Woensdag 14 februari 2007
een rugzak

|
|
|
Een onzichtbare rugzak mee
Bergt daarin zijn vreugden en zorgen
Verzameling van wel en wee
Soms is de rugzak zwaar van stenen
Dan weer vederlicht
Blijft er nog wat ruimte over
Maar dikwijls kan hij niet meer dicht
Kijk je in een verloren uurtje
Heel de inhoud nog eens door
Kan er meestal iets verdwijnen
Wat zijn waarde reeds verloor
Langzaam wordt de rugzak leger
's Levensmiddag gaat voorbij
En bij het naderen van de avond
Werpt men een deel der last opzij
Maar er is nog veel van waarde
Wat men koestert,graag behoudt
Al schijnen het soms kleinigheden
't Zijn herinneringen,meer dan goud
Ieder draagt zijn eigen rugzak
Niemand die hem overneemt
En men hoeft ook niet te vrezen
Dat een dief hem ooit ontvreemd!





















1 reactie op dit bericht
heel mooi gedicht
Hartelijke groeten zeker op deze Valentijn. Liefs van ria (vkaj)...
poëzie - http://blog.seniorennet.be/ria