Donderdag 9 maart 2006
Maart
Maart,
Maart jaagt lang en nat
over donkere wolken.
Een vroege bloem
teneergeslagen in zuigend slijk.
Een verdronken stad.
Ik loop verloren in de grauwe straten
op zoek naar de zon,
die even glimpt
en dan weer vlucht achter nieuwe wolken.
En toch voel ik
lente in mij geboren.
Want elke dag knabbelt stukjes
van te kille nachten,
en bij het nauwelijks ochtendgloren
bezingt de merel
ons liefdesspel.
P.W.
Maart jaagt lang en nat
over donkere wolken.
Een vroege bloem
teneergeslagen in zuigend slijk.
Een verdronken stad.
Ik loop verloren in de grauwe straten
op zoek naar de zon,
die even glimpt
en dan weer vlucht achter nieuwe wolken.
En toch voel ik
lente in mij geboren.
Want elke dag knabbelt stukjes
van te kille nachten,
en bij het nauwelijks ochtendgloren
bezingt de merel
ons liefdesspel.
P.W.
Geschreven door computer om 19:47
Reageer op dit bericht
