Op Hemelvaartdag heb ik, zoals eerder beschreven, Edelweissjes gekocht. We zijn toch al drie à vier weken verder en nog staan de bloempjes heel mooi. Ik krijg hoe langer hoe meer hoop dat ze hier blijven overleven. Ik zou er wel heel blij mee zijn en ze blijven koesteren.
Wel mensen. Deze woorden zijn maar al te waar, wat is er mooier dan de dag goed te beginnen. Daar het zonnetje bij, meer heeft een mens niet nodig. Ik hoef geen grote reizen. Leo, Obi en ik, samen in de tuin op een zetel met de parasol (als de zon schijnt). Obi speelt dan met zijn touw en wij genieten ervan hem bezig te zien. Het weer ziet er weer niet schitterend uit, maar jah, dat moeten we erbij nemen.