Eigenlijk ben ik wel een beetje onbeleefd tegenover mijn bloglezers. Ik heb mijzelf nog niet deftig voorgesteld. Mijn naam kennen jullie ondertussen al. Ik ben geboren te Antwerpen op 8 juni 1957 en ben naar West Vlaanderen komen wonen toen ik trouwde. Mijn man Patrick is van Meulebeke en ik ben hem naar hier gevolgd in 1974. We hebben samen 2 kinderen. Naast het huishouden doe ik de administratie voor de zaak van mijn man die transporteur is. Reeds 28 jaar verzorg ik het leerlingenvervoer voor de  kleuter en lagere school van Meulebeke. Ik heb dus al heel wat kindjes de revue zien passeren vanaf 2 1/2 jaar tot 12 jaar. Het is een leuke job die ik hopelijk nog jaaaaren mag verder zetten. Nu het terug mooi weer wordt, ga ik regelmatig fietsen. Geen grote afstanden of hoge snelheid, maar gewoon van de natuur genieten en een beetje in beweging zijn. In de winter ga ik naar de fitness. Kruiswoordraadsels oplossen en kwissen op Seniorennet doe ik ook graag. Maar mijn grootste liefhebberij is begonnen over 5 jaar... Onze kleinkinderen. Er zijn ondertussen al vijf van die bengeltjes erbij gekomen. De oudste is 5 jaar en het jongste 4 1/2 maand. Ze komen regelmatig naar oma en opa. Dat vinden zij leuk en wij ook natuurlijk. Achter ons huis heeft mijn man een kleine kinderboerderij aangelegd met verschillende dieren,  maar dat vertel ik wel eens een andere keer. Nederland is ons vakantieland. Met onze caravan doen we elk jaar een ander deel van dat land aan.
Ik heb dus nog vele onderwerpen om over te schrijven. Regelmatig mijn blogje bezoeken is dan ook de boodschap.

Op Paaszondag werd er in Ooigem een 17 jarig meisje met haar fiets van de weg gereden. Ze was nagenoeg op slag dood. De dronken chauffeur pleegde vluchtmisdrijf. Hij werd wel gevat na 2 u. Vandaag wordt het meisje begraven. Weer een groot verdriet bij ouders, grootouders, zusje, familie en vrienden. In gedachten ben ik bij hen op deze triestige dag.

Zita, Indra en Remco zijn bij opa en oma blijven slapen op Paasmaandag. Op dinsdag zijn we naar de grote speeltuin Aviflora in Ingelmunster geweest. Dolle pret voor de kinderen en voor oma ook.

Op paasmaandag zijn de kinderen en kleinkinderen komen paaseitjes zoeken. De paashaas had sommige eitjes in het zonnetje laten vallen, met alle gesmolten gevolgen vandien. Maar dat kon de pret niet deren.

Zou de Paashaas al geweest zijn?
kijk eens even om je heen
ligt er soms een piepklein eitje
bij een boom of naast een steen?

Ga maar kijken bij de struiken
of je daar een eitje ziet
zou de Paashaas al geweest zijn?
kijk eens gauw - ik weet het niet.

Rode eitjes, gele eitjes
paarse eitjes - groen en blauw
liggen er soms kleine eitjes
helemaal speciaal voor jou?

Ga meteen maar even zoeken
misschien is hij al voorbij
en als je eitjes hebt gevonden
is er dan ook één bij voor mij?

(auteur onbekend)

Na lang aarzelen is het er toch van gekomen. Nu ik aan de vooravond sta van mijn 50e verjaardag had ik zin om iets nieuws te beginnen. Dit is het resultaat. Ik heb mijn eigen blog!
Wat ik er precies mee ga aanvangen weet ik nog niet. Het wordt waarschijnlijk een mengelmoes van alles en nog wat. Een keer iets over mijn man, kinderen en kleinkinderen, een mooie foto, een gedicht dat ik prachtig vind, een leuke of nare ervaring enz... We zien wel.