Vrijdag 28 juli 2006
Verdriet1
Blauwe regen, als een sprookje
Vallen trossen om nij heen
Diep , bedwelmdend is hun parfum
Heel fragiel, langs ,t oude steen
Mag ik zomaar deze schoonheid
aanraken, ik durf haast niet
De perfectie en de charme
even los van het verdriet
ik hoor de kikvors en de merel
de fontijn op de achtergrond
Bijna zou ik niets meer wensen
Als het andere niet bestond.
Geschreven door oma om 22:19
Reageer op dit bericht












