Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:25
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:25
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:24
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:23
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
een eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:23
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:22
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eigen gemaakte creatie
Geschreven door oma om 22:21
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Waarom
Waarom ziet niemand mijn wanhoopWaarom ziet niemand mijn smart
Ben ik dan alleen op de wereld
Of zijn er nog meer met een hart.
Een hart met vertrouwen
Een glimlach, een groet
Waarom ben ik steeds degene
Die zo iemand nooit eens ontmoet
Ik kijk om me heen en wat zie ik
Een maatschappij zo vol geweld
Ik wil gillen,, Wees lief voor elkander,
Hoe is het met ons toch gesteld
Een werelde van wapens, egoisme en afgunst
maar praten dat is men verleerd
Het helpen van anderen, het luisteren
Men denkt toch gauw , het is verkeerd.
Je komt op een keerpunt in het leven
Je twijfelt aan de zin van het bestaan
Alleen als je dan iemand vindt die je helpt
Dan kun je het leven weer aan.
Soms vraag ik me af , ben ik ziek soms
Verward of misschien abnormaal
Ik kan allleen leven met inhoud
Ik geef toch een duidelijk signaal
Als iemand toch zoekt naar wat liefde
Wat tederheid en een hartelijk gebaar
Waarom word je dan niet begrepen
Valt dat dan de mensen zo zwaar
Waarom moet je een ander verdriet doen
Verzacht toch die wanhoop en pijn
Dan zal die ander ook zorgen
Dat jou bestaan niet hopeloos zal zijn
En als je probeert om te geven
In plaats van te nemen altijd
Dan kun je aan het eind van je leven
Steeds zeggen,, Nee ik kende geen spijt.
Geschreven door oma om 22:19
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Eenzaamheid
Waneer de dag ten einde isen verandert in de nacht
dan weet ik dat ik je weer mis
jij, die mij zoveel vreugde bracht.
Telkens als ik denk aan jou
en de eenzaamheid mij kwelt
wordt mijn wereld grijs en grauw
ben ik alleen en uitgeteld
Vaak droom ik dat de lange wegen
die liggen tussen jou en mij
onder luid geweld van regen
verdwijnen in een zee van klei
Dit zal echter nooit gebeuren
dus vlucht ik in mijn fantasie
en zal ik altijd om je treuren
tot de dag dat ik je zie
Geschreven door oma om 22:05
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Voor jou
De klok staat stil
De tijd tikt door
Soms huil of schreeuw ik
En denk ik, waar doe ik het voor?
Waarom ga ik verder-zoals jij?
Seizoen na seizoen trekt voorbij
Er hangt gen blad meer aan de bomen
En ik kom allang niet meer voor, in jouw dromen.
En als je me nog tegenkomt-zonder moeten
Geef je me alleen nog uit de verte-stille groeten.
De evenzovele keren dat ik dan bijna huilde
Het binnen hield omdat ik wist
Ja jongen, dat zijn de kleine dingen, die je zo mist
Geloof me: het is moeilijk nog steeds van jou te houden
Maar het is moeilijker om het te negeren
Ik heb geleerd met m,n gevoel om te gaan
M,n eigen taal te verstaan
Je ziet dus, dat ik het begin te leren
De tijd tikt door
Soms huil of schreeuw ik
En denk ik, waar doe ik het voor?
Waarom ga ik verder-zoals jij?
Seizoen na seizoen trekt voorbij
Er hangt gen blad meer aan de bomen
En ik kom allang niet meer voor, in jouw dromen.
En als je me nog tegenkomt-zonder moeten
Geef je me alleen nog uit de verte-stille groeten.
De evenzovele keren dat ik dan bijna huilde
Het binnen hield omdat ik wist
Ja jongen, dat zijn de kleine dingen, die je zo mist
Geloof me: het is moeilijk nog steeds van jou te houden
Maar het is moeilijker om het te negeren
Ik heb geleerd met m,n gevoel om te gaan
M,n eigen taal te verstaan
Je ziet dus, dat ik het begin te leren
Geschreven door oma om 21:59
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Paradijs
Een blad zweeft naar benedende stilte om mij heen
hier wordt geen leed geleden
Het is hier sereen
De wereld van vandaag
houdt deze plek zijn halt
hier kent men geen gejaag
maar de rust is hier gestald
Het leven is hier veilig
de natuur is schoon
de dingen zijn hier heilig
en toch weer zo gewoon
Kon ik hier maar wonen
in dit schone oord
geen mens zou mij meer honen
om mijn altijd vriend,lijk woord.
Geschreven door oma om 21:53
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Beschutting
Door een nevelige waas aanschouw ik mijn zielVind geen moed om de spiegel te schonen
Trouwens wie zal zo,n inspanning belonen
Littekens achterlatend als sporen van een karrewiel.
Beschutting zoekend sluip ik binnen en kniel
Laat mijn ogen dwalen langs de ikonen
Leg mijn geweten bloot om het te verschonen
Maar besef dan-pijnlijkerdan ooit-wat ik verniel.
Daarna, doelloos dwalend door donkere straten
word ik bevangen door een sterk verlangen
Om alles uit te praten :alles wat wij vroeger vergaten.
Weet nu zeker, mijn hart zal altijd aan jou hangen
Haastig hol ik huiswaarts en vind de deur open gelaten
Je vliegt in mijn armen en ik kus de tranen van je wangen
Geschreven door oma om 21:49
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Heel even alleen
Heel even zou ik alleen willen zijnHeel even niet denken aan moeite en pijn
Even aandacht voor al die vragen
die diep in mijn binnenste blijven knagen.
Even zou ik willen beseffen dat iemand luisterd
Even licht zien, in een wereld, die steeds verder verduistert
Een moment slechts zou ik wensen
te mogen zien door andere lezen.
Heel even zou ik willen blijven staan
Heel even maar, om daarna weer gelukkig verder te gaan
Heel even zou ik willen begrijpen de zin van alle dingen
Even allleen en dan blij te kunnen zingen.
Heel even weten dat er iemand is die hoort
En dan gelukkig te kunnen zeggen"ik heb antwoord.
Als het donker wordt om je heen
en je nergens uitkomst ziet
de muren grauwe schaduwen krijgen
dan, zou ik bij je willen zijn!
Als tranen je gezicht verzilten
en je armen moe op de leuning rusten
je aan niets meer kunt denken
dan, zou ik bij je willen zijn
Als je geen radio meer wilt horen
en geen T.V meer kan zien
ellende je in alles down maakt
dan zou ik bij je willen zijn.
Ik zou twaalf kaarsen aansteken
en je tranen afwissen
een dichtbundel zou ik openen
dan met mijn arm om je heen
voel je je mischien voor een moment
niet meer alleen.!
Geschreven door oma om 21:44
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Aan de gedetineerden
Mensen veroordelen vaak zo snelWanneer men iemand opsluit in een cel
Er word dan over hen gesproekn ,koud en koel
Maar ook zij hebben toch gevoel.
Een misstap kan iedereen begaan
Maar moeten zij daarom alleen door het leven gaan?
Soms zijn zij innerlijk niet slecht
Doch om hen daden worden zij berecht.
Ook zij verlangen naar een vriendelijk woord
Maar word hen bede wel verhoord?
Al wat zij vragen in hun verdriet
Vergeet ons in deze eenzaamheid niet.
Geschreven door oma om 21:31
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Onzekerheid
Niet zonder zorgenDenk ik aan de dag van morgen
Zal er wel een morgen zijn
zonder verdriet, ongeluk en pijn?
Morgen streven er mensen
Die nog zoveel hadden te wensen
Morgen worden er ook mensen geboren
Tot welke generatie zullen zij behoren?
Morgen kan de zon schijnen
Die alle zwarte gedachten doen verdwijnen
Maar morgen kan ook een wereld vergaan
Een wereld waar wij eens , vol plannen,
hebben gestaan
Mischien zullen wij morgen niet meer leven
Zullen atoom wapens onze wereld doen beven
Moord en doodslag , je hoort en leest het alle dagen
En daarom zou ik iedereen willen vragen
Laten we wat meer geduld en begrip voor elkaar tonen
Opdat liefde en vrede in ons hart kunnen wonen
En laten we niet vergeten vandaag te leven
Want de dag van morgen duurt maar even.
Geschreven door oma om 21:27
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
De weg naar het einde
Woorden, geschreven op papierover verdriet, niet over plezier
gehaalt uit een oud gezicht
dat alles uit het leven bericht.
Heel eenzaam en verlaten
nooit iemand om mee te praten
Rimpeltjes verraden de wens
van de oud, gebogen mens
Een smeekbede gricht in de lucht
veroorzaakt een diepe zucht
Eenzaam loopt ze verder
helemaal in gedachten
van binnen veel hoop, heel veel verwachten
Dan ineens herkenning, een hand
een die neemt uit lichaam verstand
die nu samen met haar zal gaan
ver van deze wereld vandaan.
Rimpeltjes in een heel oud gezicht
ogen gesloten naar boven gericht
een lichaam koud op de grond
met een glimlach om de kleine mond
Geschreven door oma om 21:19
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Mimosa
Langs de mimoza zingt de blauwe maan
Langs de mimoza blijnken vreemde sterren
Ik volg van verre
hen lichte baan
De bronzen bergen op de maan
hebben grote ronde gaten
Ze zijn verlaten
van alles ontdaan
Diep ik de kringloop van de sterren
ontstaat de wijde eenzaamheid
De wijdheid is zo grenzeloos naar het verre
verloren ben ik in metalen tijd
Verloren ben ik ,zonder met mijn voeten
te steunen op de benen van de grond
Hoe lang nog zal ik in die ruimte dwalen moeten
waar ik mimoza zocht, maar leegte vond
Langs de mimoza blijnken vreemde sterren
Ik volg van verre
hen lichte baan
De bronzen bergen op de maan
hebben grote ronde gaten
Ze zijn verlaten
van alles ontdaan
Diep ik de kringloop van de sterren
ontstaat de wijde eenzaamheid
De wijdheid is zo grenzeloos naar het verre
verloren ben ik in metalen tijd
Verloren ben ik ,zonder met mijn voeten
te steunen op de benen van de grond
Hoe lang nog zal ik in die ruimte dwalen moeten
waar ik mimoza zocht, maar leegte vond
Geschreven door oma om 21:10
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Voor elke dag een roos
Een boeket van zeven rozen,ieder een andere kleurElk zijn eigen karakter en zijn eigen geur
typeren de stemmingen van mij
in 7 dagen van verdrietig tot blij.
De eerste roos voor zondag zal een roze zijn
Het teken van de droom, zo doezelig als wijn
Want jij vormt mijn gedachten
Is het soms om de werkelijkheid te verzachten?
Maandag stelt mij echter weer voor een keihart feit
en dan voel ik o zo goed mijn machteloosheid
Daarom is het dat ik een zwarte roos bestel
en voor de rest zien we het vandaag wel.
Dan trekt zich kabbelend dinsdag aan mij voorbij
Af en toe herinner ik me iets van wat jij zei
Dan glimlach ik en denk
het is een witte roos die ik je vandaag schenk.
Woensdag geeft me echter weer het gevoel
van : waar leef ik voor , wat is mijn doel?
Mijn stemming slaat om in kwaadheid, eerste graads
Daarom lijkt me een gele roos het best op zijn plaats.
Voor donderdag heb ikweer een roos in mijn
gedachten
Ik kan bijna niet meer wachten
voor mij nog een eeuwigheid.
Vrijdag zou ik heel welwillend
mijn gedachten naar een punt willen sturen
want ze zijn zo verschillend
Daarom een rode roos vol verlangen
en vol vuur die ik je vandaag stuur.
Dan zaterdag is het nog van enig belang?
Dat ik je vertel hoe ik naar je verlang
Immers, met een vuur rode roos
weet je wat ik bedoel
Maar vooral wat ik voor je voel
De zaterdag te eindigen met jou
is een hemel voor mij
Dan voel ik me gelukkig, verliefd en blij
Daarom wil ik best wachten
6 dagen en 7 nachten.
Geschreven door oma om 21:06
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Laat maar
Laat maar, het is nu niet meer nodigIk heb op jou maar al te lang gewacht
Jij maakt je voor mij zo overbodig
Ik huil nu niet meer, iedere nacht.
Laat maar, je hebt me nimmer kunnen troosten
Jij ging aan mijn gewonde ziel koud voorbij
Mijn tranen en mijn pijnen waren het grootste
Wat jij verwaarloosde, wilde jij niet zien in mij.
Laat maar ik heb mijn stijd nu wel gestreden
Ik heb op jou maar al te lang gewacht
Jij maakt je voor mij zp overbodig
Ik huil nu niet meer iedere nacht
Laat maar, ik heb mijn strijd nu wel gestreden
hoewel ik jouw sterke armen toch zo mis
Ik voel me zo onzeker en ontevreden
Jij geeft mij nog steeds geen boter bij de vis.
Laat maar het is nu niet meer nodig
Ik heb op jou maar al te lang gewacht
Jij maakte je voor mij zo overbodig
Ik huil nu niet meer, iedere nacht.
Laat maar ik voel me nu niet meer belangrijk
Ik hou van jou en weet nu wat ik aan je heb
Ik zie je nu heel anders als ik zo eens naar je kijk
Mijn lief jij zit gevangen in je eigen web.
Laat maar, het is nu niet meer nodig
Ik heb op jou toch al zolang gewcht
Jij maakt je voor mij zo overbodig
Ik huil nu niet meer in de nacht
Laat maar, het is nu niet meer nodig
Kom maar, als je mij nodig hebt.
Geschreven door oma om 20:52
Reageer op dit bericht
Zondag 13 augustus 2006
Waarschuwing
Probeer niet te levenzonder uiting te geven
aan verdriet of aan geluk
Heb wat meer vertrouwen
in mensen die van je houden
en zet je zelf niet onder druk
De toekomst geeft houvast
als je jezelf daarin past
en je niet afzijdig houd
Want het geluk hier op aard
moet door jou worden aanvaard
zonder oponthoud.
Wacht niet op het verleden
maar richt je op het heden
en kijk niet achterom
Zie toch de heerlijkheid
en de oneindigheid
van het leven onder de zon.
Geschreven door oma om 20:32
Reageer op dit bericht