Met beiden benen weer op de grond

Jij bent voor mij het leveneen bodemloze kelk
mijn dorst
onlesbaar.
Ik heb je lief
maar je bent onbereikbaar
zo koel als je reageert
alsof het je totaal niks doet.
Maar ik droom even weg
om te zien hoe het zou kunnen zijn
strijkend door je blonde haren
terwijl ik diep in je bruine ogen kijk.
Dan fluister ik iets in je oor
om vervolgens je lippen leeg te drinken
tot jij mijn ogen opent
en alles plotseling weer realiteit is.









