Dinsdag 9 april 2013
dinsdagavond 09.04.2013
Dankuwel aan al die vele hardwerkende duimpjes !!!
t'Is allemaal zeer goed verlopen vandaag !!! Wat een opluchting !
Eerst effe beetje teleurgesteld toen we in een barstensvolle wachtzaal zaten te wachten tot ze zoetie komen halen voor de bloedafname en we zagen dat onze oncologe precies wegens de paasvakantie niet op appél was, want we zagen haar vervanger (dokter die ons niet zo aan t'hart ligt) wél rondlopen.
Dus ik merkte al vrij snel aan m'n zoetie op dat hij dat ook erg vond ; verdorie en nét nu, nét nu ik ook effe m'n woordje wou placeren ; nét nu m'n zoetie er zo op uit was om onze dokteres te zien...
Dus.....niets aan te doen.....bloed werd getrokken en na zo'n klein kwartiertje mochten we naar onze bekende kamer 14 gaan en die was.....leeg, dus....zoetie had weer eerste keuze van zetel en......wonder boven wonder koos hij deze keer wél voor die zetel die hij de voorbije weken een beetje had gemeden - flinke zoetie !!
Nadat we ons 'geinstalleerd' hadden (laptopje- tafeltje-lectuur) werd er al vrij vlug met de spoeling gestart, dus de timing zat goed.
Na wat gelezen te hebben en wat gebabbeld, stelde ik voor om tasje koffie te gaan halen - zoetie had er ook zin in en......wie loop ik daar tegen t'lijf .......yes ! onze dokteres !! Ze was er toch !!!????
Ze zag me....lachte me toe....ik hield even beleefd afstand omdat ik zag dat ze nét van één van haar patiente afscheid aan het nemen was en toen.....toen kwam ze naar mij.... mij vriendelijk begroetend met de vraag 'hoe is het?'
En toen heb ik haar gezegd dat ik zeer blij was haar eventjes alleen te zien want.......blablabla gans de uitleg over m'n zoetie z'n dipje van over enkele dagen. Ik zegde haar ook dat ik het niet verwacht had van haar hier te zien omdat haar collega daar ook rondliep en omdat t'verplegend personeel ook al had gezegd te denken dat zij in verlof was wegens Paasvakantie - ze heeft tenslotte een kroostrijk gezinnetje met 4 nog vrij kleine kindjes. Ze verteld me dat ze vorige week vrij had genomen en dat ze direct bij m'n zoetie zou langs komen.
Ikke zo fier als ne gieter, met twee koffietjes in m'n hand, richting kamer 14 om hem daar het goeie nieuws te vertellen.
En....ik zag m'n zoetie zo opfleuren - super hé ! Ook toen ik hem vertelde dat dokteres had gevraagd of zijn dipje misschien iets te maken heeft met het minder goede nieuws van zijn kamergenote en ze toen bevestigde dat die kamergenote, ondanks alles, het momenteel nog vrij goed stelt - ook dat fleurde hem totaal op.
Dus de koffie smaakte eens zo goed
na zo'n klein half uurtje was dokteres dan eindelijk bij ons - ze ging op rollend stoeltje zitten en kwam met een prachtige glimlach (die ze meestal heeft) tot voor m'n zoetie zitten met vraag 'en......vertel het eens .....hoe gaat het met jou?'
En toen heb ik.....en zoetie ook (maar k'heb hem wat geholpen) uitgebreid verteld over z'n dipje etc etc etc - écht alles hebben we/ik gezegd en op alles heeft ze ons ongelooflijk gerust gesteld.
Eerst en vooral kwamen te weten dat alles vandaag kon doorgaan (wat ook belangrijk is natuurlijk) dus dat z'n bloed zeer goed is.
Nadien hebben we een zeer lang gesprek met haar gehad en t'komt er op neer dat ze zegde 'als IK niet ongerust ben, hoef JIJ dat zéker niet te zijn !!!' 'We hebben goede afspraken gemaakt en daar hou ik me aan!'
Ze heeft écht m'n zoetie er boven op geholpen en daar ben ik haar zooooo dankbaar voor !!! Wat een pracht-dokter - wat een pracht vrouw !
Wat voor mij ook héél belangrijk is is dat ze gezegd heeft dat hij, ondanks alles, toch af en toe zijn lichaam eens wat mag 'forceren', t'is te zeggen : bewegen is zo belangrijk ! Niet denken : 'k'zal maar in men zetel blijven zitten want k'ga me oververmoeien' neen ! bewegen ! niet overdreven maar dagelijks toch een beetje ! Je lichaam niet lui maken. Lichaam moet aanvoelen dat het zich zo af en toe eens moet in werking stellen om krachten te bundelen. En, zegde ze 'nu met t'goeie weer voor de deur, ga dagelijks maar eens een wandelingetje maken!' ....JOEPIE !!!!! Aan zijn reactie te zien en te horen denk ik nu wel dat dit er gaat van komen - dus laat het zonnetje maar schijnen !!!
Dat hij iedere morgen zo'n 5 a 10 min op de home trainer fietst vond ze ook zeer goed !
De nevenwerkingen die hij heeft : moe,smaak,krampen,pijn in voeten - zijn gewoon héél normaal en de inname van vitamine B én magnesium dagdagelijks moet hij ook verder doen.
Dus beste blog-lezertjes.......je kan je wel indenken dat we, na die boots die ze ons gegeven heeft, er toch alweer met volle moed tegen aan kunnen gaan !
Binnen 14 dagen is de 6de chemo kuur en hopelijk 'voorlopig' laatste !!!! Dan wordt er terug een scan genomen én zijn tumormerker wordt gecontroleerd. En daar zal alles van afhangen ! ! !
Ik bid nu reeds iedere avond dat we dan goed nieuws mogen krijgen, zodat hij terug op onderhoudskuur kan overgeschakelen - dat zou het mooiste huwelijksverjaardagsgeschenk uit de hemel zijn !!!
Dus...nog ongeveer dikke twee weken geduld.....
Maar ondertussen hebben we de mooie steunende krachtgevende woorden vandaag met onze twee handjes vastgenomen en laten die niet los !!
Die boots die hij vandaag gekregen heeft van haar is zéér belangrijk voor hem want zoals zij zegde mag je er moreel en fysisch tesamen niet door zitten, dat komt je ziekte niet ten goede, dus herpakken is de boodschap en ik denk wel dat hij dat begrepen heeft ! Er is nu volgens haar momenteel geen reden tot bezorgdheid ! punt uit ! En daar moeten we haar in geloven !
Wat niet wegneemt dat ik (en zij ook) alle begrip heeft voor zulke dip, maar........zegde ze : méér dan 1 keer mag dit niet voorvallen, dus.....zoetie moet t'volste vertrouwen hebben in haar (en sinds vanmorgend heeft hij dat wel weer terug) Godzijdank !!!!!!
Dat was ons dagje vandaag - de rest van de dag in t'ziekenhuis hebben we opgevulg met lezen, praten en andere mensen leren kennen - lotgenoten - tja....buiten t'verplegend personeel kom je daar niemand anders niet tegen.
17 uur waren we terug thuis alwaar ik direct aan een lekker avondmaal ben begonnen : patatjes met asperges en gekookte eitjes versierd met botersausje en peterselie - zoetie heeft het in ieder gevel gesmaakt zegde hij ! super hé !
En vanavond heeft dochter getrakteerd op een ijsje van het ijskarretje dat passeerde en ook daar heeft zoetie van genoten !
Laat ons hopen dat het terug wat de goeie weg op gaat !!!
Nu te hopen dat hij vannacht genoeg nachtrust heeft, want zoals altijd is hij nog aangesloten aan dat pompje en daardoor is z'n nachtrust minder standvastig omdat het tussn z'n twee oortjes zit te waken dat dat pompje zou kunnen lossen - wat helemaal niet kan gebeuren !
Slaapwel en......aan alle duimertjes - 1000x DANK !!!!!!!!!!
t'Is allemaal zeer goed verlopen vandaag !!! Wat een opluchting !
Eerst effe beetje teleurgesteld toen we in een barstensvolle wachtzaal zaten te wachten tot ze zoetie komen halen voor de bloedafname en we zagen dat onze oncologe precies wegens de paasvakantie niet op appél was, want we zagen haar vervanger (dokter die ons niet zo aan t'hart ligt) wél rondlopen.
Dus ik merkte al vrij snel aan m'n zoetie op dat hij dat ook erg vond ; verdorie en nét nu, nét nu ik ook effe m'n woordje wou placeren ; nét nu m'n zoetie er zo op uit was om onze dokteres te zien...
Dus.....niets aan te doen.....bloed werd getrokken en na zo'n klein kwartiertje mochten we naar onze bekende kamer 14 gaan en die was.....leeg, dus....zoetie had weer eerste keuze van zetel en......wonder boven wonder koos hij deze keer wél voor die zetel die hij de voorbije weken een beetje had gemeden - flinke zoetie !!
Nadat we ons 'geinstalleerd' hadden (laptopje- tafeltje-lectuur) werd er al vrij vlug met de spoeling gestart, dus de timing zat goed.
Na wat gelezen te hebben en wat gebabbeld, stelde ik voor om tasje koffie te gaan halen - zoetie had er ook zin in en......wie loop ik daar tegen t'lijf .......yes ! onze dokteres !! Ze was er toch !!!????
Ze zag me....lachte me toe....ik hield even beleefd afstand omdat ik zag dat ze nét van één van haar patiente afscheid aan het nemen was en toen.....toen kwam ze naar mij.... mij vriendelijk begroetend met de vraag 'hoe is het?'
En toen heb ik haar gezegd dat ik zeer blij was haar eventjes alleen te zien want.......blablabla gans de uitleg over m'n zoetie z'n dipje van over enkele dagen. Ik zegde haar ook dat ik het niet verwacht had van haar hier te zien omdat haar collega daar ook rondliep en omdat t'verplegend personeel ook al had gezegd te denken dat zij in verlof was wegens Paasvakantie - ze heeft tenslotte een kroostrijk gezinnetje met 4 nog vrij kleine kindjes. Ze verteld me dat ze vorige week vrij had genomen en dat ze direct bij m'n zoetie zou langs komen.
Ikke zo fier als ne gieter, met twee koffietjes in m'n hand, richting kamer 14 om hem daar het goeie nieuws te vertellen.
En....ik zag m'n zoetie zo opfleuren - super hé ! Ook toen ik hem vertelde dat dokteres had gevraagd of zijn dipje misschien iets te maken heeft met het minder goede nieuws van zijn kamergenote en ze toen bevestigde dat die kamergenote, ondanks alles, het momenteel nog vrij goed stelt - ook dat fleurde hem totaal op.
Dus de koffie smaakte eens zo goed
na zo'n klein half uurtje was dokteres dan eindelijk bij ons - ze ging op rollend stoeltje zitten en kwam met een prachtige glimlach (die ze meestal heeft) tot voor m'n zoetie zitten met vraag 'en......vertel het eens .....hoe gaat het met jou?'
En toen heb ik.....en zoetie ook (maar k'heb hem wat geholpen) uitgebreid verteld over z'n dipje etc etc etc - écht alles hebben we/ik gezegd en op alles heeft ze ons ongelooflijk gerust gesteld.
Eerst en vooral kwamen te weten dat alles vandaag kon doorgaan (wat ook belangrijk is natuurlijk) dus dat z'n bloed zeer goed is.
Nadien hebben we een zeer lang gesprek met haar gehad en t'komt er op neer dat ze zegde 'als IK niet ongerust ben, hoef JIJ dat zéker niet te zijn !!!' 'We hebben goede afspraken gemaakt en daar hou ik me aan!'
Ze heeft écht m'n zoetie er boven op geholpen en daar ben ik haar zooooo dankbaar voor !!! Wat een pracht-dokter - wat een pracht vrouw !
Wat voor mij ook héél belangrijk is is dat ze gezegd heeft dat hij, ondanks alles, toch af en toe zijn lichaam eens wat mag 'forceren', t'is te zeggen : bewegen is zo belangrijk ! Niet denken : 'k'zal maar in men zetel blijven zitten want k'ga me oververmoeien' neen ! bewegen ! niet overdreven maar dagelijks toch een beetje ! Je lichaam niet lui maken. Lichaam moet aanvoelen dat het zich zo af en toe eens moet in werking stellen om krachten te bundelen. En, zegde ze 'nu met t'goeie weer voor de deur, ga dagelijks maar eens een wandelingetje maken!' ....JOEPIE !!!!! Aan zijn reactie te zien en te horen denk ik nu wel dat dit er gaat van komen - dus laat het zonnetje maar schijnen !!!
Dat hij iedere morgen zo'n 5 a 10 min op de home trainer fietst vond ze ook zeer goed !
De nevenwerkingen die hij heeft : moe,smaak,krampen,pijn in voeten - zijn gewoon héél normaal en de inname van vitamine B én magnesium dagdagelijks moet hij ook verder doen.
Dus beste blog-lezertjes.......je kan je wel indenken dat we, na die boots die ze ons gegeven heeft, er toch alweer met volle moed tegen aan kunnen gaan !
Binnen 14 dagen is de 6de chemo kuur en hopelijk 'voorlopig' laatste !!!! Dan wordt er terug een scan genomen én zijn tumormerker wordt gecontroleerd. En daar zal alles van afhangen ! ! !
Ik bid nu reeds iedere avond dat we dan goed nieuws mogen krijgen, zodat hij terug op onderhoudskuur kan overgeschakelen - dat zou het mooiste huwelijksverjaardagsgeschenk uit de hemel zijn !!!
Dus...nog ongeveer dikke twee weken geduld.....
Maar ondertussen hebben we de mooie steunende krachtgevende woorden vandaag met onze twee handjes vastgenomen en laten die niet los !!
Die boots die hij vandaag gekregen heeft van haar is zéér belangrijk voor hem want zoals zij zegde mag je er moreel en fysisch tesamen niet door zitten, dat komt je ziekte niet ten goede, dus herpakken is de boodschap en ik denk wel dat hij dat begrepen heeft ! Er is nu volgens haar momenteel geen reden tot bezorgdheid ! punt uit ! En daar moeten we haar in geloven !
Wat niet wegneemt dat ik (en zij ook) alle begrip heeft voor zulke dip, maar........zegde ze : méér dan 1 keer mag dit niet voorvallen, dus.....zoetie moet t'volste vertrouwen hebben in haar (en sinds vanmorgend heeft hij dat wel weer terug) Godzijdank !!!!!!
Dat was ons dagje vandaag - de rest van de dag in t'ziekenhuis hebben we opgevulg met lezen, praten en andere mensen leren kennen - lotgenoten - tja....buiten t'verplegend personeel kom je daar niemand anders niet tegen.
17 uur waren we terug thuis alwaar ik direct aan een lekker avondmaal ben begonnen : patatjes met asperges en gekookte eitjes versierd met botersausje en peterselie - zoetie heeft het in ieder gevel gesmaakt zegde hij ! super hé !
En vanavond heeft dochter getrakteerd op een ijsje van het ijskarretje dat passeerde en ook daar heeft zoetie van genoten !
Laat ons hopen dat het terug wat de goeie weg op gaat !!!
Nu te hopen dat hij vannacht genoeg nachtrust heeft, want zoals altijd is hij nog aangesloten aan dat pompje en daardoor is z'n nachtrust minder standvastig omdat het tussn z'n twee oortjes zit te waken dat dat pompje zou kunnen lossen - wat helemaal niet kan gebeuren !
Slaapwel en......aan alle duimertjes - 1000x DANK !!!!!!!!!!
