Donderdag 7 februari 2013
donderdagavond 07.02.2013
Dagje 2 van 1ste kuur :
Om 13.30 moest men zoetie terug in t'ziekenhuis zijn voor z'n 2de dagje chemo en daar ik dus niet mee binnen mag daar (wegens snipverkoudheid!) heb ik hem met gemengde gevoelens voor de deur van het voor ons ondertussen zeer bekende plekje afgezet ; zelfs geen kusje mocht ik hem geven ; heb dan toch maar even z'n hand vastgenomen en gezegd dat hij t'goed moest doen en dat ik zeer trots op hem ben.... en zo hebben we afscheid genomen en ben ik naar een vriendin gereden die met haar dochter en kleindochtertje ergens een koffietje zaten te drinken en mij de ganse voormiddag gevraagd hadden om toch ff langs te komen, kwestie van men zinnen wat te verzetten.
k'Ben blij dat ik dat gedaan heb want ik word beetje crazy thuis zo alleen ; ik kan me zeer goed bezig houden met ditjes en datjes, daar nie van, maar alleen t'schuldgevoel dat ik heb bij t'alleen moeten laten van men zoetie, daar heb ik het zo moeilijk mee !
Dus de namiddag is voor mij vrij gezellig verloopen ; wel constant m'n gsm in de aanslag om zo af en toe toch nieuws van t'verloop van de chemo kuur te kunnen volgen.
Tegen vier uur was ik alweer thuis om nog wat voor onze viervoeter te zorgen (wandelingske én eten geven) en dan was het 'joepie' tijd om men zoetie terug te gaan halen ; hij had me verwittigd dat hij rond half 6 ongeveer zou klaar zijn.
Tegen dat we dan terug thuis waren was onze dochter er ook en tijdens t'avondeten hebben we dan beiden naar papa's verhalen geluisterd : over wat hij met de verschillende verpleegsters gepraat heeft ; over nieuwe mensen - lotgenoten de hij ontmoet heeft (nieks dan miserie natuurlijk) en dan na de vaat, samen gezellig in de zetel. Maar daar bleek al vrij snel hoe moe hij is (1 vd nevenwerkingen) dus.....t'vergif is al goed z'n werk aan t'doen denk ik.... om 21.00 uur daarnet is hij gaan slapen, vroeg hé ; dus ik verwacht hem vannacht wel vroeg terug beneden. We herkennen deze symptomen van de vorige chemo - de 1ste drie dagen-nachten is dat allemaal normaal ; gelukkig ebt dat allemaal wel wat wet binnen paar dagen ; alleen de vermoeidheid die gaat blijven en misschien nog zelfs verergeren.
Ikzelf sta momenteel op t'hoogtepunt van men verkoudheid denk ik - écht nie te doen!!! Nog steeds zelfs ergere keelpijn plus daarbij nu pijnlijke sinussen - hoofdpijn etc etc etc dus.......morgen word er dan toch maar de dokter bij gehaald....
Natuurlijk ben ik vreselijk bang voor men zoetie te besmetten ; t'is ook nie voor nieks dat ik al de ganse week in de zetel slaap want ik wil écht niet dat hij deze verkoudheid van mij zou overkrijgen - dat zou zelfs heel gevaarlijk kunnen zijn ! dus.....zal ik maar luisten en morgen de dokter me laten onderzoeken zodat ik deftige medicatie ga kunnen nemen. Maja.....ne mens hoopt altijd maar om zichzelf te kunnen genezen hé - toch zeker een stomme verkoudheid! maar deze is sterker dan ik verwacht had, dus t'wordt tijd dat er wordt ingegrepen !
Sinds vanavond zit ik ook met een tranen oog - ben beetje bang dat die morgenvroeg gaat toekleven - écht niet normaal ! Wat zal dat nu weer zijn ???? écht iets voor mij hé al die shit !
Maar genoeg gezeurd over mij ; t'allerbelangrijkste is dat men zoetie niet verkouden wordt en dat hij zich door deze 1ste kuur goed door krabbelt ; dat is het enige wat nu op de 1ste plaats komt!
Morgen dus nog 1 kort namiddagje kliniek, dan wordt pompje afgekoppeld en is hij terug een vrij vogeltje dat naar huis mag om daar verder te rusten zodat de chemo die deze drie dagen in z'n lichaam is gevloeid al het nodige kan doen !
Voila.....zover zijn we !
greets v een snipverkouden Niesje
Om 13.30 moest men zoetie terug in t'ziekenhuis zijn voor z'n 2de dagje chemo en daar ik dus niet mee binnen mag daar (wegens snipverkoudheid!) heb ik hem met gemengde gevoelens voor de deur van het voor ons ondertussen zeer bekende plekje afgezet ; zelfs geen kusje mocht ik hem geven
; heb dan toch maar even z'n hand vastgenomen en gezegd dat hij t'goed moest doen en dat ik zeer trots op hem ben.... en zo hebben we afscheid genomen en ben ik naar een vriendin gereden die met haar dochter en kleindochtertje ergens een koffietje zaten te drinken en mij de ganse voormiddag gevraagd hadden om toch ff langs te komen, kwestie van men zinnen wat te verzetten.k'Ben blij dat ik dat gedaan heb want ik word beetje crazy thuis zo alleen ; ik kan me zeer goed bezig houden met ditjes en datjes, daar nie van, maar alleen t'schuldgevoel dat ik heb bij t'alleen moeten laten van men zoetie, daar heb ik het zo moeilijk mee !
Dus de namiddag is voor mij vrij gezellig verloopen ; wel constant m'n gsm in de aanslag om zo af en toe toch nieuws van t'verloop van de chemo kuur te kunnen volgen.
Tegen vier uur was ik alweer thuis om nog wat voor onze viervoeter te zorgen (wandelingske én eten geven) en dan was het 'joepie' tijd om men zoetie terug te gaan halen ; hij had me verwittigd dat hij rond half 6 ongeveer zou klaar zijn.
Tegen dat we dan terug thuis waren was onze dochter er ook en tijdens t'avondeten hebben we dan beiden naar papa's verhalen geluisterd : over wat hij met de verschillende verpleegsters gepraat heeft ; over nieuwe mensen - lotgenoten de hij ontmoet heeft (nieks dan miserie natuurlijk) en dan na de vaat, samen gezellig in de zetel. Maar daar bleek al vrij snel hoe moe hij is (1 vd nevenwerkingen) dus.....t'vergif is al goed z'n werk aan t'doen denk ik.... om 21.00 uur daarnet is hij gaan slapen, vroeg hé ; dus ik verwacht hem vannacht wel vroeg terug beneden. We herkennen deze symptomen van de vorige chemo - de 1ste drie dagen-nachten is dat allemaal normaal ; gelukkig ebt dat allemaal wel wat wet binnen paar dagen ; alleen de vermoeidheid die gaat blijven en misschien nog zelfs verergeren.
Ikzelf sta momenteel op t'hoogtepunt van men verkoudheid denk ik - écht nie te doen!!! Nog steeds zelfs ergere keelpijn plus daarbij nu pijnlijke sinussen - hoofdpijn etc etc etc dus.......morgen word er dan toch maar de dokter bij gehaald....
Natuurlijk ben ik vreselijk bang voor men zoetie te besmetten ; t'is ook nie voor nieks dat ik al de ganse week in de zetel slaap want ik wil écht niet dat hij deze verkoudheid van mij zou overkrijgen - dat zou zelfs heel gevaarlijk kunnen zijn ! dus.....zal ik maar luisten en morgen de dokter me laten onderzoeken zodat ik deftige medicatie ga kunnen nemen. Maja.....ne mens hoopt altijd maar om zichzelf te kunnen genezen hé - toch zeker een stomme verkoudheid! maar deze is sterker dan ik verwacht had, dus t'wordt tijd dat er wordt ingegrepen !
Sinds vanavond zit ik ook met een tranen oog - ben beetje bang dat die morgenvroeg gaat toekleven - écht niet normaal ! Wat zal dat nu weer zijn ???? écht iets voor mij hé al die shit !
Maar genoeg gezeurd over mij ; t'allerbelangrijkste is dat men zoetie niet verkouden wordt en dat hij zich door deze 1ste kuur goed door krabbelt ; dat is het enige wat nu op de 1ste plaats komt!
Morgen dus nog 1 kort namiddagje kliniek, dan wordt pompje afgekoppeld en is hij terug een vrij vogeltje dat naar huis mag om daar verder te rusten zodat de chemo die deze drie dagen in z'n lichaam is gevloeid al het nodige kan doen !
Voila.....zover zijn we !
greets v een snipverkouden Niesje
