gedichtje

De plaats waar tranen vloeien
en gezichten stralen
mensen elkaar ontmoeten
en met warmte onthalen
waar met koffers word gesjouwd
Het Station
met perons vol wachtende mensen
daar tussen wachte ik op jou
en de laatste trein waarmee je
komen zou.

Als Liefde overgaat
is dat toch geen reden
voor blijvende haat

Als verwijten zijn vergeten
de pijn zal zijn gesleten

Is het toch mogelijk
dat er oprechte
Vriendschap ontstaat

Op 5 juli de warmste dag
van het jaar
Lieve KIM was je daar
Een vredes kind
Zo mooi,Zo zoet
ik vind dat iedereen
dat even weten moet.

Vroeger dacht ik altijd........later
later doe ik dit of dat
Later maak ik verre reizen
schrijf ik een boek
ik noem maar wat
Later zullen al mijn dromen
stuk voor stuk uitkomen
Later, dat maakt alles goed.

Maar ik heb ondekt in;t leven
dat ik niet zo denken moet
Ik zeg niet langer.....later
Ik hou niets mee tegoed
Ik vervul vandaag mijn dromen
Dat doet me wel zo goed.

Ik wil je alles geven
al wat je hart begeert
ik deel met jou het leven
al wat je hart bezeert
de tranen wil ik drogen
op elke droeve dag
ik zie je trieste ogen
ik wek je tot een lach
Een ding kan ik je niet geven
dan breekt mijn harte stuk
't mysterie van het leven
het teerste woord
   Geluk

Slenteren door de stad Parijs
samen lepelen uit een glas ijs
Wijn gedronken,stokbrood gegeten
van geluk de tijd vergeten
Fluisterend vraag je mij ten dans
't juicht in mijn hart
....Vive La  France

Vandaag heb ik je begraven
Dat doet zo,n vreselijk pijn.
Ik had je nog zoveel te vragen
Ik wilde nog zo graag bij je zijn
Zo leeg en doelloos is nu mijn leven
Ik had je nog zoveel te geven.

Twee vragende ogen
een teder gezicht
wat blonde pieken
een onschuldig wicht
een dikke tran
over die bolle wang
ik heb het verstaan
wees maar niet bang
kom in je oma,s armen
ik kusje
ik sus je
maak je geen zorgen
ik hou je geborgen
langzaam moet je harden
om in het leven te
starten

Blijde verwachting
veel gedachten
Beweging voelen,
er naar toe leven.
Een grrots gebeuren.
Spaning........
Het kindje komt
Ja ..... Gezond

Zij hield mijn hand
in haar beiden handen
en luisterde naar
mijn beklag
die lieve non op jaren.
In het drukke verkeer
op de hoek van de
Ferdinand, Bol
in Amsterdam

Ik ben moe,maar toch lig ik wakker,
de dag passeert weer de revue.
Ik beleef opnieuw wat er gebeurde
vanaf vanmorgen vroeg tot nu.

Gedachten dwarrelen door mijn hoofd heen.
Als vlokken seeuw zo lokkend loom
en door die wazige witte wereld
glijd ik van werkelijkheid
naar droom

 Vandaag vier ik een lustrum
5 jaar dus een beetje feest.
Vandaag kijk ik eens om
Hoe al die jaren zijn geweest.

Jaren waarin ik heb geleerd
De betrekkelijkheid van het leven.
Mijn eigen angsten te overwinnen.
om lotgenoten steun te geven

Die 5 jaren waren niet voor niets.
Al hoewel de angst soms bleef
Vandaag vier ik feest
Ik had kanker
maar ik leef.

Ik zou zo graag
nog even met je praten
en je mijn bloementuintje
laten zien.
Want toen je nog op aarde was
en ik je aan kon rakenzag ik jou tuintje niet
maar had het druk
met andere zaken

Geen winter
duurt eeuwig,
geen lente
slaat haar beurt over

De mooiste dagen
van de lente
zijn de dagen
die wij er zelf
aan toevoegen

Je mag in
dit leven
voor niets
bang zijn
Je moet  het
alleen
leren,begrijpen

              Het leven
              is net een spiegel.
Lach er tegen
en het is aardig,
kijk er kwaad naar
en het word dreigend