Zaterdag 29 april 2006

chemo die ik gehad heb tijdens mijn borstkanker in 2001

Chemo

langzaam druppelt het vocht
door mijn arm mijn lichaam binnen
het genezende vergif
kan zijn werk beginnen

maar voor ik beter word
moet ik door een heel diep dal
mijn wereld bijna ingestort
'k hoop dat ik het redden zal

mijn weerstand die verdwijnt
samen met mijn haar
maar eindelijk, na vijf kuren
is de chemo klaar

het enige wat nu nog moet
is mijn lichaam weer vertrouwen
en als dat lukt, dan langzaamaan
weer aan mijn toekomst bouwen.

*******
En het is me gelukt ik heb mijn toekomst weer verder opgebouwd
Maikel,Monique,Nancy,Roel,Debby en vooral mijn liefhebbende man Giel
bedankt voor julie steun en liefde die ik had in die moeilijke tijd

Geschreven door oma om 19:29 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Conchita30 april 2006 om 10:57

Hoi Oma Diny

Hallo oma diny
Ik ben er toch ingekomen, de aanhouder wint.
Ook een mooie en gevloelige space, ik kan er veel uithalenen kom nog wel eens neizen.
Ik heb je bij mijn contactpersonen gezet.
Conchita

Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 april 2006

Eenzaam

Vaak voel ik me eenzaam
Het zal nooit over gaan
Ik kan het niet aan
aan andere mensen vertellen
Hoe die ziekte mij zal kwellen
Het is een gevoel
dat niet meer loslaat
En nog een lange tijd na
mijn ziekte door gaat.
Ik voel me zelf soms erg alleen
Maar omdat gevoel kan ik niet heen
Ik kan andere mensen
niet om mijn probleem
laten zweten
Al geven ze nog zoveel om mij
en willen ze het graag weten
Er is niemand die mij helpen kan
En soms maak ik mezelf
en andere mensen daarmee
wel eens bang.

Geschreven door oma om 15:35 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 april 2006

Scheiden

Wie ben ik omdat te zeggen.
Wie ben ik om dat te doen.
Om je kinderen uit te leggen
dat het anders word als toen.

Waarom neem je zo,n beslissing
ook dat leg je aan ze uit
Dat het ook is geen vergissing
maar voor ons een weg vooruit.

Niet meer moeten kunnen zeggen
dat je samen alles mag
Binnen de perken van het leven
Morgen komt er weer een dag.

Geschreven door oma om 15:31 Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 april 2006

Verlangen

Hoe warm en teer toch zijn jou haren.
Hoe zacht en glad is toch jou huid
Hoe lief jou loop en jou gebaren
Ik hou het bijna niet meer uit
ik zou mijn ogen willen sluiten
me zachtjes vlijen in jou schoot
mijn liefde aan je willen uiten
want mijn genegenheid is groot
wie kan mijn zielepijn begrijpen?
wie kan er lezen in mijn hart?
wie o wie kent mijn verlangens?
wie ziet mijn stille, stille smart?
Ik kan en mag mijn weg niet von hart die duidelijk aan
ik kan en mag geen ander kwetsen
die voor mij door het vuur zou gaan
Ik mis de liefde in mijn leven
de warmte van geborgen zijn
iets wat hij mij niet kan geven
en dat doet mijn hart zo,n pijn
Ik kan hem daarom niet verlaten
want dan is hij heel alleen
Dus ga ik stil maar gelaten
met hem door het leven heen
Ik zie het als een opdracht
hou mijn gedachten stil voor mij
probeer mijn weg toch te vervolgen
want eens is alles toch voorbij.

Geschreven door oma om 15:27 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 april 2006

gedicht geschreven door mijn jongste dochter Debby na haar miskraam

Onverwacht en onverklaarbaar,
komt ineens het stil verdriet.
Over mijn wangen rollen tranen,
die hopelijk niemand ziet.

Ongeremd en slecht aanvaardbaar,
komt van binnenuit de pijn.
Vooral als ik me echt besef
dat jij er nooit meer bij zal zijn

Geschreven door oma om 15:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 april 2006

gedicht geschreven door mijn jongste dochter Debby na haar miskraam

Heel even

Heel even…..

Was jij in ons leven

Heel even……

Hebben we je al onze liefde gegeven

Veel te vroeg…..

Ben jij bij ons weggegaan

En heeft de ooievaar

Ons in de kou laten staan

Ook al was je

Nog maar heel klein

Er zal altijd voor jou

Een plekje in onze hart zijn

Geschreven door oma om 15:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 27 april 2006

gedicht gescrhreven door mijn jongste dochter Debby na haar miskraam

Je zat pas 10 weken in mijn buik
Het was voor ons een diepe blije duik
Een duik in een nieuwe toekomst
Jij was het aller welkomst

Je was nog maar zo klein
Toch mocht je niet meer in mij zijn
Al die warmte voor jou in mijn hart
Niet meer zwanger zijn dat maakt me zo verward.

Waarom moest ik jou verliezen
Hoe kon ik nou daar tussen kiezen
Kiezen tussen wachten of weg halen
Terwijl jij mij zo deed stralen

10 oktober is het dan gebeurd.
toen werd jij zo bruut uit ons leven gerukt.
O wat een verdriet... wat een nood
Ons lieve kleine engeltje is dood

Geschreven door oma om 15:37 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 april 2006

Hou me vast

Hou me vast,
ik heb je zo ontzettend hard nodig.

Hou me vast,
woorden zijn nu overbodig.

Hou me vast,
ik wil even bij jou schuilen

Hou me vast,
ik heb je schouder nodig om op te huilen.

Hou me vast,
in je mooie, o zo zachte armen.

Hou me vast,
laat me mijn hart bij jou verwarmen.

Hou me vast,
bescherm me tegen verdriet en pijn.

Hou me vast,
bij jou durf ik mezelf te zijn.

Hou me vast,
en niet voor even

Hou me vast
mijn hele leven.

Geschreven door oma om 22:54 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 april 2006

Bijna alles kun je kopen
overal staat een prijsje op
maar de allermooiste dingen
krijg je helemaal voor nop

Regenbuitjes,zonnestralen
kosten je geen ene cent
een woord van troost dat iemand
fluistert als je verdrietig bent

Zomaar eens een lief gebaar
van een vriend die van je houdt
een bos bloemen is vaak meer waard
dan de duurste ring van goud

Gratis zingen alle vogels
gratis is een lieve lach
en na ieder nachtje slapen
gratis weer een nieuwe dag

Geschreven door oma om 22:54 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 april 2006

Tijn

Dag Klein ventje
lief en teer
Onze liefde voor jou
dat doet haast zeer
Zoals je nu zit bij ons op schoot
met ogen zo blauw en zo groot
Je word alweer groter
dat is waar.
Je bent tenslotte al weer twee jaar
De vreugde die je ons nu kunt geven
bewaar dat in je, voor je verdere leven
Groei op als een blij gelukkig mens
Dat is voor jou onze innigste wens

Oma Diny en Opa Giel

Geschreven door oma om 21:10 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 april 2006

Kleine kim

Dag klein meisje lief en teer
Onze liefde voor jou
dat doet haast zeer
Zoals je soms zit bij ons op schoot
Met ogen zo blauw en o zo groot
Je wordt alweer groter, dat is waar
Je bent tenslote al bijna vijf jaar
De vreugde die je ons nu kunt geven
bewaar dat in je, voor je verdere leven
Groei op als een blij gelukkig mens
dat is voor jou onze innige wens.

liefs Oma en Opa

Geschreven door oma om 21:04 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 april 2006

Mijn grootste angst

De Terug komst

Elke dag denk ik eraan
of het wel echt is weg gegaan
Even voelen in mijn borst ,hals en nek
Misscien zit er weer zo,n rot plek
Het is een gezwel dat langzaam
door mijn lichaam zal drijven
En ik aan niemand
het gevoel van kan beschrijven
Nu is het gezwel weg gegaan
Maar de terug komst
daar denk ik nog wel eens aan.

Geschreven door oma om 20:56 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 april 2006

Hoop

Er zijn mensen die de hoop snel opgeven
En denken dat zij niet meer veder kunnen leven
Al sta je aan het randje van je leven
Je moet altijd jezelf hoop blijven geven
In de kantine van het ziekenhuis
zag ik het boompje staan
Van onder bruin en dor
er zaten geen blaadjes meer aan
Maar het boompje had de hoop
absoluut niet op gegeven
Want toen ik omhoog keek
zag ik een stukje leven
Wat ik daar zag waren
een paar blaadjes groen
En ik wist meteen,,Het is te doen!
Wat je dus nooit op moet geven
is de hoop van het leven.

Geschreven door oma om 20:51 Reageer op dit bericht

Maandag 24 april 2006

Een potje

Ik heb thuis een potje

Op het potje staat verdriet

ik doe er vaak verdrietjes in

want als ze klein zijn,

huil ik niet.

Steeds als er iets tegen zit

er iets gebeurt wat ik niet wil

open ik het potje gooi het erin,

heel stil.

Maar nu was de laatste

druppel iets te veel.

Van al die stukjes klein verdriet

kreeg ik een brok in mijn keel.

Mijn hand begon te trillen

Verdriet vloog met golven uit de pot omhoog.

Een traan begon te rollen

Ik voelde me erg rot

Een onbedaarlijk snikken

deed me trillen overal,

ik zat echt tot mijn haren

in het diepste diepe dal.

Het was met rood omrande ogen

toen ik mijzelf weer rustig kreeg.

Opgelucht keek ik naar mijn potje

Het potje ... dat was leeg.

Dus zie ik iemand lopen?

Rode ogen en heel bedeesd,

Dan vraag ik niets meer, dan weet ik.

Zijn potje is pas vol geweest.

Geschreven door oma om 23:17 Reageer op dit bericht

Maandag 24 april 2006

De vrienden boom

De vriendenboom.

Ergens op de wereld staat een levensboom
een sterke boom,
de vriendenboom.
Eén die niet van zon en regen leeft
maar van een beetje tederheid,
vriendschap en genegenheid
we zijn het langzaamaan vergeten.

\"t Is misschien een onvervulde kinderdroom,
die boom van mij,
de vriendenboom,
maar hij zou er moeten wezen.
Overal waar mensen samen zijn
arm of rijk en groot of klein
dat moest de hele wereld weten.

Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken
staat hij heel dichtbij, misschien
kun je \'m uit je venster zien,
maar hij staat nergens in de boeken.

Als je durft te leven zonder angst of schroom,
dan groeit hij wel
de vriendenboom.
En je zult het met me eens zijn:
\'t allermooiste van de hele schepping
is de vriendenboom.

Geschreven door oma om 23:14 Reageer op dit bericht

Zondag 23 april 2006

Afscheid van mijn vader

Ik Heb mijn vader
vier jaar geleden niet verloren.
daarvoor gaf hij mij teveel.

Wat hij zei dat blijf ik horen
van wat ik ben is hij mijn deel.

Ik kom hem overal tegen
in wat ik doe, in wat ik laat.

Hij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat.

Geschreven door oma om 23:24 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 april 2006

Lieve vriend

Eens was je mijn steun en toe verlaat
je was m,n vriend, m,n broer, m,n maat
samen hebben we heel veel af gepraat
zoals dat tussen echte vrienden gaat
Toch kwam er een naar moment
ik raak er nooit aan gewend
ik heb begrepen dat je alles zo wilt laten
weer moet ik proberen je niet te haten
maar het gevoel van zijnde een vriend
is groter dan de pijn
die toen niet anders kon zijn
Op deze manier wil ik je heel veel vrede geven
voor dit op aarde zo korte leven
hier mee wil ik je laten weten
dat ik wat er mis ging zal vergeten
Vaarwel lieve vriend
bedankt voor alles

Geschreven door oma om 14:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 april 2006

Woorden

Een middel tot Contakt
om te laten weten wat je voelt
zelfs al zeg je onbedoelt
woorden
die pijnlijk kunnen raken
dan ook kunnen woorden zeggen
het spijt me
laat me uitleggen
dat is beter dan
dat de woorden staken.

Geschreven door oma om 13:54 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 april 2006

Lichtpuntje

Als alles somber lijkt
je gebukt gaat onder zorgen
is daar plotseling hat licht
op die nare kille morgen

Een kaart lag in de brievenbus
waarop geschreven stond
Oma, ik hou van jou
ik hoop dat je gauw komt

Ineens is daat het blij gevoel
zonnig nu het leven
door lieve woordjes op een kaart
aan jou geschreven.

De mooiste jurk trek je aan
maant je met spoed
met het tram kaartje in de hand
je klein kind te gemoed

Geschreven door oma om 13:52 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 april 2006

Gedicht

Soms voelt alles heel zwaar
wel 1000 kilo
wegen de tranen in mijn kop.

Dan ben ik bang
want
dat ik niet kan dragen
De spierballen in mijn hersens
zijn niet zo sterk

ik wil dat niet dragen
wel 1000 kilo tranen
ik kan dat niet drogen
En dan voel ik het
mijn verdriet
word als maar slapper
Tot zomaar de tranen
van mij mogen komen.

Geschreven door oma om 13:47 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen