Gedicht

Er si geen ander noodlot  voor dieren
dan dat wat de mensheid hen brengt
dus stort ik tranen
tranen om de lijdingsweg
die de mensheid voor het dier bedenkt
dus ik rouw
ik rouw om de proefdieren
die lijden onder probeersels
die eens de mensen moeten sieren

Ja , ik rouw
ik rouw om de dieren
die gemateld worden door kille mensen
die zo de wetenschap willen dienen
dus stort ik geld
ik stort geld  voor de stichting proef konijn
zodat zij het dieren noodlot kunnen veranderen
en informatie verspreiden onder alle anderen

                           Heb elkander lief
                           vraag niet waarom of hoe
                           ouderwets of progesief
                           dat doet er geen donder toe

Vandaag had ik de boom weer willen zien
zo mooi als hij steeds in de lente word
De knoppen barsten open en misschien
is dat een feit: het voorjaar is te kort

Slechts heel even kun je maar genieten van
de stilte van uitzonderlijke pracht
Je raakt opnieuw volkomen in de ban
als ieder jaar, het wonder is volbracht

De kaarsjes wiegen in de lentewind
en mensen ademen het voorjaar in
Beseffend, dat dit ene hen verbindt
een nieuw seisoen geeft moed
een nieuw begin.

Wind door je haren
een wervelwind
aan je voeten
schuimkoppen
langs de vloedlijn
ademloos
horen
zien
voelen
rennen
De wolken
willen grijpen
Vliegen
naar de horizon
Ervaren
dat je
leeft.

in gedachten kruimel je
biscuitjes bij de thee
je bent er niet, een dagdroom
nam jou heel ver mee

Droom je over liefde
blauwe ogen, lachende mond
het briefje van hem
dat je zo even in je jaszak vond?

Heerlijk dat ik op zo,n moment
bij de thee, intiem en stil
de droom die ik van vroeger ken
met mijn dochter deel.