Avondmijmering

Met jouw handje in de mijnesamen lopend langs het strand
even stil staan, even kijken
tot ver naar de overkant.
Naar de schepen die voorbij gaan
ver achter de horizon
het zand dat als goud verkleurde
door de ondergaande zon.
Van opzij, naar jou gekeken
dacht ik terug aan hoe ,t begon
dat ik jou had leren lopen
ik , die jou zo goed verstond.
De golven spoelden sporen weg
die wij maakten in het zand
later denk ik...heel veel later
neemt hij mijn hand in zijn hand.











