanmorgend héél veel thuiswerk gedaan - deze namiddag met zoetie naar de tandarts (ocharme) en vanavond was het WW-avondje (voor diegene die me kennen, weten wel waarover dit gaat .... ;-) succes hé M!  
Maar t'allerbelangrijkste : mijn zoetie ! Zoals ik dus al schreef ben ik met hem na de middag naar de tandarts geweest. Hij sukkelt al enkele dagen met tandpijn en een afspraak hoefde voor hem niet maar gister heb ik daar dan écht wel korte metten mee gemaakt en gebeld en.....hij had geluk want deze namiddag was er een afspraakje weg gevallen, anders had hij nog drie weken moeten wachten.
Meestal als je zo met tandartsbezoeken start.....is dat ineens voor enkele weken en zo ook is dit voor hem t'geval en zo staan er de komende twee weken reeds drie afspraken genoteerd op de kalender. Maar wat nodig is is nodig en tandpijn kan hij in zijn situatie wel écht missen als kiespijn .
Ik merkte direct bij t'buitenkomen dat dit tandartsbezoekje hem deugd gedaan had. De ontzettend lieve tandartse heeft hem echt met zachtheid behandeld en kwam zeer medelevend over.
Dus .....tevreden !
Ondertussen zijn we alweer een weekje verder in de chemo-kuur en zijn vermoeidheid is deze keer ontzettend erg !
De woorden 'ik voel me écht leeg' worden hier dagdagelijks herhaald. k'Vind dit zo vreselijk erg voor hem en t'doet me enorm pijn als ik hem zo zie 'afzien'. Afzien in de zin van zo te moeten lijden, gewoon door oververmoeidheid door de nawerking van de vele en lange chemo kuren die hij al heeft moeten ondergaan. Onmenselijk eigenlijk maja.....wat doe je er aan??? niets !
Normaal vanaf morgen - donderdag - merk ik al vrij snel dat hij uit de vermoeidheidsperiode kruipt ; zeer langzaam maar toch.....vanaf morgen gaat het alweer traag bergopwaarts zodanig dat, als hij boven op de berg staat...de volgende kuur alweer voor de deur staat.... pffffff wreed toch hé !
Gelukkig lijdt z'n nachtrust niet onder al dit leed en slaapt hij soms heel t'klokje rond.
Tot zover de laatste nieuwtjes hieromtrent.
Vandaag ben ik ook de griepspuiten in huis gaan halen ; nu rest me nog een afspraak te maken met de huisdokter om langs te komen op een moment dat al diegene die moeten ingespoten worden, hier aanwezig zijn ..... geen makkelijke klus Maar nog veel langer kan ik hier toch niet mee wachten, al zegt zoetie zelf om toch effe t'oordeel van de oncologe af te wachten volgende week woensdag omdat we niet goed weten of die spuit, tijdens-na- of voor de chemokuur moet/mag gegeven worden.
Dat was het alweer voor vandaag.
Groetjes