Archief

De afgelopen winter zijn we gestart met het "project Panda".
Wat houdt dit nu juist in?
Voor de Italiaanse markt maakte Fiat ooit een Fiat Panda met een tweecilinder van 652 cc. Deze motor,voorzien van een Weber 30 mm carburator, ontwikkelde 30,4 PK tegen 5500 tpm.
Mits enkele kleine aanpassingen kan een Fiat 500, met een motor van een Fiat 126P, voorzien worden van een cilinderkop, carburator en inlaatspruitstuk van deze Fiat Panda. De normale 24 PK van de Fiat 126P-motor wordt dan opgedreven naar meer dan 30 PK. Op een wagentje van 550 kilogram moet dit verschil duidelijk te voelen zijn.
Op ebay kochten we van 1000tcr, uit Duitsland, een set bestaande uit: een Pandakop; een inlaatspruitstuk; een carburator Weber 30; een tuimelaar; een ontsteking en een ventieldeksel. Op de gepubliceerde foto's zag de set er mooi opgekuist uit (zie bijgevoegde foto's). We betaalden voor de set 483 euro (verzending inbegrepen). Dit leek ons een redelijke prijs.
Toen het pakket werd afgeleverd bleek de set niet in dezelfde staat als ons werd voorgehouden. Alle onderdelen waren zeer vuil en volledig aangekoekt met zwarte smurrie. Het kleppendeksel, dat op bijgevoegde foto's, mooi blonk, was klaar voor de vuilnisbak.
Het opkuiswerk kon dus beginnen. Bovendien bleek de carburator, met een originele inlaatspruitstuk in een schuine positie te staan. Op bepaalde forums konden we lezen dat de motor, met een schuin geplaatste carburator, mogelijk niet mooi draait.
Onze specialist, Ronny Van Roosenbroek, deelde ons mede dat hij zich nog nooit had gewaagd aan een tuningproject met een Pandakop, maar wist ons ook te vertellen dat er nog wat meer kwam bij kijken. Zo sprak hij van een snelle nokkenas; verstelbare stoterbuizen en een andere luchtfilter. Bovendien vond hij het jammer dat we zouden gaan experimenteren met ook goed draaiend 126P-blokje en wist hij te vertellen dat het slakkenhuis van een 126P-motor niet compatibel was met een Pandakop en men, bij plaatsing van deze rechthoekige cilinderkop, dus geen verwarming meer zou hebben.
De oplossing voor dit laatste probleem was het vinden van een duitse 126P-motor. Om door de TUV-keuring te geraken had Fiat, indertijd, deze motor voor de duitse markt moeten aanpassen, waardoor de vorm van het slakkenhuis redelijk rechthoekig is in plaats van afgerond.
In Ekeren vonden we een tweedehands 126P-motor van duitse makelij. Hij zag er eigenlijk niet echt schitterend uit, maar mits enig opkuiswerk komt dit wel in orde.
In april 2008 bestelden we bij Van Der Laan uit Krimpen aan den IJssel een snelle nokkenas; verstelbare stoterbuizen; een aangepast inlaatspruitstuk; de nodige pakkingen en ook een hoofdremcilinder, die ondertussen de geest had gegeven. Kostprijs: 470 euro.
Via ebay tikten we ook nog een electrische starter op de kop omdat de manuele ook zijn beste tijd had gekend.
De starter en de hoofdremcilinder werden ondertussen reeds vervangen gezien hoogdringendheid. De, bij sjoemelaar 1000tcr, aangekochte onderdelen werden ondertussen proper opgekuist. Wat we nog nodig hebben is een andere luchtfilter (van Nanni) en om de zaak optisch af te ronden: een Abarth kleppendeksel en een Abarth carter.
Als we alle onderdelen in ons bezit hebben en de duitse motor is opgekuist, wordt alles afgeleverd bij Van Roosenbroek, en zal hij overgaan tot assemblage en kan de opgedreven motor geplaatst worden zonder dat er moet geraakt worden aan het huidige hart van onze 500.
Van het ogenblik dat het project afgerond is zullen we hiervan opnieuw verslag uitbrengen.

Omdat de Smokkelroute 2007 ons zo bevallen was keken we gans de winter uit naar het vervolg. Wanneer we op 2 maart 2008 een mailtje kregen van de inrichters dat men reeds kon inschrijven voor de editie 2008, werd er ook niet lang getwijfeld. Onze vrienden, Mon en Erna, besloten om ons te vergezellen in hun witte Spider 850.
Op zondag 1 juni was het dan zo ver. Rond 09.00 uur reden we naar de startplaats te Brasschaat. Wanneer we een half uurtje later de parking van Schrauwen sanitair en verwarming opdraaiden was deze reeds voor de helft gevuld met pareltjes uit Torino. 
Net zoals het vorige jaar werden we ontvangen met een kop koffie en lekkere koffiekoeken naar believen. Aan de inschrijvingsdesk kregen we een roadbook en een grote tas met nuttige "smokkelwaar". 
De start was voorzien rond 10.30 uur. We moesten echter even wachten op enkele Fiatisti die het zuiden kwijt waren.
Het viel mij onmiddellijk op dat de 26 deelnemers van vorig jaar ruim overschreden werden. Ik telde om en bij de 40 Fiats van allerlei pluimage. Zo zag ik een zeer mooie Fiat 1200 cabrio; een Fiat Dino; 1¼ Fiat 600 en niet minder dan 4 Sport Spiders 850 die, bij andere gelegenheden zoals de nationale meeting vorige week (+ 2000 oldtimers) of Lac de Madine (2500 oldtimers), zelden of nooit te zien zijn. 
De rit situeerde zich dit jaar niet zozeer in de grensstreek maar meer in een gebied bestaande uit een halve cirkel, met een straal van ± 25 kilometer, ten oosten van Brasschaat.  Via kleinere wegen, soms zelfs onverhard, trokken we via Wommelgem en Vremde naar Lier. In het Abarth works museum van Guy Moerenhout werden twee broodjes als lunch geserveerd. Bovendien konden we ons, net als vorig jaar met de VANK-rally, nog eens vergapen aan allerlei "speciallekes" die in zijn atelier en toonzaal te bewonderen zijn.
Na het middagmaal reden we verder via Broechem naar Oelegem. Vermoedelijk waren we iets te vroeg vertrokken want het roodbook maakte, ter hoogte van het Fort van Oelegem gewag van een fotoshoot. Bij onze passage was er echter nog geen fotograaf te bespeuren.
We vervolgden dan maar onze weg over Schilde en Sint-Antonius naar Brecht, waar we een pitstop hadden bij "De Witte". Als allereerste bereikten we dit punt en vlijden we ons meteen neer op een terrasstoel.
Stilaan begonnen onze magen weer te knorren en begonnen we aan de barbeque te denken die in Kalmthout op ons stond te wachten. Wij dus terug in de startblokken. Aan het gemeentehuis in Wuustwezel en wat verder aan het monument in de buurt van Moleneind, losten we de vragen drie en vier op, nadat we voorheen ook de eerste twee reeds correct beantwoord hadden. Maar alles ging te vlot en even verder gingen we totaal de mist in. Na 500 meter op de N111 stuurde het roadbook ons schuin links zonder vermelding van een straatnaam. Op korte afstand van elkaar (een 500 heeft geen dagteller) had je keuze uit: de Witgoorsebaan en de Duinenstraat. Eerst kozen we de Witgoorsebaan en nadien wijzigden we onze route naar de Duinenstraat en dat was een flater van formaat. We probeerden ons nog te oriënteren naar Klein Heiken, dat wat verder op de roadbook voorkwam, maar spijtig genoeg is er in Kapellen ook een Klein Heiken en zo raakten we, tot overmaat van ramp, daar dan nog vast in een soort braderij. Na, in Kapellen, een extra kapelletje te hebben aangedaan besloten we om dan maar linea recta naar het terrein van korfbalclub Fortunis te rijden. We zouden hierbij dan wel de vijfde vraag missen en een oplossing uit onze mouw moeten schudden. Maar ja, nood breekt wet.
Bovendien bleek de starter van de Spider de aard te hebben naar zijn baaske, want .... hij bleef plakken. Allez: Spider in gang duwen en wij weg, opnieuw langs de braderij in Kapellen.
Tot overmaat van ramp was de Warandelei, langs de kant waar wij ze wilden inrijden, opengebroken. We zagen ons satéke, ribbeke en bbq-worst al aan onze neus passeren.
We hoefden echter niet te panikeren want de ravitaillering was goed voorbereid en er was meer dan genoeg te bikken. En het was weer "af".
Prijs met de zoektocht hadden we niet, maar volgend jaar misschien beter. Want terugkeren doen we zeker. Ik heb het die dag meermaals horen zeggen: "Wie dit eenmaal meedoet komt gezwind terug".

De 7° Kontichse VANK-rally ging door op zondag 22 juni 2008. Te 09.30 uur waren we afgesproken met hetgeen ondetussen onze vaste oldtimerkring kan genoemd worden: Jozef & Sandra (Renault Estafette); Mon & Erna (Fiat 850 Sport Spider) en Jozef & Ria (Apal Buggy). Met z'n vieren trokken we richting KONTICH-centrum, meerbepaald naar het Sint-Martinusplein. Alhoewel het evenement pas te 10.00 uur van start zou gaan, was de parking toch al aardig volgelopen en was de vierde, en laatste rij, de enige mogelijkheid om nog met z'n allen naast elkaar te staan.
Uiteindelijk zouden er meer dan 200 voertuigen deelnemen.
Na de nodige administratieve rompslomp, die ik eigenlijk niet moest doorlopen omdat ik vroeger reeds had deelgenomen, maar die ik dan weer wel moest doorlopen omdat de Mon zijn bril niet bij zich had, werden we uitvoerig bedacht met fruitsap; tonic; koekjes; snoep; schoenpoets; lanyard; vrouwenmagazines en allerlei kortingsbonnen. We kregen tevens een roadbook en een programma/reglement in de handen gestopt.
Na het nemen van de nodige kiekjes werd de tocht, onder een stralende zon, aangevat. De route was bepijld met een systeem dat nieuw was voor ons: een bol = naar links; een vierkant = naar rechts en een driehoek = rechtdoor. Geen slecht systeem zo bleek naderhand doch, ofwel waren er aanwijzingsborden tekort geplaatst en/of verdwenen; ofwel waren we nog niet goed wakker. Eén ding stond echter als een paal boven water: de borden waren niet erg opvallend (of niet altijd even opvallend geplaatst). Toch raakten we zonder problemen, via Reet en Terhagen op de Kaai te Boom, waar er een eerste stop werd ingelast. Ondertussen hadden we ook reeds ontdekt dat er een dertiental vragen moesten opgelost worden. De eerste hadden we gemist en bij de tweede vraag, aan de kerk van Reet, beslisten we om af te zien van deelname aan deze vragenwedstrijd. We wilden het vandaag liever ontspannen houden.
Vanuit Boom ging de rit naar Puurs; Eikevliet en Hingene, waar we een tweede stop inlasten. Door het reeds gevorderde uur, was het de bedoeling om er ook te eten doch door het onvriendelijke gedrag van de waard en door de summiere spijskaart, werd besloten om, na één consumptie, door te rijden naar de Weert. Daar namen we een uitstekende lunch in "De Groenen Dijk". De tijd vloog echter snel. Het was ondertussen reeds 14.45 uur en we zaten nog maar halfweg onze 80 kilometer. Er werd besloten om de rit dan wat in te korten. Ik vond dit redelijk jammer en besloot, als alternatief, om het gaspedaal een ietsje dieper in te drukken (geen onwettige snelheden natuurlijk). Uiteindelijk belandden we op de Linkeroever en moest het richting Konijnepijp gaan en zo terug naar de rechteroever. Aan een verkeerslicht kwam Jozef (Estafette) plots naar voren gesprint en deelde ons mede dat hij met zijn gevaarte (2800 kg) niet door de Konijnepijp mocht. Daarom besloten we snel om te kiezen voor de Kennedytunnel en zo toch nog iets in te korten richting Kontich. We hielden het mooi en reden langs het Nachtegalenpark naar de Prins Boudewijnlaan en zo, via rijksweg N171 en de Helenaveldstraat naar de Antwerpsesteenweg. Het parcours d'elégance liep tot 16.00 uur en ik denk dat we, als laatsten, met de hakken over de sloot voorreden aan het podium. De commentaar van de speaker met dienst was lovend. Na een verfrissing "In de Fortuin" hoorden we dat de Buick Riviera, die ook al verdiend met de oppergaai ging lopen bij onze slechte ervaring op Rick's Cruise anno 2007, weer als "best of the show" werd verkozen. De aanwezige Siata 850 Spring, een zeer zeldzaam wagentje, kreeg de originaliteitsprijs toegekend.  
Nadat de koek volledig verdeeld was trokken we verder de Mechelsesteenweg op en deden we ons tegoed aan enkele sangria's en een bord overheerlijke paella bij traiteur Van Rooy.
De standhouders waren reeds aan het afbreken toen we terugwandelden naar onze voertuigen en voldaan richting Hemiksem reden. Bij het verlaten van het Gemeenteplein botsten we nog op Erwin Oburdin die nog vlug enkele beelden van ons, op de gevoelige plaat, vastlegde. 
Afscheid van elkaar namen we op het terras van café De Witte in Hemiksem. Het was weer goed geweest en ons "bolleke" had de 100 kilometer goed verteerd. 

Marc & Bea organiseerden, in samenwerking met de Fiat Club Belgio, op zondag 16 augustus 2009 een toeristische tocht door de Vlaamse Ardennen.
Op het programma stond: een voormiddagrit met bezoek aan een biologische waterkerskwekerij; een middagmaal en een namiddagrit met zoektocht.
Het leek ons eens wat anders en met de pracht van de Vlaamse Ardennen in ons achterhoofd, besloten we om ons in te schrijven voor dit evenement.
Thuis op tijd vertrokken en dan, binnendoor langs prachtige streken richting Zwalmstreek.
Omstreeks 09.15 uur meldden we ons aan in jeugdherberg "Den Tsjoilder", Huttegemstraat 15 te 9630 Zwalm.
Terwijl wij reeds onze dorst lesten, liep de parking aan de Parkkloosterstraat stilaan vol. In totaal waren er een twintig auto's van de Fiat-familie aanwezig. Volg de link naar een filmpje:  http://www.garagetv.be/video-galerij/avskioskvlardennen/Kiosk_Vlaamse_Ardennen_20090818_Rondrit_Fiat_oldtimers_wmv.aspx
Na een korte briefing en nadat onze voorzitter geïnterviewd werd door KIOSK de Vlaamse Ardennen TV werden de bolides gestart en werd ons een roadbook overhandigd. We draaiden en keerden door de natuur die de Zwalmstreek rijk is. Een driekwartier later arriveerden we op het domein van de waterkersplantage. Het leek alsof we kilometers verwijderd waren van de startplaats, maar wie opmerkzaam was geweest bij het aanrijden naar "Den Tsjoilder", wist dat we slechts een boogscheut ervan verwijderd waren.
Op het domein van Karel & Myriam Van De Velde kregen we een uitgebreide rondleiding. Het was de eigenaar zelf die ons gidste. Wat wij van zijn uitleg begrepen hebben is dat: hij het niet zo heeft op rokers en op dokters; dat hij een echte Belg is bij het invullen van zijn belastingsaangifte en dat waterkers quasi alle kwalen kan genezen. Tot slot mochten we nog van een waterkersextract proeven en kregen we ook nog een waterkersaperitief geserveerd.
Omstreeks 13.00 uur reden we dan het hoekje om en werden we in de jeugdherberg vergast op een ferme koude schotel.
Een uurtje later gingen we dan opnieuw van start voor een tocht van 45 kilometer door de natuur. Onderweg dienden we tien foto's in de juiste volgorde te plaatsen zoals ze voorkwamen tijdens onze trip en moesten er een negental vragen, liefst juist, beantwoord worden.
Rekelberg; Boembekestraat; Elverenberg; Toerkapelstraat; Burreken; Bosgatstraat en Boekelbaan waren plaatsen die we onder onze wieltjes zagen passeren.
Wanneer we rond 17.00 uur rond waren, moest er eerst nog een schiftingsvraag opgelost worden. Daarna ging de jury koortsig op zoek naar de winnaar(s). Uiteindelijk eindigden er een drietal teams gelijk met 35/40.
Het was de schiftingsvraag die de balans in onze richting deed overhellen  en dus mochten wij ons als eerste naar de prachtige prijzentafel begeven. En even later waren we een vierdelige reiskofferset rijker.
Onder een stralend avondzonnetje keerden we voldaan huiswaarts.
Bedankt aan de inrichters en de sponsors!!! Tot de volgende.