Archief

En zo zit dit verlengde weekend er ook alweer op.
Hopelijk heeft eenieder er op zijn manier toch van genoten.

Bij ons zit de zoveelste 3daagse chemokuur er ook alweer op en is m'n zoetie momenteel in z'n kei-vermoeiende-fase, wat helemaal niet leuk is, niet voor hem in de eerste plaats, maar ook niet voor mij, want ik kan alleen maar hulpeloos toekijken.
Om dat 'hulpeloos' dan toch een beetje een positief karakter te geven, probeeer ik hem langs alle kanten op te beuren en te verwennen. Soms lukt me dat, maar soms ook niet t'Is niet makkelijk.
Maar vandaag had hij, ondanks z'n zware oververmoeidheid, toch wat beter en is zelfs, totaal onverwacht voor mij, mee naar de verjaardags-koffie met taart geweest van onze schoonbroer. Normaal moesten we (of ik alleen) daar vanavond naartoe, maar toen hij vanmorgend aanstalte maakte om toch mee te gaan indien het vroeger in de namiddag mocht, heb ik direct contact genomen met m'n schoonzus en uiteraard had ze daar alle begrip voor en waren we op de middag al welkom.
Waarom we s'avonds liever niet gingen, is ten eerste omdat dan zoetie zéker niet zou meegegaan zijn omdat er dan de ganse familie, kinderen én kleinkinderen aanwezig zouden zijn, want een beetje te gevaarlijk zou zijn voor hem én uiteraard ten tweede omdat hij s'avonds t'liefst in de zetel zit.
Schoonzus had gezorgd voor lekkere patékes en zoetie heeft er zelfs maar liefst twee naar binnen gespeeld ! Ikke dus heel blij want alle negatieve calorieën voor ons zijn positieve calorieën voor hem.
Voor zoetie dus een leuke dag !
Voor mij ook natuurlijk want ik was héél erg blij vanmorgend te horen dat hij toch mee naar z'n zus zou gaan. Maar voor mij was het sinds gister iets minder goed..... tja.... gisteravond kreeg ik plots hevige pijn in m'n rechter elleboog - écht een stekende pijn die ik zo met één vingertopje kan aanwijzen, dus geen twijfel mogelijk voor mij : een tenniselleboog! pfffff DIT kan ik écht wel missen nu !
Gisteravond laat toen onze zoon nog hier langs kwam na hun etentje zag hij direct dat er iets niet klopte en kreeg ik direct een IboBrufen voorgeschoteld met glaasje water en een yoghourtje lief hé én een Dafalgan Forte om naast men bed te zetten, moest het vannacht nodig zijn én alsof dat nog niet genoeg was kreeg ik nog een ganse resem goeie raad mee, zo van 'mama en morgen doe je nu eens niets! mama je moet rusten ! mama denk er nu toch eens aan dat je ook wat ouder wordt ! (dit laatste vond ik niet zo leuk ) enfin.....de regels waren hier ff omgekeerd : ik moest naar de raad van m'n zoon luisteren k'Heb wel één ding gezegd : 'en wie gaat er de strijk van jullie was doen??' Over de rest heb ik maar wijselijk gezwegen
De nacht heeft voor mij wel een beetje rust gebracht, ook voor m'n arm want vanmorgend was het ietsiepietsie beter maar......die strijk lag te wachten dus vrij snel nadien zat ik hier aan de tafel met een ingepakte ijs-arm (want k'had gelezen dat géén warmte helpt voor tenniselleboog maar wel koeling). Ik voel dat dit niet zo vlug voorbij gaat zijn en ben wel beetje bang dat m'n taken dan in t'gevaar gaan komen. Dat mag niet gebeuren !
Deze week moet de huisdokter langskomen voor de griepspuiten te geven aan éénieder van ons en als m'n arm dan nog niet beter is ga ik er met haar eens over praten en zal ik misschien wél de nodige kinésist-verzorgingen moeten toepassen. We zien wel....
Morgen wordt voor mij een overvolle dagje pfff en die begint al met iets niet prettig : 08.30 afspraak voor tweejaarlijkse mammografie - ik haat het !!!
Nadien wordt het leuker en ben ik met onze dochter afgesproken om naar de Antwerpse Boekenbeurs te gaan ; een cadeautje van haar omdat we dit al twee jaar na elkaar doen en het altijd wel erg leuk is. Voor t'slenteren ben ik wel een beetje bang want dat is dan weer niet zo best voor m'n rugske.
s'Avonds staat er dan alweer een vergadering in Nieuwkerken te wachten maar gelukkig heb ik daar morgen een chauffeur voor, dus ook dan kan ik toch effe rusten
Vanaf dinsdag wordt het dan hopelijk wat rustiger....
Tot zover de laatste nieuwtjes hier.
Slaapwel

Tweede chemo kuur dag zit er ook alweer op en dankzij onze favoriete verpleegster is het allemaal alweer toppie verlopen.
Wel raar dat die donderdagnamiddag altijd véél langer toont dan de woensdag, ondanks dat het dan van s'morgens is dat we daar zijn. Zal tussen onze twee oren zitten denk ik
Zoetie heeft wat gerust in de dagkliniek terwijl ik een beetje bijgelezen ben geraakt.
Ik neem gewoonlijk wat lectuur mee waartoe ik thuis nooit de tijd heb en dat maakt de tijdverdrijf voor mij ook aangenamer.
Uiteraard gaat ook de nieuwe Tablet van zoetie altijd mee.
Morgen is het een feestdag maar desondanks moeten we om 14 uur terug op appèl zijn in t'ziekenhuis voor de laatste baxter van deze sessie ; gelukkig duurt dit maar een dik half uurtje en vandaag kregen we te horen dat het morgen vrij rustig zal zijn daar.
Vanmorgend ben ik met zoetie naar t'kerkhof geweest met mooie bloemen voor zijn ouders. Toen we de ingang van t'kerkhof opwandelde vond ik het toch maar raar dat ik dit jaar maar één pot bloemen bij me had. Voorgaande jaren had ik het graf van mijn mama nog (is ook al heel lang geleden) en tot vorig jaar ook nog t'graf van mijn papa. Maar dit jaar werd op dit graf vermeld dat die graven gingen verdwijnen (tja...mijn papa is overleden in 1992; mijn mama in 1976....) Dus ik was er vast van overtuigd dat het graf al opgeruimd zou geweest zijn, maar dat bleek uiteindelijk nog steeds niet te zijn. Tja.....dat gaf me een wrang gevoel tegenover mijn vader en toen heb ik zoetie voorgesteld om wat op een van de banken in t'zonnetje te gaan zitten, terwijl ik in sneltempo naar de ingang van het kerkhof ben gestapt om daar nog een mooie bloempot te kopen. Mijn pa heeft eigenlijk wel chance dat ik zo vergevingsgezind ben...... maar dat is een ander verhaal en over de doden niets dan goed zegt men.
Ik hoop voor de mensen die morgen in familiaal gezelschap hun dierbare overledenen in de bloemetjes gaan zetten, dat het ook zo'n mooi herfstweer is zoals vanmorgend. k'Zal er in ieder geval voor duimen.
En zo is het voor de werkende mensen nu een verlengd weekend - super ! Doet me denken aan de periode toen ik nog ging werken en enorm uitkeek naar zo'n verlengde weekendjes!
Lang....vervlogen....tijden....
Wat staat er hier op t'programma voor dit lange weekend.....
Tja....zoetie zal moeten rusten en normaal moeten we zondag naar t'verjaardagsfeestje van onze schoonbroer maar ik vrees dat ik daar wel alleen zal naartoe moeten .
Voor de rest is het afwachten wat het weekendje zal brengen ; hopelijk leuke dingen in deze donkerdere dagen.
In ieder geval aan m'n lezertjes : een fijn verlengd weekend toegewenst !

Dit is alweer de vooravond van een zoveelste drie daagse chemokuur voor m'n zoetie ..... nieks a te doen natuurlijk en hij is er alweer klaar voor.
Om kwart voor 8 morgenvroeg moeten we alweer daar op appèl zijn en de rest wat volgen zal kennen we nu al meer dan twee jaar.
Als onze zoon (die deze week thuis is) niet verkouden is tegen morgenvroeg, gaat hij het overnemen van mij, zodat ik bepaalde zaken kan regelen die ook gedaan moeten worden en onze dochter gaat tegen de middag naar haar papa. Zolang ik maar met zekerheid weet dat hij daar niet alleen hoeft te zitten is zo een regeling voor mij ok. Ik begrijp natuurlijk ook de kinderen : als zij dan toch eens kunnen mee gaan met hun papa (wat normaal door hun werk niet gaat) dan wil ik ze dat volledig gunnen!
Ik vermoed wel dat alles zal kunnen doorgaan ; zoetie klaagt toch over niets speciaals, dus bloed zal wel ok zijn.
Na deze kuur nog éne te gaan en dan alweer tumormerker controle.......ik voel nu al dat het alweer spannende momenten gaan worden !
De bezoekjes aan de tandarts die m'n zoetie de laatste twee weken moet ondergaan, verlopen vlotjes ; nog twee keer te gaan en dan zou alles terug oke zijn. Gelukkig zijn er toch nog dingen waar iets kan aan gedaan worden !
Verder niets speciaals te melden eigenlijk, dus....slaapwel

Zaterdagavond.....weekend ..... rust....
Na de voorbije alweer vrij druk bezette dagen, ben ik blij dat ik nu rustig in m'n zeteltje kan zitten.
Zoetie kijkt een film - vrij geschiedkundig 'Nove Zembla' en ik hou me   'rustig'  bezig met.... voor hem koffietje maken, puddingske warmen, wasje in- en uit wasmachine, in- en uit droogkast of ophangen a de wasdraad, dus op en neerlopen van zeteltje naar keuken en van keuken naar wasplaats .... dus vandaar 'rustig' tussen aanhalingstekentjes . Naja.....hetzijzo zekers ?
Soms vraag ik mezelf af 'hoe hou je t'vol' al ben ik er dan langs de andere kant alweer trots op, behalve als ik écht veel rugpijn heb, dan denk ik soms 'stoppit!' 'ga nu zitten en roep het uit dat je pijn hebt!' maar....langs de andere kant....zolang ik kan, zolang ik regelmatig kan gaan zitten, tja..... wie gaat het anders allemaal doen ??? Zo denk ik dan en tja.... dan 'boeren' we maar verder hé.
Maar ik geniet er van als ik zie hoe goed zoetie zich gister en vandaag voelt, en daar hou ik me aan vast en dat maakt me dan sterker in moeilijkere momenten.
Vanmorgend moest ik, samen met m'n schoondochter, zoals afgesproken met onze 'chief', in de kiosk v Antwerpen-stad gaan staan. Dit van 10uur tot 14.15uur. Weeral een leuke ervaring rijker en nu kijken we beiden uit naar het in de toekomst gewoon met ons tweetjes te mogen doen want vandaag hadden we, omdat het de 1ste keer was, uiteraard wat begeleiding nodig. Maar.....leergierig dat we zijn én vrij snel alles onder de knie hebben, vinden wij 2 dat we er na éne keer écht wel klaar voor zijn! De vraag is gesteld a onze coach en nu is het afwachten op antwoord......
Zoetie is ook trots op ons en onze zoon uiteraard ook op z'n vriendin en van hen krijgen we alle steun die we nodig hebben.
Tot zover de belangrijkste punten van vandaag.
Wat brengt morgen : ....rust misschien?? Op den duur durf ik het zelfs niet meer te hopen . Eén ding weet ik wél zeker en dat is dat er een strijk zal liggen......alweer niet zo goed voor men rugske dus misschien toch overwegen om de strijkstoel uit het hoekje te halen
We zien wel...
Fijne zaterdagavond iedereen en voor morgen een RuStIgE zondag!

Door t'vele werk, t'pijne rugske, de oververmoeidheid etc etc is m'n belofte van zaterdagavond om hier zondagavond reeds te komen bij schrijven, volledig de lucht in gegaan......waarvoor mijn oprechte excuses.
Altijd wel goeie bedoelingen, maar ze waarmaken is niet altijd even makkelijk.
Genoeg excuses gezocht.......hier ben ik dan !
Als ik even m'n verstand(je) probeer terug te laten blikken op de voorbije dagen, kan ik me herinneren dat ik de zondagnamiddag leuk bezoek heb ontvangen van m'n nichtje met haar man - héél gezellig bijpraten.
Maandag overdag was het was- droog- en strijk dag en s'avonds vergadering.
Gister morgend heb ik, samen met onze dochter, een garage opgeruimd en gereorganiseerd, dwz : grote opruiming met t'wegbrengen van t'overtollige naar Kringloop & ecopark - een hele klus met ons twee maar......zo zie je maar dat ook wij vrouw(tjes) wat kunnen verzetten.
Na de middag hebben we ons zelf beloond met een wandelingetje met onze viervoeter gevolgd door een heerlijk lang terrasje in het zalige najaarszonnetje. En toen daar m'n vriendin nog kwam bij zitten was de ganse namiddag geslaagd !
Gisteravond heb ik dan tot vrij laat visite gehad zodat m'n bedje weeral als geroepen klaar stond in de late uurtjes.
En zo zijn we aan vandaag aangekomen : vanmorgend héél veel thuiswerk gedaan - deze namiddag met zoetie naar de tandarts (ocharme) en vanavond was het WW-avondje (voor diegene die me kennen, weten wel waarover dit gaat .... ;-) succes hé M!  
Maar t'allerbelangrijkste : mijn zoetie ! Zoals ik dus al schreef ben ik met hem na de middag naar de tandarts geweest. Hij sukkelt al enkele dagen met tandpijn en een afspraak hoefde voor hem niet maar gister heb ik daar dan écht wel korte metten mee gemaakt en gebeld en.....hij had geluk want deze namiddag was er een afspraakje weg gevallen, anders had hij nog drie weken moeten wachten.
Meestal als je zo met tandartsbezoeken start.....is dat ineens voor enkele weken en zo ook is dit voor hem t'geval en zo staan er de komende twee weken reeds drie afspraken genoteerd op de kalender. Maar wat nodig is is nodig en tandpijn kan hij in zijn situatie wel écht missen als kiespijn .
Ik merkte direct bij t'buitenkomen dat dit tandartsbezoekje hem deugd gedaan had. De ontzettend lieve tandartse heeft hem echt met zachtheid behandeld en kwam zeer medelevend over.
Dus .....tevreden !
Ondertussen zijn we alweer een weekje verder in de chemo-kuur en zijn vermoeidheid is deze keer ontzettend erg !
De woorden 'ik voel me écht leeg' worden hier dagdagelijks herhaald. k'Vind dit zo vreselijk erg voor hem en t'doet me enorm pijn als ik hem zo zie 'afzien'. Afzien in de zin van zo te moeten lijden, gewoon door oververmoeidheid door de nawerking van de vele en lange chemo kuren die hij al heeft moeten ondergaan. Onmenselijk eigenlijk maja.....wat doe je er aan??? niets !
Normaal vanaf morgen - donderdag - merk ik al vrij snel dat hij uit de vermoeidheidsperiode kruipt ; zeer langzaam maar toch.....vanaf morgen gaat het alweer traag bergopwaarts zodanig dat, als hij boven op de berg staat...de volgende kuur alweer voor de deur staat.... pffffff wreed toch hé !
Gelukkig lijdt z'n nachtrust niet onder al dit leed en slaapt hij soms heel t'klokje rond.
Tot zover de laatste nieuwtjes hieromtrent.
Vandaag ben ik ook de griepspuiten in huis gaan halen ; nu rest me nog een afspraak te maken met de huisdokter om langs te komen op een moment dat al diegene die moeten ingespoten worden, hier aanwezig zijn ..... geen makkelijke klus Maar nog veel langer kan ik hier toch niet mee wachten, al zegt zoetie zelf om toch effe t'oordeel van de oncologe af te wachten volgende week woensdag omdat we niet goed weten of die spuit, tijdens-na- of voor de chemokuur moet/mag gegeven worden.
Dat was het alweer voor vandaag.
Groetjes

Alweer een druk bezette maar leuke dagje achter de rug.
Vanmorgend zeer vroeg opgestaan want ik ging met onze dochter & mijn broer mee shoppen. Broer had nieuwe bril nodig en ook vrouwelijk advies
Véél te vroeg waren we in het shoppingcentra maar dat hadden we bewust gedaan om onze shopp-trip te starten met een goed ontbijt en wat ik niet wist was dat broer zou trakteren - mercie broer
Alles goed gepland in de shopping en broer zéér tevreden met hulp bij keuze nieuwe bril. Nu nog ongeveer 2 weken geduld ...
Vrij goed waren we iets over de middag terug thuis alwaar ik snel effe bordje soep heb gegeten en me wat verfrist, want tegen 14u kwam dan men schoolvriendin, zoals afgesproken, om samen naar de oudleerlingendag in onze school te gaan. Iets wat zéér zéér lang gelden was.....iets waar we niet wisten wat ons stond te verwachten....en uiteindelijk iets dat dik is tegengeslagen. Meer ga ik hier niet over uitwijden maar ik ben wel van plan om een mailtje naar 'onze' school te sturen met onze negatieve ervaring. Spijtig, maja....gelukkig was de taart lekker (hé M ;-) )!!!?
Thuisgekomen maakte onze dochter m'n avondje alweer terug goed door een lekkere maaltijd zo goed als klaar te hebben : bos champignons met pasta in pesto-truffelsaus met gegrilde tonijn ! mmmmnjammiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiie super geslaagd en super lekker ! Zéker voor herhaling vatbaar!
Ook voor een lekker dessert had ze gezorgd : formidabel lekker ijs van Jules Destrooper ! hoe moet een mens daar nu 'neen' tegen zeggen ??
Zoetie heeft een mooie rustige dag achter de rug. Vooral rustig want thuis was er niemand en daar geniet hij ook wel van. Gewoon wat tokkelen op z'n nieuwe tablet, wat tv kijken en de weekendkrant lezen. Buiten dat hij moe is gaat het wel zegde hij me daarstraks, dus....da's goed hé!
Als ik zo langere tijd overdag van huis ben, dan sms of bel ik hem regelmatig hoor om toch wat op de hoogte te blijven en dat stelt me dan ook steeds gerust hem eens gehoord te hebben.
Morgen hoop ik eens een 'rust-dagje' te beleven......k'zal het hier morgenavond komen schrijven of me dit eindelijk eens gelukt is
Fijne zaterdagavond en zondag !
 

Vrijdagavond.... en zo zit deze drie daagse chemo kuur v m'n ventje er ook alweer terug op.
Alles is prima verlopen ; zowel gisterenamiddag als vandaag.
Gister ben ik met hem mee gegaan ; raar maar waar duurt die donderdagnamiddag altijd langer dan de bijna ganse dag s' woensdags. Hoe dat komt weten we niet, is gewoon gevoel dat we hebben
En gister kwam er dan nog bij dat we niet naar ons wel overbekende kamertje 14 konden omdat alles overbezet was ; neen we 'vlogen' naar kamer 2 en die kamer kennen we ook! Helemaal niet zo gezellig omdat de vensters er niet open kunnen en je haast niet naar buiten kan zien, plus dat het er altijd zo warm is.
Zoetie had het er ook moeilijk mee ; ik zag dat direct aan z'n manier van doen ; Al na een kwartiertje kreeg ik de IPad en ging hij een dutje doen (kwestie van de tijd wat sneller te laten verlopen zegde hij) . Ondertussen was de kamer 'leeg gelopen' (daar staan drie zetels) en door t'feit dat ik de laatste tijd zo sukkel met m'n rugske heb ik me dan ook maar eens laten verleiden om in zo'n fantastisch goeie zetel te zetten. Wow ! met de afstandsbediening....voetjes omhoog en rugske naar beneden ....zaaaaaaaaaaaalig. En zo heb ik, tijdens dat zoetie dutje deed, rustig bezig gehouden op zijn nieuw speelgoedje - de nieuwe tablet die hij van mij & de kids gekregen heeft.
Leuk om zo'n nieuw snufje technologie alweer dieper te leren kennen
Vandaag was ik 'vrij van dienst' ; onze zoon had dagje verlof (reeds lang op voorhand gepland om eigenlijk te gaan vissen) maar dat is niet doorgegaan dus die heeft eerst in de voormiddag mij komen helpen om een pompoen van maar liefst 20kg, gekuist en wel in de diepvries te krijgen. Was een heuse job maar ik verheug me om nu allerlei lekkers te gaan klaarmaken met dat mooie oranje pompoenenvlees
Daar ik/wij normaal vanavond naar een trouwfeest moesten, en ik uiteraard alweer maar alleen had moeten gaan (door de chemo gaat zoetie nu zéker niet het massa-publiek opzoeken), kwam het nu goed uit dat onze zoon met papa naar t' ziekenhuis kon gaan. Zo kreeg ik de mogelijkheid om toch naar het kersverse bruidspaar te gaan kijken en de plechtigheid in t' gemeentehuis live mee te volgen.
Zo'n plechtigheid brengt toch altijd een vleugje ontroering met zich mee amai ! pffff
De bruidegom is een héle goeie kameraad van mijn zoetie - wel enkele jaren jonger maar toch - héél véél leuke herinneringen hebben die twee en toen de bruidegom me daar alleen zag afkomen om het jonge koppel te feliciteren, wist hij direct hoe het kwam dat ik daar alleen stond en kreeg hij het even heel erg moeilijk.
Met de lieve boodschap van hem dat ik m'n zoetie van hem een hele dikke zoen moest geven en nadat ik toch enkele foto's heb getrokken om thuis te tonen van het mooie kersverse bruidspaar, hebben we dan afscheid genomen en ben ik nog eventjes met een 'vriendin' die daar ook stond te kijken en die vanavond wél naar het avondfeest ging, een lekkere cappuccino gaan drinken. t' Was buiten op terras écht zalig om te zitten - zo eventjes weg van het altijd maar bezig zijn .
Terug thuisgekomen waren zoon & papa ook net terug thuis van t' ziekenhuis en was onze zoon, die beloofd had om eens lekker te koken voor ons, reeds druk aan de voorbereidingen bezig. Op het menu stond : verse zelf gegrilde kabeljauwfilets met pastinaak-aardappel-puree en gestoomde worteltjes, overgoten door een mosterd-room-sausje. mmmmmnjammmiiiiie écht geslaagd !!
Van zulke dingen kunnen we écht genieten !
En morgen is ook druk bezet : morgenvroeg moet ik al vrij vroeg met dochter op stap om toch op tijd terug thuis te geraken alwaar ik met schoolvriendin heb afgesproken om, na héél véél jaren, toch nog eens een poging te ondernemen en samen naar de oudleerlingendag van onze school te gaan. k'Ben benieuwd wat ons daar te wachten gaat staan - taart en koffie, dat is voorzien en daar kijken we naar uit, maar voor de rest hoop ik toch nog enkele 'oude' schoolvriendinnen te ontmoeten.....we zien wel.
En alsof we op culinair gebied nog niet voldoende in de watten worden gelegd de laatste dagen, door onze kinderen, is het dus morgenavond de keuze van ons dochter om iets lekkers klaar te maken. Wat....is nog een verrassing voor ons maar t'komt goed uit voor mij, dan hoef ik toch niet extra vroeger naar huis te komen om aan het eten te beginnen - wat leuk !
Voila......en zo gaan we alweer mooie momenten tegemoet. Momenten waar ik écht van geniet ; momenten in gezelschap van lieve mensen die écht om ons geven en meer hoeft dat niet te zijn!
Slaapwel en fijn weekend toegewenst aan al mijn lezertjes en lieve duimertjes !

Wat waren die uren toch alweer spannend vanmorgend !!!! En pas tegen elf uur kreeg ik een verlossend telefoontje met eigenlijk vrij 'positief' nieuws :
Uit de scan bleek dat de toestand zelfs geminimaliseerd was, wat wil zeggen dat 'het gezwel' alweer terug was afgenomen, wat onze oncologe zeer goed vond natuurlijk!
Dus eigenlijk moeten we zeer blij zijn, en dat zijn we ook, samen met haar, maar er is een maar(tje):
als ontsteking door chemo zich terugtrekt (wat de bedoeling is van chemo) waarom gaat dan de tumormarker omhoog (van 9 naar 19).
Oncologe zegt : scan's liegen nooit ; tumormarker kan wel al eens onjuist zijn...
Dus : wat staat er nu te gebeuren : op dit moment eigenlijk niets.
Ze gaat gewoon nog een maand verder met deze behandeling en.....dan wordt er terug een controle tumormarker gedaan (dat zal dan ongeveer midden november zijn) en als die marker dan t'zelfde is gebleven en/of gezakt en/of zachtjes gestegen, dan gaat ze met deze behandeling verder doen en anders gaat ze terug met taxotère beginnen, dat is wat zoetie de allereerste keer heeft gekregen. Hij zelf vindt dat helemaal niet erg want met die allereerste behandeling voelde hij zich eigenlijk nog het best van al zegt hij, dus.....panikeren doen we nu 'nog' niet.
De komende vijf weken zijn we alweer terug wat 'gerust' ; dan zal het weer effe spannend zijn met controle marker en die gaat uitwijzen wat er dan staat te gebeuren.
Maar al bij al zijn we dus héél tevreden want we beseffen zeer goed dat het wel eens helemaal anders had kunnen zijn. Maar daar denken we nu niet meer aan ! Het is, naar omstandigheden, goed nieuws ! punt uit !
Dus al bij al kon onze dag niet meer stuk en dat merkte ik ook direct bij zoetie - écht zalig hoe  hij dan alles ondergaat en hoe zijn humor in 1ste versnelling staat - zalig !
Dus bij deze : dank 2000x aan alle hardwerkende duimpjes !!!! (ik ga ze nog vaak nodig hebben vrees ik)
Nu ga ik slapen want t'is een vrij vermoeiende dag geweest en morgen loopt de wekker ook alweer om zeven uur af want dochter heeft me gevraagd om met haar naar de vakbond te gaan om iets te regelen en om daar geen halve dag te moeten doorbrengen sta je daar best een half uur voor de deur voor openingstijd !
Na de middag ga ik dan alweer met zoetie naar t'dagziekenhuis voor dagje 2 v d 3daagse kuur v deze week.
Slaapwel

Donderdag was de laatste dag dat ik heb bij geschreven hier, dus weeral t'een en t'ander te vertellen....
Zoals gepland ben ik zaterdagmorgend zeer vroeg naar Aldi gereden om zoetie's beloofde tablet te gaan halen, die daar in promotie stond.
Voor zulke promoties moet je vroeg genoeg zijn of je 'fluit' ernaast en om dat te vermijden stond ik daar al om 8 uur aan de ingang, en neen.....ik was niet alleen ! Die tablet had succes !
En zoetie dus heel tevré en is er nu alle dagen mee bezig om hem zo goed mogelijk onder de knie te krijgen.
Gistermorgend had ik me opgegeven als hulp voor het organiseren van een brunch en ook dat is allemaal positief verlopen ; t'was wel vrij vermoeiend, zeker voor men rugske waarmee ik al lange tijd klachten heb, klachten die maar niet verbeteren maar som écht erger worden...
Als het zo blijft zal ik toch nog eens naar de kinesist moeten gaan vrees ik.
Vandaag heb ik alweer iets gedaan wat men rugske helemaal niet ten goede komt : samen met onze zoon de hout-voorraad aangevuld ; dwz : hout klieven en wegvoeren naar houtmijt alwaar het moest gestapeld worden en nadien alles opkuisen !
En vanavond had ik dan een etentje hier thuis want onze dochter was jarig !
Al bij al dus allemaal zeer vermoeiend maar zéér geslaagd en dat is wat telt !
De scampi's in curry saus met frans brood waren zeer lekker en t'dessert : chocoladepudding was ook zeer geliefd !
En zo zijn we morgen alweer dinsdag (vandaag eigenlijk want t'is alweer veel te laat op hier nog te zitten tokkelen). Wat staat er op t'programma : héél misschien een dagje voedingssalon op vraag van onze dochter, maar.......dat zal écht van men rugske afhangen !
En dan komt DE spannendste dag v d week eraan !!!! Ik durf er nog niet aan te denken pffff ; m'n maag doet raar als ik er wél aan denk ! Ik heb zeer veel dikke duimpjes nodig voor woensdag want dan krijgen we de uitslag van de scan die vorige week genomen is.
Ik haat ze écht die dagen !! Ik ga het nooit nie leren !!!
Zoetie is wel héél erg moe pffff ; t'zijn écht vermoeiende dagen voor hem en dit waarschijnlijk allemaal door die kl* chemo ! En uiteraard zit hij met z'n gedachten ook bij woensdag.
Gelukkig heb ik gezien vandaag dat hij toch ook wat genoten heeft van het kleine verjaardagsetentje dat ik georganiseerd had voor onze dochter (scampis in curry met look en frans brood) overheerlijk! Met als aperitiefje een Italiaanse cava en als dessert chocoladepudding op vlaamse wijze - Zoetie heeft goed gegeten .... I watch...
Ik ga nu ook slapen want mijn rugske kan niet meer.
Laat ons hopen dat ik hier woensdagavond vrij gunstig nieuws kan schrijven ! aub aub aub !!!
Slaapwel....

k'Ben één en al zenuwen....
k'Ga geen oog dicht doen vannacht of héél onrustig slapen en vaak wakker worden....
Ik Haat Dit !
Wachten....denken...Angst... het is zo onmenselijk !!!
echt....Ik Haat Dit Zooooo !
Met onze kinderen durf ik er niet te veel over praten, want ook zij hebben het er alweer moeilijk mee ; ik merk dat....ik zie dat aan kleine dingen.
Met zoetie praat ik er ook niet over. Hoogstens : 'welk uur moet je er morgenvroeg zijn' en 'hopelijk laat ze (onze oncologe) niet AL te lang op haar wachten' .... verder wordt er met geen woord over gepraat en merken we dat iedereen zoiets heeft van 'we zien wel....' ; maar IKzelf heb het daar moeilijk mee met 'we zien wel', ik wil het NU weten, ik wou het al vorige week weten ! Maar ik moet 'braaf' zijn en me erbij neer leggen dat ik niet de énige ben die dit moet ondergaan (alsof ik dat niet weet!) maar dat zijn geen 'troostende' woorden nu, neen !
Enfin.....wat nut heeft het me hier zo druk te maken ???? nieks nut !
Ik vraag één ding : duimpjes aub !!!! héle hardwerkende duimpjes !!!???? please!bitte!aub???!!!
Tot morgen.