Zaterdag 15 juli 2006
De ouwe dag

,t is zeven uur,ik moet eruiten met mijn ogen nog half dicht
zie ik naast me op jou kussentje
jou slaperig gezicht
Je bril af en je tanden uit
je haren dwaas recht op
zo lig je daar nog onbewust
en ik denk: wat een kop!
Dan moeizaam zittend op de rand
zie ik mijn eigen spiegelbeeld
dat is toch niet om aan te zien!
dat jou dat niet verveeld
Mijn haren als een vogelnest
de mond half tandenloos
en niet te spreken van de rest
een uitgebloeide roos
Maar zijn we straks weer aangekleed
met alles op en aan
dan valt de toestand wel weer mee
dan zal,t met ons wel gaan
en als het dan weer avond word
we ons in bed verschuilen
dan fluisteren we elkaar in,t oor
Ik wil je voor geen jonkie ruilen hoor
Geschreven door oma om 22:02
Reageer op dit bericht

















