Archief

Reeds sedert een tweetal jaren werd ik steeds weer aangetrokken door de Kempen Historic. Dit kwam vermoedelijk door hun fris ogende website: www.kempenhistoric.be . Eindelijk kwam het er dan van. Samen met Spidermon waren we ingeschreven voor de twaalfde editie.
De weergoden konden we op zondag 5 augustus niets verwijten. Toch kwam er al vlug een andere kink in de kabel. Bij een snelheid van tussen de 80 en de 90 kilometer per uur begon de Spider last te krijgen van gesputter gevolgd door luide knallen. Uit veiligheidsoverwegingen besloten Mon & Erna dan maar om, aan het rond punt van Wommelgem, om af te haken en weer huiswaarts te keren.
Wij dus alleen verder, niet omdat wij egoïstisch zijn, maar wel omdat er, op voorhand, was ingeschreven en gestort. Als wij ook forfait gaven, waren we zeker beiden onze inschrijvingsgelden kwijt.
Bij onze aankomst in Mol-Millegem waren de oldtimers reeds talrijk vertegenwoordigd. Aan de inschrijvingstafel maakte men er totaal geen probleem van dat onze vrienden waren uitgevallen met motorproblemen en men betaalde onmiddellijk hun 36 euro terug.
Nu wat betreft de Kempen Historic zelf: deze bestond uit een voormiddagrit en een namiddagrit. Het middagmaal werd genuttigd in zaal Miloheem waar ook de startplaats is.
Het juiste aantal deelnemers kunnen we niet inschatten. Ons inschrijvingsnummer, dat ook vermeld is op de rallyplaat, was 124. Door het schitterende weer hadden de inrichters zich blijkbaar wat misrekend want ik zag regelmatig een deelnemer die een papieren copij van zulke rallyplaat voerde.
Het één voor één passeren onder de startboog is wel leuk, maar als je bedenkt dat je meer dan een uur, in je wagentje zonder airco, moet wachten voor het jouw beurt is, dan wordt dit eerder als een marteling dan als een leuke ervaring bestempeld.
De voormiddagrit beperkte zich tot een toertje rond enkele kerktorens en door enkele woonwijken in de directe omgeving van de startplaats. Dikwijls reed je dan ook bumper-aan-bumper met andere oude juweeltjes.
Tijdens de middagpauze werd er dan weer een heerlijke maaltijd geserveerd in zaal Miloheem. Ondertussen kon je reeds, op een groot scherm, de foto's van de start bekijken.
Bij de start van de namiddagrit diende weer iedereen onder de boog te passeren. Gelukkig ging het deze keer wat vlotter, of anders stonden we verder vooraan op de startgrit.
Dit gedeelte van het uitgestippelde parcours (bolleke/pijltje) was veel meer uitgestrekt dan dit van de voormiddag. De minder drukke en meer landelijke wegen spraken dan ook veel meer tot onze verbeelding.
Rond 18.00 uur zat onze Kempen Historic er op. We zijn weer een ervaring rijker, hebben weer nieuwe mensen leren kennen die dezelfde hobby koesteren, doch vermoedelijk zullen we de komende editie liever iets anders doen. Mogelijks wordt het een zelf uitgestippelde rit zoals gisteren naar Terneuzen. Die was veel plezanter, en volgens mijn co-pilote, veel ontspannender. Voor haar was het namelijk een bijkomend nadeel dat men het roadbook pas kreeg toegestopt onder de boog en zij dus totaal onvoorbereid de tocht moest navigeren.

Op 12 augustus 2007 werd, voor de éénentwintigste maal reeds, de Geitenrally georganiseerd.
Door de aangename ervaring die wij hadden opgedaan bij onze vorige deelname in 2003, schreven we ons terug in. Ook bij dit evenement werden we vergezeld van Spidermon en Spiderna. Nazicht van hun wagentje, na de motorproblemen tijdens de vorige rit, bracht aan het licht dat de carburateur vol met vuil stak. Vuil vermoedelijk afkomstig van de binnenkant van de benzinetank.
Bij de start op de Bist in Wilrijk werden we begroet door mijn vriend en collega Rudy die, met de fiets, net naar de bakker reed.
Aan de inschrijvingstafel kregen we een roadbook en een rallyplaat. De oldtimers waren weer in grote getale aanwezig.
Na het startschot haastten wij ons naar de start en vertrokken als één van de eersten. Door de Sint-Bavostraat werden we, via Mortsel; Borsbeek en Wommelgem, naar Ranst geleid. Daar dienden we de eerste serie vragen op te lossen. Vervolgens deden we Oelegem; Zandhoven; Pulderbos; Wechelderzande; Lille; Vorselaar en Grobbendonk aan. In elke gemeente moesten we op zoek gaan naar de antwoorden op de vragen die gesteld werden. Gemakkelijk was het zeker niet. Nooit heb ik te voet zoveel kilometers afgelegd in Pulderbos dan deze keer.
Op zeker ogenblik bleek bovendien dat een groot aantal deelnemers, waaronder wij, een blad, waarop een stuk van de reisweg en 6 vragen, mankeerden. Door de inrichters werden wij opgevangen aan een taverne op de baan Grobbendonk-Viersel. Er werd ons gezegd dat de vragen 31 tot en met 39 geannuleerd werden. Opnieuw via Ranst en Mortsel keerden we terug naar de Bist in Wilrijk. Aldaar werden we, omsteeks 16.00 uur, vergast op een heerlijke barbeque. Nog vlug een laatste vraag oplossen en ook nog de schiftingsvraag en dan de antwoordformulieren afgeven in het cultureel centrum De Kern. Iets na 18.00 uur ging hier de prijsuitreiking door. We bleken 29 van de 31 antwoorden correct te hebben ingevuld.
Mon, die gans de dag, tijdens de stops, pinten had gepakt en van ons had afgeschreven, zat met de schiftingsvraag iets dichter tegen het juiste antwoord. Dit maakte dat hij op een zeventwintigste plaats eindigde en wij, er net achter, op de achtentwintigste stek strandden. Toch weer geen slecht resultaat op 110 deelnemers.

Zaterdag 18 augustus 2007 stapten Jessy en Anders, uit Schoten, in het huwelijksbootje.
Jessy, zelf Fiat 500-fanate in hart en nieren, had de wens om, die dag, samen met het gevolg, te worden vervoerd in enkele van deze Italiaanse beauties. Daarom boden we haar onze diensten aan.
Reeds de avond voordien hadden we ons bolleke zijn bruidskostuum aangepast.
De dag zelf dan belden we, iets na negen, aan bij de ouderlijke woonst. We waren zelfs eerst en werden erg vriendelijk ontvangen. Druppelsgewijs arriveerden de getuigen, familieleden en vrienden en ook de bruidegom op de vertrekplaats. Na een klein ontbijt waarbij het witte kleed van Jessy versierd werd met rode krieken, en nadat de zitplaatsen verdeeld waren, trokken we in stoet naar het distriktshuis. Daar werd het koppel-in-spe opgewacht door een nog grotere schare vrienden en kennissen.
Normaal moeten bruidswagens aan de overkant parkeren doch de beperkte afmetingen van onze bolides liet de ceremoniemeester beslissen dat ze vóór de ingang konden blijven staan.
Tijdens het officiële gedeelte, dat zich natuurlijk binnen afspeelde, hadden wij net de tijd om de volgorde van onze wagentjes te veranderen en om enkele kiekjes te nemen. Na een twintigtal minuten toonde het kersverse paar zich, onder luid applaus in het openbaar. Nadat ze wat rijst kregen toegeworpen zodat ze 's anderendaags toch iets te eten hadden (op zondag zijn de winkels gesloten), stapten ze terug in de auto's. Dan reed de Fiatstoet verder naar taverne Den Trol alwaar de receptie zou plaatsvinden. Op de bovenste verdieping van dit etablissement is er een verrassend aangename feestruimte ingericht.
Door het nieuwe echtpaar en hun ouders werden we uitgenodigd om mee te toasten op het geluk van het jonge paar. De champagne vloeide rijkelijk en constant werden er nieuwe tapas opgediend.
Een half uurtje later namen we afscheid en lieten we de genodigden verder feesten. En bolleke....., die ging terug op stal.
Jessy, Anders, nog veel geluk in jullie verdere leven.
                                           Benny.