Weemoedig

                                          als de treurende wolken

                                          op een grauwe dag

                                          regen die zachtjes

                                          op de stenen valt

                                          een overreden naaktslak

                                          midden op het pad

                                          bruine bladeren

                                          in een waterplas

                                          sombere gedachten

                                          op een grauwe dag.

      Herfst

     De avonden donkeren al.
     dit is het regenende jaargetijde
                                    waarin wij haar eenmaal ten grave droegen; 
                                    ook toen sloegen de bladeren en de regen 
                                    over de paden en de zwarte wegen
                                    en het woei duister in de donkre groeve. 

                                    alleen was het toen vroeger herfst
                                    en droever.

                                    Hendrik Marsman