Laat het me weten

Ik sta te wachten tot je
uit school komt
Ja! daar is hij
Maar je loopt me voorbij
je kijkt niet eens
Ik roep: Tijn! Tijn!
Maar je loopt gewoon langs me heen

Ik zie je naar een grasveldje lopen
je plukt een madeliefje keert je om
en loopt met een uitgestrekt handje
maar daarin het madeliefje
naar me toe
Je zegt: Voor jou Oma!

Voor jou
De trein staat stil en wacht op jou
omdat ik dat wil en van je hou

Kom,stap weer in
en rij met me mee
het word een begin
zeg alstublieft niet nee

Ik zie je daarover denken
van wat moet ik nou doen
de conducteur staat te wenken
en jij denkt terug aan toen

Het fluitsignaal word gegeven
dan neem je snel een besluit
dat ik dat mag beleven
je sprint ineens vooruit

Nog net op tijd ben je binnen
en voel ik mijn liefde groeien
en kunnen we opnieuw beginnen
en gaat onze vriendschap echt bloeien

Je bent angstig
angstig om opnieuw te beginnen
Een nieuwe start te maken
met een leeg gevoel van binnen
Een ander huis,ander werk
een nieuwe omgeving
en nieuwe mensen om je heen
Het is een uitdaging
een enorme stap die je zet
En in het begin is het allemaal
nog zo vreemd
Je verlaat iets waarin je ent opgegroeid
Jouw stad, waar je bent opgebloeid
Je breekt iets wat je hebt opgbouwd
wat je met liefde hebt vertrouwd
Je vrienden die je achter laat
dat doet pijn
Maar toch,je gaat.

 

Geloof in je zelf

in de kracht die je hebt,

de kracht die jou door

het leven leidt.

Door goede en door slechte tijden.

Geloof in de verborgen kwaliteiten

die iedereen bezit en die je,

de juiste weg zullen wijzen.

Geloof in morgen en wat die

dag je zal brengen, en probeer

alles van de zonnige kant

te bekijken.

Want met een positieve kijk

op het leven is er geen grens

aan jouw mogelijkheden.

Even blond als haar duinen
loopt ze te struinen
op het strand
emmer in haar hand
Met de zon in de rug
loopt ze heen en weer terug
Ze zoekt niet, ze vindt
van ales, dit zomerkind
Daar duikt ze de zee weer in
mijn kleine zeemeermin