Mag ik blijven,moet ik gaan? Is dit het einde van mijn bestaan? Of heb ik nog een dag..of twee? Hoelang tikt mijn hart nog mee? Op het ritme van het leven Veel genomen,maar ook veel gegeven Veel geluk, maar ook veel pijn. Maar al met al was ,t leven fijn En heb ik spijt als ,t over is want ik weet zeker dat ik ,t mis
Liefde is geven,zacht en teder Liefde is fijn, samen een zijn Liefde geeft warmte in en koude nacht Liefde doet geen pijn, vergeven, loslaten dat kan allemaal liefde zijn Recpect voor elkander er zijn in goede en slechte tijden en glimlach van een kind dat je dierbaar is Handen die proberen te troosten ogen die spreken van liefde en trouw Liefde,een bron van energie en kracht twee harten aaneengeschakeld verbonden door een onbreekbare band Dat is wat ik liefde noem.
Waarom blijf je zo stil over mij waken? Ik voel het zo duidelijk aan. Weer samen praten, opmerkingen maken Bij jou kan ik mezelf zijn, me even laten gaan Maar soms voelt onze afstand zo groot en soms ook klein. Waarom geven we ons hart niet een keer bloot? Zou er dan niet minder spanning zijn? Of hoeven we eigenlijk niet te zeggen Is een blik al genoeg genoeg om alles geluidsloos uit te leggen Misschien is het nog te vroeg.
En ook al zou het antwoord negatief zijn dan hoop ik dat ik huilen kan Huilen in jouw armen van verdriet en pijn Ik weet, jij bent geen vrije man maar ik ben zoveel onmacht gaan opkroppen in die hele moeilijke tijd Als je echt iets voelt,blijf dat gevoel niet wegstoppen anders raken wij elkaar weer kwijt Zoveel tijd is er niet meer vergeet dat alsjeblieft niet Nu voel ik zoveel kracht en geluk, keer op keer maar dat gevoel slaat dan over in eeuwig verdriet.
Je bent niet meer het is voorbij. Nooit al ik weten wat je diep verborgen hield voor mij ik spreek je naam zo vaak hardop wanneer ik je erg mis Ik bewaar zo zeker voor mezelf deze getuigenis Dat liefde door veel angst en pijn uitgrooit tot groter goed Ik weet niet hoe ik het vol verdriet in woorden vatten moet.
O, liefste, je was m,n leven,dag en nacht m,n zin , m,n doel , m,n groei.
Waarom toch die slapeloze nachten? Met jou voortdurend in mijn gedachten? Waarom voer ik toch deze zinloze strijd? Ik voel het toch? Ik ben je kwijt! Maar ik vecht, ik wil niet dat het over is. Jouw aanwezigheid is nu zo wat ik mis. Als een zombie slijt ik al dagen en loop me steeds weer af te vragen Waarom laat je het gebeurde niet voorbij gaan? Is het lafheid of kun je het echt niet aan? Je verdere leven alleen zijn, is toch niets voor jou? En je weet toch dat ik zielsveelvan je hou? Volg je gevoel, gooi weg die trots en koppigheid Kom bij me terug en voel je eindelijk bevrijd!
Het is warm, de zon schijnt op mijn balkon en denk terug an de tijd toen het met ons begon ik zie jou nog zitten, tewwijl ik dacht: Op jou heb ik gewacht.
Ik was meteen voor jou gezwicht het was liefde op heet eerste gezicht ook jij zag iets in mij en we waren samen gelukkig en blij
Maar het ging allemaal te vlug je wilde je vrijheid terug We hebben toen elkaar een jaar niet meer gezien maar voor ons beiden leken het er wel tien
We gingen verder waar we eens opgehouden waren maar ook nu mocht ons schip niet verder varen Na enkele weken hoefde het voor jou niet meer en dat deed me ontzettend zeer.
In mijn hart is echter nog een plekje voor jou omdat ik nog steeds ontzettend van je hou.
De realiteit van het leven kun je niet altijd bevatten toch is de zin ervan nimmer te onderschatten. Plotseling krijg je en bericht waardoor je wereldje stort ineen het blijft in je gedachten en is de dag nacht om je heen Alles is donker en grijs je ziet geen zon geen sterren , geen maan ondanks dat ze helder en stralend aan de hemel staan Je zoekt en wilt graag een lichtpuntje zien en hoopt dat het was een droom misschien Maar de realiteit van deze pijn kan voor een mens de waarheid zijn Toch moet je willen vechten in het leven en nooit de moed voor herstel op gaan geven.
In de kermis van het leven draaien we allemaal mee met het rad van avontuur alleen of met z,n twee En valt het goede nummer dan heb je weer een prijs er zijn ook vele nieten dat brengt je van de wijs Toch zijn er mooie dingen als je ze maar wilt zien Kijk hoe de bloemen bloeien of is dat je ontgaan misschien? Hoor de vogels zingen in het vroege ochtendrood Kijk eens naar de herfstkleuren met het mooie geel en rood Zie de winter met zijn sneeuwbui het maakt een mooi wit kleed Als je dat allemaal eens optelt weet je dat je hebt geleefd
Als ik kijk in je ogen dan kijk ik diep in je hart Niets blijft er dan voor mij verborgen het was liefde wat ons bij elkander bracht
Ik voel je liefde en warmte ja... ik voel de liefdeskoorts in mij omdat ik in jouw ogen zag ...jij houd van mij!
Alsjeblieft houd ook van mij... zo spraken jou ogen jouw blik... was het venster naar ,t geluk de hele nacht dromen in jouw armen dat zijn momenten van groot geluk.
Ik voel mij zo intens gelukkig en jij, laat alles toe...heel gedwee dat mooie lijf, die lieve ogen neem ik in onze liefdesnacht mee!
Wandelend over mijn levenspad kwam ik jou op een kruising tegen een vonk, herkenning , ik weet niet wat Ik voelde mij verlegen Een man zoals jij die mij zag staan Ik wilde met je verder gaan.
Jij schonk mij jou liefde en maakte mij vrouw intens en ...o, zo teder Er ontvlamde in ons een geweldig vuur hetgeen niet meer te blussen was op den duur.
Jij kwam op mijn levenspad mijn hart werd toen geraakt Op die kruising wist ik het al Wij zijn voor elkaar gemaakt.
Die kruising ligt ver achter ons Hoelang is dat nu al geleden? Maar jij blijft mijn man en ik jouw vrouw dat voelen we nog heden
Soms lijkt het alsof ik er niet ben alsof ik een vreemde voor mezelf ben dat kan vaak heel lang duren Dan ben ik bang soms zo erg dat ik in ppaniek raak omdat het groeit en heviger wordt Dan probeer ik het te stoppen omdat ik er net aan mag denken of hopen laat staan verlangen Want wie ben ik dat dat grootste geluk voor mij is weggelegd terwijl ik een ander z,n geluk zal ruineren
Ik wens jou al het goede dat er is en ik wens jou altijd een licht in de duisternis Ik wens jou diepe genegenheid en ik wens jou heel veel sterkte in een moeilijke tijd
Het is deze nacht dat ik schrijf en wil vertellen hoe ik me voel Maar de nacht is lang van duur en.... is er dan een oor dat genoeg geduld heeft om naar me te luisteren hoe ik me onder alles voel?
Einde
Mag ik blijven,moet ik gaan?
